Serafeim Karapatis Blog

Ένα νέο βιβλίο για την αρχιτεκτονική SOA: Do more with SOA Integration - Best of Packt

2012-01-30T11:09:00.000+02:00

Ένα νέο βιβλίο που έτυχε της προσοχής μου είναι o πρόσφατος τίτλος της Packt Publishing που αφορά το SOA: Do more with SOA Integration - Best of Packt.

Εν συντομία, συνιστά ένα απάνθισμα από διάφορα βιβλία της Packt που αφορούν την περιοχή του SOA. Το βιβλίο καλύπτει:

βασικά patterns του integration καθώς και SOA best practices
μια καλή εισαγωγή στην XML και στα Web Services καθώς και στα σχετικά πρότυπα προσφέροντας πραγματικά παραδείγματα
βασικές τεχνολογίες και πρότυπα όπως το JBI (Java Business Integration), το SCA (Service Component Architecture), το ESB (Enterprise Service Bus και ειδικά το Oracle ESB), το BPEL (Business Process Execution Language και ειδικά το Oracle BPEL) και BPM (Business Process Monitoring και ειδικά το Oracle BPEL) αφιερώνοντας ένα ξεχωριστό κεφάλαιο σε κάθε ένα από αυτά, επιλύοντας ένα enterprise case-study

Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν καλύπτει αποκλειστικά τεχνολογίες της Oracle (δηλαδή του Oracle SOA Suite) αλλά επεκτείνεται και σε εναλλακτικές προτάσεις όπως το JBI σε σχέση με το NetBeans. Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα πολύ καλό τίτλο, απευθυνόμενο σε architects και SOA developers ώστε να αποκτήσουν τη βασική γνώση και τις βάσεις για μια μεθοδολογία για ένα SOA project. Για περισσότερες όμως πληροφορίες σχετικά με τα προϊόντα που θα χρησιμοποιήσουν υπάρχουν βέβαια πιο εξειδικευμένα βιβλία (πχ εδώ)

Στις επόμενες ημέρες, θα προσπαθήσω να δώσω περισσότερες λεπτομέρειες για την ύλη του βιβλίου.

To Oracle XML DB repository (μέρος 4ο)

2012-01-20T14:30:00.001+02:00

Στο τελευταίο άρθρο (http://serafeimk.blogspot.com/2012/01/to-oracle-xml-db-repository-3.html) είδαμε πως μπορούμε να διαχειριστούμε προγραμματιστικά στοιχεία του XML DB repository, τη στιγμή που συμβαίνουν διάφορα συμβάντα, όπως εισαγωγή, μεταβολή ή ανανέωση περιεχομένου. Φυσικά είναι δυνατόν να έχουμε ανά πάσα στιγμή να αντλήσουμε πληροφορία από το repository: σύμμαχος μας είναι το PL/SQL package DBMS_XDB. Μερικές από τις συναρτήσεις που παρουσιάζουν ενδιαφέρον είναι οι:

CFG_GET: που επιστρέφει σε μορφή XML τις λεπτομέρειες διαμόρφωσης του XML repository
CHANGEOWNER: μεταβάλλει τον ιδιοκτήτη ενός πόρου (αρχείου ή καταλόγου)
CREATEFOLDER: δημιουργεί έναν νέο κατάλογο
CREATERESOURCE: δημιουργεί ένα νέο αρχείο με παράμετρο τα περιεχόμενά του σε μορφή VARCHAR2, XMLTYPE, BFILE ή BLOB
GETCONTENTBLOB: επιστρέφει τα περιεχόμενα ενός αρχείου του repository σε μορφή BLOB
GETCONTENTCLOB: επιστρέφει τα περιεχόμενα ενός αρχείου του repository σε μορφή CLOB
GETCONTENTXMLTYPE: επιστρέφει τα περιεχόμενα ενός αρχείου του repository σε μορφή SYS.XMLTYPE
ISFOLDER: υποδεικνύει αν το όρισμα της διαδρομής είναι κατάλογος ή όχι
LINK: δημιουργεί weak ή hard link σε ένα άλλο resource
SETACL: ορίζει τα δικαιώματα πρόσβασης σε ένα resource

Συμπληρωματικά, για τις λειτουργίες versioning (version, check-in, check-out, κλπ) υπάρχει το ειδικό πακέτο DBMS_XDB_VERSION.

