Τρέχοντας το SLED σε VirtualBox

Την περασμένη εβδομάδα προχώρησα σε μια σημαντική αλλαγή στο υπολογιστικό μου περιβάλλον με αφορμή την αγορά ενός καινούργιου laptop. Ήταν μια διαδικασία κατά την οποία δοκίμασα αρκετά πράγματα, τα οποία θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας:

1. Πρώτα από όλα χρειάστηκε να πάρω backup του περιβάλλοντος μου. Είχα αναφερθεί παλαιότερα στο πρόγραμμα dd (http://serafeimk.blogspot.com/2007/11/back-up-linux.html) για τη λήψη backup που έπαιξε θαυμάσια και στο restore.
2. Αποφάσισα να τρέχω εφεξής όλο το προγραμματιστικό μου περιβάλλον σε virtual machines. Πιο συγκεκριμένα, ως βασική υποδομή εγκατέστησα το Ubuntu 8.10 (ως host) και με τη βοήθεια του VirtualBox κατασκεύασα δυο guest virtual machines, ένα για το SLED (για τα projects μου που τρέχουν σε Linux) και ένα σε Windows XP για τις λίγες περιπτώσεις των projects που απαιτούν Windows. H επιλογή αυτή μου επιτρέπει να παίρνω εύκολα και γρήγορα backup, να μπορώ να μεταφέρω το προγραμματιστικό μου περιβάλλον όπου χρειαστεί, και να έχω μια πλήρη εκμετάλλευση του πιο πρόσφατου hardware της μηχανής, κάτι που εξασφαλίζει το Ubuntu 8.10 ενώ αντίθετα το SLED 10, ως παλαιότερη έκδοση, ωφελείται από αυτά τα γνωρίσματα μέσω του virtualization.
3. Για να γίνει εγκατάσταση του guest additions στο SLED, παρουσιάστηκαν προβλήματα με τους οδηγούς της οθόνης και του ποντικιού.

4. Γι αυτό το λόγο αναγκάστηκα να εκτελέσω το πρόγραμμα εγκατάστασης του guest additions, ώστε απλά να κάνει extract τα περιεχόμενά του στο /tmp ως εξής:
   

   VBoxLinuxAdditions.sh --noexec --target /tmp

5. Από τα αρχεία που προέκυψαν, δημιούργησα τα links με τις εντολές:

ln -s /tmp/vboxvideo_drv_70.so /usr/X11/lib/modules/drivers/vboxvideo_drv.so ln -s /tmp/vboxmouse_drv_70.so /usr/X11/lib/modules/input/vboxmouse_drv.so

Επειδή είχα άδεια χρήσης (license) του SLED, έκανα login στο Novell support (http://support.novell.com) και αφαίρεσα την άδεια χρήσης που ήδη κατείχα και έπειτα από το Yast2 έκανα ξανά registration στο virtualized μηχάνημα μου. Αυτό συμβαίνει γιατί η άδεια χρήσης του SLED είναι μοναδική, για ένα και μόνο μηχάνημα, φυσικό ή virtualized.

Εγγραφή(write) σε NTFS drivers από το SLED

Σε παλαιότερο άρθρο (http://serafeimk.blogspot.com/2007/08/linux-windows.html) είχαμε αναφερθεί σε διάφορες δυνατότητες ανταλλαγής αρχείων μεταξύ Linux και Windows, χωρίς την χρήση "ενδιάμεσων" μεθόδων όπως το samba (http://us1.samba.org/samba/). Ένα από τα λίγα, νέα χαρακτηριστικά του SLED SP2 είναι η υποστήριξη από τον kernel του ntfs-3g filesystem, που επιτρέπει την εγγραφή σε δίσκους NTFS, απευθείας από το Linux μας. Γι αυτό το λόγο, χρειάζεται να προσθέσουμε το ntfs-3g rpm (http://www.ntfs-3g.org/) από το CD 5.

και μετά να προσθέσουμε μια ανάλογη γραμμή στο /etc/fstab, όπως:
/dev/sda1 /windows/C ntfs-3g rw,users,gid=users,umask=0002,nls=utf8 0 0

που έφτιαξα, προκειμένου να κάνω mount το Windows partition του dual boot υπολογιστή μου. Έτσι απέκτησα πλήρη πρόσβαση και στο NTFS partition, στο οποίο όπως φαίνεται από την φωτογραφία, δημιούργησα ένα νέο φάκελο.

Virtualization στο SLED με το VirtualBox

Ο χώρος του virtualization, της δυνατότητας δηλαδή εκτέλεσης πολλαπλών "εικονικών" λειτουργικών συστημάτων σε ένα πραγματικό σύστημα, αποδεικνύεται πως αποτελεί μια πολύ ενεργή περιοχή ανταγωνισμού καθώς μεγάλοι παίκτες όπως Oracle (http://www.oracle.com/technologies/virtualization/index.html), SUN (http://www.sun.com/software/products/xvm/index.jsp), Microsoft (http://www.microsoft.com/windows/products/winfamily/virtualpc/default.mspx), VMWare (http://www.vmware.com/) ή projects του ανοικτού κώδικα (όπως το XEN - http://www.xen.org), προσφέρουν τις δικές τους λύσεις. Ειδικά στο χώρο του Novell SuSE, ως πρωταρχική πλατφόρμα εκτέλεσης εικονικών μηχανών προτάσσεται το XEN, που μάλιστα εγκαθίσταται μαζί με το SLED 10 SP1. Ωστόσο, το γεγονός ότι απαιτεί την εκκίνηση ενός ξεχωριστού kernel καθώς επίσης το ότι παρουσιάζει προβλήματα με το ACPI του Toshiba laptop μου, με έκανε να στραφώ σε ένα προϊόν που επίσης προσφέρεται ως μέρος του ανοικτού κώδικα, ανήκει στη SUN και ονομάζεται VirtualBox (http://www.virtualbox.org)

Ένα εξαιρετικό χαρακτηριστικό του VirtualBox είναι η απλότητα του: στην παρούσα έκδοση 1.6.2 έχει μέγεθος 20ΜΒ, εγκαθίσταται σε Linux (σε διάφορες εκδοχές), Windows, Mac OS X, OpenSolaris και Solaris 10, ενώ υποστηρίζει εικονικές μηχανές από διάφορα συστήματα (http://www.virtualbox.org/wiki/Guest_OSes) H εγκατάσταση στο SLED αποτελεί υπόθεση λίγων λεπτών:

1. Κατεβάζουμε το build για το SLE

2. Εγκαθιστούμε τη βιβλιοθήκη pam_devel που απαιτείται

3. Εγκαθιστούμε το rpm. Κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης δημιουργείται ένα νέο module (ονόματι vboxdrv) που προστίθεται στον τρέχοντα πυρήνα μας.

Από εκεί και πέρα, η δημιουργία μιας εικονικής μηχανής διευκολύνεται από μια σειρά από wizards, ενώ ενδεικτικά η εκκίνηση της εκτέλεσης ενός Windows XP VM απαιτεί 15 δευτερόλεπτα.

To όλο περιβάλλον διακρίνεται από μεγάλη ταχύτητα και ένα απλό, φιλικό και ταυτόχρονα εξελιγμένο περιβάλλον παραμετροποίησης περιβάλλοντος λειτουργίας, πρόσβασης σε συσκευές και δεδομένα.

Εγκατάσταση 10.1.3.3.0 στο SuSE Enterprise Desktop

Μόλις έγινε διαθέσιμο το πολυαναμενόμενο patchset 10.1.3.3.0 (patch number: 6148874) του Oracle Application Server, που επιλύει αρκετά θέματα σταθερότητας ειδικά ως προς το SOA Suite. Έχω ήδη αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο στην εγκατάσταση του SOA Suite σε SuSE Enterprise Desktop, οπότε με μεγάλη ευχαρίστηση, διαπίστωσα πως τα βήματα που είχα τότε εφαρμόσει ήταν αρκετά για μια ομαλή εγκατάσταση και του patchset. Πραγματικά, δεν παρουσιάστηκε κανένα πρόβλημα, ούτε χρειάστηκε η παραμικρή διόρθωση.

Εγκατάσταση Oracle Application Server (10.1.3) SOA Suite σε SUSE Linux Enterprise Desktop 10

Σύμφωνα με την πιστοποίηση της Oracle, η έκδοση 3 του Oracle Application Server (10.1.3) είναι προς το παρόν διαθέσιμη για τα λειτουργικά συστήματα Linux RedHat 3.0, 4.0 και SUSE 9. Παραπομπή στο: http://www.oracle.com/technology/software/products/ias/files/oracle_soa_certification_101310.pdf

Σε αυτό το άρθρο θα περιγραφούν τα βήματα που ακολουθήθηκαν για μια επιτυχημένη εγκατάσταση του Oracle Application Server 10.1.3.1.0 (installation type: J2EE Server, Web Server, SOA Suite) στο Novell SuSE Linux Enterprise Desktop 10, ένα πολύ φιλικό και παραγωγικό περιβάλλον εργασίας.

Εκ προοιμίου, ακολουθούμε όλες τις οδηγίες του Installation Guide που αναφέρονται στο SuSE 9 ως βήματα πριν την εγκατάσταση, αναφορικά με oracle χρήστες, file limits, environment variables, IRCA repositories κ.ο.κ. Προκειμένου να ξεγελάσουμε τον installer για την έκδοση του Linux, τροποποιούμε το αρχείο /etc/SuSE-release ως εξής:

SUSE Linux Enterprise Desktop 10 (i586)
VERSION = 10

σε:

SUSE LINUX Enterprise Server 9 (i586)
VERSION = 9

Επίσης, προτού ξεκινήσουμε, ας βεβαιωθούμε πως έχουμε εγκαταστήσει τα πακέτα sysstat, pdksh, openmotif21, glibc-2.2.2-53 (ftp://195.220.108.108/linux/SuSE-Linux/i386/supplementary/commercial/Oracle/glibc-7.2-jdk1.3.1/glibc-2.2.2-53.i386.rpm) που δεν εγκαθίστανται εξ ορισμού στο SuSE 10. Όλα τα παραπάνω πακέτα είναι διαθέσιμα από το http://rpmfind.net/ και ως έκδοση rpm προτίμησα την SuSE 9.3. Ειδικά για τις βιβλιοθήκες glibc, φροντίζουμε να αντιγράψουμε τα αρχεία libdb.a, libdb.so.2, libdb.so στον κατάλογο /usr/lib.