Πολλές από τις υπηρεσίες αυτών των πακέτων περιμένουν ως όρισμα τη διαδρομή του αρχείου ή του φακέλου που μας ενδιαφέρει.Γι αυτό το λόγο, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το database view RESOURCE_VIEW και τις κατάλληλες συναρτήσεις ώστε να προσδιορίζουμε τα περιεχόμενα ενός καταλόγου ή την πλήρη διαδρομή ενός αρχείου. Για παράδειγμα η εντολή:

SELECT any_path as full_path, path(1) as relative_path FROM RESOURCE_VIEW WHERE under_path(RES, '/', 1) = 1;

μας επιστρέφει όλα τα περιεχόμενα του πατρικού (root) καταλόγου του repository.

Κάτι που επίσης πρέπει να γνωρίζουμε είναι το που βρίσκονται τα έγγραφά μας αποθηκευμένα. Έπειτα από μια τυπική εγκατάσταση, έχει δημιουργηθεί (και είναι locked) το σχήμα XDB που διαχειρίζεται όλο το XML DB repository. Το tablespace που βρίσκεται αυτό το σχήμα είναι το SYSAUX. Αν αυτό δεν μας ικανοποιεί, τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την κλήση dbms_xdb_admin.moveXDB_Tablespace ώστε να το μεταφέρουμε σε ένα άλλο tablespace της επιλογής μας (η εντολή αφορά την έκδοση 11.2.0.3) ή με την DBMS_XDB.MOVEXDB_TABLESPACE για την 11.2.0.1. Εναλλακτικά, μπορούμε να φτιάξουμε μια βάση χωρίς την επιλογή της XML DB που θα την προσθέσουμε αργότερα (http://docs.oracle.com/cd/B28359_01/appdev.111/b28369/appaman.htm#i638485) Τέλος, ένα άλλο ειδικό χαρακτηριστικό της XML DB έχει να κάνει με το backup: με ένα λογικό export (expdp) δεν τηρείται η δομή των καταλόγων που έχουμε φτιάξει. Θα χρειαστούμε ένα RMAN backup ώστε να μεταφέρουμε επιτυχώς ένα XML DB repository.

To Oracle XML DB repository (μέρος 3ο)

2012-01-17T13:12:00.003+02:00

Στα προηγούμενα δυο άρθρα δημιουργήσαμε δυο χρήστες, με σαφώς καθορισμένα δικαιώματα, που πρόκειται να προσθέτουν περιεχόμενο σε έναν δεδομένο κατάλογο. Η δημιουργία περιεχομένου είναι κάτι που μας ενδιαφέρει πολύ, καθώς μπορεί να εκκινεί διαδικασίες περαιτέρω επεξεργασίας των άρτι αφιχθέντων εγγράφων. Το XML DB παρέχει τη δυνατότητα διαχείρισης των γεγονότων (events) που συμβαίνουν στο repository, όπως η δημιουργία, η μεταβολή ή η διαγραφή στοιχείων (περισσότερες πληροφορίες εδώ) Δεν έχουμε παρά να γράψουμε ένα PL/SQL package που θα διαχειρίζεται τα συμβάντα του ενδιαφέροντος μας. Για παράδειγμα το specification ενός τέτοιου PL/SQL package, που θα ανήκει στον υπερδιαχειριστή του XML DB (λογαριασμός xmlrepos1 που δημιουργήσαμε νωρίτερα):

create or replace package xml_event_pkg as
/**
* Handle the event of adding new content into the repository.
*/
PROCEDURE handlePostLinkTo (eventObject DBMS_XEVENT.XDBRepositoryEvent);
/**
* Handle the event of updating content on the repository.
*/
PROCEDURE handlePreUpdate (eventObject DBMS_XEVENT.XDBRepositoryEvent);
/**
* Handle the event of removing content from the repository.
*/
PROCEDURE handlePreDelete (eventObject DBMS_XEVENT.XDBRepositoryEvent);
end xml_event_pkg;

με μια ενδεικτική υλοποίηση:

PROCEDURE handlePostLinkTo (eventObject DBMS_XEVENT.XDBRepositoryEvent) as
XDBPathobj DBMS_XEVENT.XDBPath;
ResPath VARCHAR2(1000);
XDBResourceObj DBMS_XDBRESOURCE.XDBResource;
ResDisplayName VARCHAR2(100);
BEGIN
XDBResourceObj := DBMS_XEVENT.getResource(eventObject);
XDBPathobj := DBMS_XEVENT.getPath(eventObject);
ResDisplayName := DBMS_XDBRESOURCE.getDisplayName(XDBResourceObj);
ResPath := DBMS_XEVENT.getName(XDBPathObj);
...
το πακέτο DBMS_XDB παρέχει διάφορες συναρτήσεις και διαδικασίες που μπορούμε να αξιοποιήσουμε για το περιεχόμενο μας, να το λάβουμε σε μορφή BLOB, CLOB, XML, να διαβάσουμε metadata του, κτλ. Προκειμένου να ενεργοποιήσουμε σε έναν δεδομένο κατάλογο τον event listener που μόλις φτιάξαμε, κατασκευάζουμε ένα XML έγγραφο παραμετροποίησης και εκτελούμε τον εξής κώδικα:

DECLARE
b BOOLEAN := FALSE;
BEGIN
b:= DBMS_XDB.createFolder('/public/resconfig');
COMMIT;

b := DBMS_XDB.createResource(
'/public/resconfig/appfilelistener-uploadFolder.xml',
'<ResConfig xmlns="http://xmlns.oracle.com/xdb/XDBResConfig.xsd"
xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
xsi:schemaLocation="http://xmlns.oracle.com/xdb/XDBResConfig.xsd
http://xmlns.oracle.com/xdb/XDBResConfig.xsd">
<event-listeners set-invoker="false">
<listener>
<description>File listener</description>
<schema>XMLREPOS1</schema>
<source>XML_EVENT_USER_EVT_PKG</source>
<language>PL/SQL</language>
<events>
<Post-LinkTo/>
<Pre-Update/>
<Pre-Delete />
</events>
</listener>
</event-listeners>
<defaultChildConfig>
<configuration>
<path>/public/resconfig/appfilelistener-uploadFolder.xml</path>
</configuration>
</defaultChildConfig>
</ResConfig>',
'http://xmlns.oracle.com/xdb/XDBResConfig.xsd',
'ResConfig');
DBMS_RESCONFIG.appendResConfig('/uploadFolder',
'/public/resconfig/appfilelistener-uploadFolder.xml',
DBMS_RESCONFIG.APPEND_RECURSIVE);
commit;
END;

Έχουμε σχεδόν τελειώσει με την παραμετροποίηση του DB repository μας. Ας ανοίξουμε τα κανάλια διάθεσης περιεχομένου στους τελικούς μας χρήστες, ενεργοποιώντας τους FTP και WebDAV listeners της βάσης:
begin
DBMS_XDB.setFTPPort(2100);
DBMS_XDB.setHTTPPort(8080);
end;

Τώρα οι χρήστες μας είναι σε θέση να προσθέσουν περιεχόμενο, να διαχειριστούν φακέλους και αρχεία, όπως σε ένα τυπικό σύστημα αρχείων. Στο επόμενο άρθρο θα εστιάσουμε στις ευκολίες προγραμματισμού και στο περιβάλλον διαχείρισης του XML DB.

To Oracle XML DB repository (μέρος 2ο)

2012-01-09T17:00:00.003+02:00

Ας ξεκινήσουμε από μια λειτουργική περιγραφή του XML DB, έχοντας ως σενάριο εργασίας δυο λογαριασμούς χρηστών (πχ xml1 και xml2) που πρόκειται να προσθέτουν αρχεία στο repository, μέσω γνώριμων και φιλικών διεπαφών, όπως το FTP ή το WebDAV (πχ από το Windows Explorer τους) σε ένα συγκεκριμένο κατάλογο. Τα αρχεία αυτά, με το που ανεβαίνουν στο repository, πρόκειται να υποστούν κάποια επεξεργασία (πχ. προώθηση στο κύκλωμα παραγγελιών, αποθήκευση ή και επεξεργασία ψηφιακού περιεχομένου κλπ) H διαχείριση και παραμετροποίηση του XML DB repository θα πραγματοποιείται από έναν ειδικό λογαριασμό χρήστη (πχ xmlrepos1) που θα ορίσουμε σε αρχικό στάδιο.