Μια τελευταία επισήμανση για το IRCA, που δημιουργεί τα repositories του BPEL και του Service Bus, είναι πως το πρόγραμμα irca.sh περιμένει να δώσουμε το SERVICE_NAME της Βάσης, αντί του πιο κοινού SID. Παράξενο, αλλά αξιοσημείωτο.

Η εγκατάσταση φυσιολογικά δεν θα παρουσιάσει κανένα πρόβλημα, πέρα από τον έλεγχο των πακέτων, οπότε ο installer θα διαμαρτυρηθεί για τα πακέτα gnome-libs και gnome-libs-devel. Η προηγούμενη ενέργεια μας σχετικά με το glibc μας προφυλάσσει από αυτά τα προβλήματα, οπότε μπορούμε να δηλώσουμε "user verified" τον έλεγχο και να συνεχίσουμε.
Το επόμενο πρόβλημα που αντιμετώπισα ήταν στην εκκίνηση του opmn για τη ρύθμιση του oc4j_soa. Το μήνυμα ήταν το ακόλουθο:

deploy.checkServer: [echo] Checking server status...
[echo] Server is UP.deploy.waitForServer:
[echo] Waiting for server initialization...oc4j.query.opmn:
[echo] Querying OPMN for its request host and port...
[echo] Using linux-spk:6004.
[stopwatch] [oc4j.query.opmn.time: 0.215 sec]oc4j.checkOPMN:
[echo] Checking OPMN managed OC4J URI...
[echo] deployer:oc4j:opmn://linux-spk:6004/oc4j_soa
[stopwatch] [oc4j.checkOPMN.time: 0.643 sec]oc4j.checkCluster:
[echo] Checking OPMN managed clustered OC4J URI...
[echo] deployer:cluster:opmn://linux-spk:6004/oc4j_soa
[stopwatch] [oc4j.checkCluster.time: 0.607 sec]oc4j.checkRMI:
[echo] Checking stand-alone OC4J URI...
[echo] deployer:oc4j:linux-spk.toshiba.gr:6004
BUILD FAILED
/opt/oracle/product/10.1.3.1/OracleAS_5/owsm/scripts/install.xml:1996: The following error occurred while executing this line:
/opt/oracle/product/10.1.3.1/OracleAS_5/owsm/scripts/deploy.xml:395: The following error occurred while executing this line:
/opt/oracle/product/10.1.3.1/OracleAS_5/owsm/scripts/oc[4j.xml:24: Unable to locate a valid OC4J URI. The server is probably down.Total time: 44 secondsstopwatch] [oc4j.checkRMI.time: 0.887 sec]Error 1

Το μόνο που χρειάστηκε, ήταν να συνδεθώ στην οθόνη του Enterprise Manager και να ξεκινήσω το oc4j_soa. Μετά, ξανατρέχοντας το wizard, όλα λειτούργησαν κανονικά.


Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως η συνεργασία του JDeveloper 10.1.3.1 με αυτή την έκδοση του Application Server είναι υποδειγματική και πράγματι προσφέρει one-click deployment.

Μεταφορά στο SUSE 10

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ασχολήθηκα με διάφορες εκδόσεις του Linux, προετοιμάζοντας τον διάδοχο του RedHat ES 3 καθότι αναβάθμισα το laptop μου. Έπειτα από την εξέταση του Ubuntu Dapper και του Mandriva 2007, τελικά κατέληξα στο SUSE Desktop Edition 10, που μου έκανε ιδιαίτερα θετική εντύπωση για:

• την αναγνώριση των συσκευών κατά την εγκατάσταση (το Dapper απέτυχε να θέσει την ανάλυση σε 1280x800)
• το φιλικό περιβάλλον εργασίας του (GNOME, αυτόματα mounts των Windows partitions, αυτόματα mounts των USB keys)
• την εύκολη ρύθμισή του (ρύθμιση δικτύου μέσω φιλικών οδηγών, RPM package management)
• την παραγωγικότητα του, καθότι έρχεται με μια διορθωμένη έκδοση του OpenOffice, που επιτρέπει την εκτέλεση VBA εντολών, το F-Spot (για τις φωτογραφίες), το RealPlayer 10, Adobe Reader, όλα διαθέσιμα με την εγκατάσταση.

Ειδικά για την συντήρηση του Blog, ως λάτρης του Netscape, χρειάστηκε να κατεβάσω τον διάδοχό του, το SeaMonkey (http://www.mozilla.org/projects/seamonkey/start/), που μάλιστα προσφέρει και λεξικά για την διόρθωση των HTML κειμένων που γράφονται στον Composer (http://dictionaries.mozdev.org/installation.html)