Ως system λοιπόν φτιάχνουμε τους χρήστες:

create user xmlrepos1 identified by ###;
grant connect, resource, xdbadmin to xmlrepos1;

create user xml1 identified by ###;
grant connect to xml1;

create user xml2 identified by ###;
grant connect to xml2;

Ως χρήστης xmlrepos1, μπορούμε να δημιουργήσουμε τώρα τον φάκελο των εισερχομένων εγγράφων, έστω /uploadFolder, ορίζοντας επί της ουσίας την δενδροειδή δομή που μας ενδιαφέρει:

declare
r BOOLEAN;
begin
r:=DBMS_XDB.createFolder('/uploadFolder');
commit;
end;

Έπειτα, ο xmlrepos1 θα αποδώσει τα κατάλληλα δικαιώματα διαχείρισης περιεχομένου στους δυο τελικούς μας χρήστες. Το XML DB κάνει χρήση ACLs (access control lists) που περιγράφονται σε μορφή XML για τη διαχείριση ασφάλειας. Ας φτιάξουμε λοιπόν ένα αρχείο περιγραφής της πολιτικής ασφάλειας. Το υπερ-δικαίωμα dav:all σηματοδοτεί την απόλυτη εξουσιοδότηση σε ένα πόρο (αρχείο ή φάκελο)

declare
b BOOLEAN;
begin
b := DBMS_XDB.createResource(
'/public/acls/acl_uploadFolder.xml',
'<acl description="myacl"
xmlns="http://xmlns.oracle.com/xdb/acl.xsd"
xmlns:dav="DAV:"
xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
xsi:schemaLocation="http://xmlns.oracle.com/xdb/acl.xsd
http://xmlns.oracle.com/xdb/acl.xsd">
<ace>
<grant>true</grant>
<principal>xml1</principal>
<privilege>
<dav:all/>
</privilege>
</ace>
<ace>
<grant>true</grant>
<principal>xml2</principal>
<privilege>
<dav:all/>
</privilege>
</ace>
</acl>',
'http://xmlns.oracle.com/xdb/acl.xsd',
'acl');
commit;
end;

Τέλος, ας αποδώσουμε τα ACLs που μόλις δημιουργήσαμε, στον φάκελό μας:

begin
dbms_xdb.setacl('/uploadFolder', '/public/acls/acl_uploadFolder.xml');
commit;
end;

Έχουμε τελειώσει με τον ορισμό της ασφάλειας! Αυτό που απομένει είναι να ενεργοποιήσουμε τα κανάλια πρόσβασης (FTP και WebDAV) στους τελικούς μας χρήστες και να ορίσουμε την πολιτική διαχείρισης του νέου περιεχομένου. Όλα αυτά στο επόμενο άρθρο. Όπως πάντα, περισσότερες πληροφορίες στο documentation της Oracle.

To Oracle XML DB repository (μέρος 1ο)

2012-01-05T16:20:00.004+02:00

Εδώ και αρκετά χρόνια έχω δουλέψει αρκετά με την Oracle XML DB. Αρχικά για την αποθήκευση XML εγγράφων. Έπειτα για τις ανάγκες παραγωγής και μετασχηματισμού περιεχομένου XML. Επίσης με το XQuery. Συμμετείχα σε ένα μεγάλο έργο μετάπτωσης (migration) της Oracle XML DΒ σε σχεσιακές δομές. Σε όλες τις περιπτώσεις, είχα εντυπωσιαστεί από το βάθος της υποστήριξης της XML, από τους "σοφιστικέ" τρόπους ενσωμάτωσης της και ενίοτε από τις εντολές-σπαζοκεφαλιές που προστίθενται στην Oracle SQL. Ένα χαρακτηριστικό με το οποίο μέχρι πρότινος δεν είχα προηγούμενη εμπειρία είναι το Oracle XML DB repository. Πρόκειται για τη δυνατότητα αποθήκευσης εγγράφων (είτε σε μορφή XML είτε όχι) στον Oracle Server σε ιεραρχική δομή σε αντίθεση με την τυπική αποθήκευση σε ένα σχεσιακό σχήμα. Και όλα αυτά μέσα από γνώριμα user interfaces, όπως FTP και HTTP/WebDAV που παρουσιάζουν σε δενδροειδή δομή τα περιεχόμενα . Η δυνατότητα αυτή αποκτά ενδιαφέρον όταν υπάρχει ανάγκη για μαζική, ολοκληρωμένη αποθήκευση και επεξεργασία εγγράφων, με ενδεχόμενη χαλαρή συσχέτιση με σχεσιακά δεδομένα, από απλά περιβάλλοντα χρήσης και τελικούς χρήστες. Ταυτόχρονα, οι πονοκέφαλοι του τύπου της αποθήκευσης (πχ CLOB, BLOB) ή της αναζήτησης περιεχομένου ή του τρόπου οργάνωσης κρύβονται επιμελώς από την τεχνολογία ώστε πραγματικά να εστιάσουμε στο ζητούμενο μας. Αν μάλιστα προσθέσουμε πως τυπικές λειτουργίες όπως συντομεύσεις (shortcuts-links), κανόνες ασφάλειας (ACLs) και event-based triggers προσφέρονται με ευκολία, τότε ελπίζω να σας έχω κεντρίσει το ενδιαφέρον, όπως ακριβώς συνέβη και με εμένα.

Στα επόμενα άρθρα, θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω διάφορες πλευρές του XML DB repository, ώστε να φωτιστούν διάφορες διαστάσεις του. Περισσότερες πληροφορίες βρίσκονται στο Oracle documentation καθώς επίσης υπάρχει και ένα βιβλίο της Oracle Press με τίτλο "Oracle Database 11g: Building Oracle XML DB Applications"

Blog ανασκόπηση και στατιστικά (statistics) για το 2011

2012-01-02T17:11:00.003+02:00

Καλή χρονιά σε όλους! Μόλις έφυγε μια χρονιά που ανάμεσα στα άλλα μου έδωσε την ευκαιρία για περισσότερα άρθρα, με μεγαλύτερο κέφι, φθάνοντας πια στα έξι χρόνια λειτουργίας του blog serafeimk.blogspot.com. Ας εξετάσουμε το τι συνέβη πέρσι σε αυτό το site, τόσο ως προς τη δημοσίευση του περιεχομένου όσο προς τα στατιστικά χρήσης.

Ο συνολικός αριθμός των άρθρων ήταν 62, υψηλότερος από κάθε άλλη χρονιά, ξεπερνώντας τον αρχικό στόχο για τέσσερα άρθρα τον μήνα. Σε αυτό συνέβαλλαν αρκετοί παράγοντες, όπως:

η δέσμευσή ενός μικρού κομματιού της ημέρας ώστε να ασχολούμαι με το blogging
το συχνό γράψιμο αναφορικά με θέματα της άμεσης εργασιακής εμπειρίας, την στιγμή που συμβαίνουν
το πιο ευέλικτο περιβάλλον εργασίας
η αποτροπή ώστε να γράφω το σαββατοκύριακο, περιμένοντας το

Ως προς το περιεχόμενο, το blogger.com μας προσφέρει τη δυνατότητα να κάνουμε διάφορα HTTP ερωτήματα στα άρθρα που έχουμε αναρτήσει, όπως για παράδειγμα με βάση την ημερομηνία δημοσίευσης. Έτσι, μπόρεσα να πάρω όλα τα άρθρα της χρονιάς χρησιμοποιώντας το wget:

wget -O blog2011.xml "http://www.blogger.com/feeds//posts/default?published-min=2011-01-01T00:00:00&published-max=2011-12-31T23:59:59&max-results=100"

Έπειτα, μορφοποίησα κατάλληλα το xml αρχείο ώστε να περιέχει αλλαγές γραμμών:
tidy -mi -utf8 -xml blog2011.xml

και τέλος πήρα τις κατηγορίες (labels) των άρθρων που δημοσιεύτηκαν:

cat blog2011.xml | grep "term='" | grep -v "category" |cut -d\' -f2|sort|uniq -c|sort -nr

Προέκυψαν 26 κατηγορίες θεμάτων, πολύ περισσότερες από άλλες χρονιές. Παραδοσιακά, θέματα σχετικά με το Linux, το ADF, την Oracle και το JDeveloper βρίσκονται στην κορυφή της λίστας, ενώ από κοντά ακολουθούν δυο προϊόντα που έχω επενδύσει αρκετό χρόνο το 2011 όπως το Oracle SOA Suite και ο Oracle Weblogic.

Στο τομέα των στατιστικών χρήσης, τα στοιχεία ελήφθησαν από το Google analytics (http://www.google.com/analytics) και δείχνουν μια κάμψη 9% σε σχέση με το προηγούμενο έτος σε σχέση με τις επισκέψεις, παρόλο που προσφέρθηκε περισσότερο νέο περιεχόμενο. Αυτή την κάμψη θα μπορούσα να την αποδώσω σε:
- πτώση των projects σχετικών με την Oracle λόγω της κρίσης
- στην επιμονή μου για την χρήση της ελληνικής γλώσσας στο blog
- σε αδυναμία καλύτερης προώθησης του blog διαμέσου κοινωνικών δικτύων ή γνωριμιών

Τα πιο δημοφιλή άρθρα του 2011 ήταν τα ακόλουθα:

Στις πρώτη θέση, και με μεγάλη διαφορά, φιγουράρει ένα άρθρο του 2010 σχετικά με την ρύθμιση του ZTE MF 110 usb modem στο Ubuntu, ένα θέμα που φαίνεται ενδιαφέρει κάμποσους και το οποίο έχει γίνει παραπομπή σε διάφορα άλλα blogs/sites. Τα πιο δημοφιλή άρθρα του 2011 έχουν να κάνουμε το discosureListener του ADF και με την ανατομία ενός Lenovo Thinkpad.

Ας είμαστε καλά να συνεχίσουμε και το 2012 !

Μερικά tweaks για το JDeveloper και το Weblogic στο Linux

2011-12-27T12:31:00.000+02:00

Δυο μικρές συμβουλές που όμως κάνουν σημαντική διαφορά στην ταχύτητα εκτέλεσης του embedded Weblogic στον JDeveloper αλλά και αυτόνομα στο περιβάλλον Linux. Οι δοκιμές μου περιλαμβάνουν το Oracle JDK 1.6.0.26 64-bit στο λειτουργικό σύστημα Ubuntu 10.10 (Maverick Meerkat) για αρχιτεκτονική amd64. Η έκδοση του JDeveloper είναι η 11g R1 (11.1.1.4.0) που έχει εγκατασταθεί με τον generic installer, ώστε να επιλέξουμε κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης το προαναφερόμενο 64-bit JDK τόσο για την εκτέλεση του JDeveloper όσο και για τον embedded Weblogic Server.

Ένα από τα θέματα που προκύπτουν όταν χρησιμοποιούμε εξωτερικό JDK στον JDeveloper έχει να κάνει με το native I/O (http://docs.oracle.com/cd/E12839_01/web.1111/e13814/wls_tuning.htm#i1151673) που επιτρέπει την εγγενή (native) διασύνδεση με τα sockets του λειτουργικού συστήματος. Διαφορετικά παρόλου που το native Ι/Ο είναι ενεργοποιημένο, θα γίνει χρήση των java βιβλιοθηκών, γεγονός που επιβραδύνει την απόδοση του server. Ξεκινώντας τον Weblogic, βλέπει κανείς διάφορα διαγνωστικά μηνύματα όπως:

...
Native I/O disabled
There are: 5 active sockets, but the maximum number of socket reader threads allowed by the configuration is: 4. You may want to alter your configuration.
...

όλα αυτά προκύπτουν γιατί οι native βιβλιοθήκες δεν είναι διαθέσιμες στο εξωτερικό JDK. Δεν έχουμε λοιπόν παρά να αντιγράψουμε το αρχείο libmuxer.so από τον κατάλογο $MIDDLEWARE_HOME/wlserver_10.3/server/native/linux/x86_64 στο native library path του JDK μας, για παράδειγμα στο $JAVA_HOME/jre/lib/amd64. Τα μηνύματα θα εξαφανιστούν και θα έχουμε εμφανώς βελτιωμένο I/O.

Μια δεύτερη συμβουλή έχει να κάνει με την απόκριση του Weblogic Administration console και αφορά τον random generator σε Linux συστήματα. Πληροφορίες για αυτή την αλλαγή βρίσκονται εδώ. Ομολογώ πως έπειτα από αυτή τη ρύθμιση το login στο Weblogic console γίνεται σε κλάσματα δευτερολέπτου ! Περισσότερα συμβουλές για τον Weblogic και τον JDeveloper θα βρείτε σε παλαιότερο post.

Oracle Developer Day - Αθήνα Δεκέμβριος 2011 εντυπώσεις

2011-12-23T13:26:00.001+02:00

Είχα κατά νου να γράψω αυτό το άρθρο εδώ και ημέρες, αλλά μόλις σήμερα βρήκα λίγο χρόνο. Αφορά το Oracle Developer Day που διεξήχθη το διήμερο 6-7 Δεκεμβρίου στο ξενοδοχείο Royal Olympic. Στο παρελθόν έχω καταγράψει (το 2007 και το 2009) τις εντυπώσεις μου από τα Oracle Develop Days ανά την Ευρώπη. Από ότι φαίνεται τα τελευταία χρόνια, αυτό το roadshow έχει ατονίσει οργανωτικά σε ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν περισσότερη δύναμη οι τοπικές προσπάθειες των κατά τόπους παραρτημάτων της Oracle αλλά φυσικά και τα virtual developer days. Σε διαφορά με τα events που είχα παρακολουθήσει στο εξωτερικό, δεν υπήρχε χρέωση για τη συμμετοχή στο διήμερο (gratis) ενώ και τα τεχνικά sessions ήταν πιο περιορισμένα στη θεματολογία. Από την άλλη μεριά, τόσο η πρακτική προσέγγιση των πραγμάτων, το κέφι των διοργανωτών καθώς και το επίπεδο των εισηγητών παρέμειναν σε υψηλό επίπεδο. Για τα δε τεχνικά sessions ήταν απαραίτητο να έχει μαζί του ο κάθε ένας ενδιαφερόμενος ένα laptop ώστε να εκτελέσει το υλικό των ενδεικτικών ασκήσεων.

Λόγω ασφυκτικού προγράμματος, κατάφερα να παρευρεθώ στην πρώτη ημέρα που είχε να κάνει με παρουσιάσεις και hands-on sessions για το ADF και το JEE 6. Η δεύτερη ημέρα ήταν αφιερωμένη στο Oracle BPM και την παρουσίαση του ADF από την σκοπιά των .NET developers (το πλήρες πρόγραμμα βρίσκεται εδώ) Ο χώρος διοργάνωσης (Hotel Royal Olympic) ήταν εύκολα προσβάσιμος από το μετρό, πολύ φιλόξενος, πλούσιος και ενδεικνυόμενος για τέτοιου είδους εκδηλώσεις.

Το keynote δόθηκε από τον Dana Singleterry, Principal Product Manager για τα JDeveloper/ADF και επικεντρώθηκε στην στρατηγική, στην υποστήριξη, στα χαρακτηριστικά και στο μέλλον των τριών πια εργαλείων ανάπτυξης της Oracle για Java (JDeveloper, Eclipse, Netbeans) και των δυο Application Servers (Weblogic και GlassFish) Ενώ ο συνδιασμός JDeveloper/Eclipse + Weblogic προορίζεται για enterprise πελάτες, το δίδυμο NetBeans + GlassFish απευθύνεται στο community και σε όσους θέλουν να έχουν πρόσβαση στα καινούργια χαρακτηριστικά του JDK και του JEE (επωμιζόμενοι το βάρος του early adopter, θα πρόσθετα, προτού καταλήξουν σε enterprise χαρακτηριστικά) Αν και έχω πολύ καιρό να προγραμματίσω σε Eclipse, φαίνεται πως γίνεται σοβαρή επένδυση στο Oracle Enterprise Pack for Eclipse (OEPE) που ενσωματώνει ωραία καλούδια διαχείρισης του Weblogic, του JPA, του Maven και σταδιακά των ADF (ξεκινώντας από τον Controller και τα Faces) Η ενότητα αυτή έκλεισε με ένα μικρό αλλά ουσιαστικό demo για την εμπειρία χρήσης και παραγωγικότητας με το στρατηγικό πλαίσιο ανάπτυξης της Oracle, το ADF.

Έπειτα από ένα μικρό διάλλειμμα, ακολούθησαν δυο παράλληλα τεχνικά sessions, ένα για το ADF και ένα δεύτερο για το JEE 6, το οποίο και παρακολούθησα. Ξεκίνησε λοιπόν μια εκτενής (και ολίγον κουραστική...) παρουσίαση των καινοτομιών και χαρακτηριστικών του JEE 6 ενώ μας μοιράστηκε ένα VirtualBox image ενός Oracle Enterprise Linux που περιελέμβανε μια Oracle XE, τον Weblogic 11g (αφού δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα το 12c), το NetBeans 7.0 και το Eclipse OEPE 11.1.1.7.3. Μου άρεσε πολύ που χρησιμοποιώντας έναν αναλυτικό οδηγό ασκήσεων είχα ένα εκτενές hands-on σε αυτό το virtual machine image, της διάρκειας των τεσσάρων ωρών, με αντικείμενα όπως:

Maven + Weblogic
Maven + OEPE + Weblogic
Maven + Hudson
NetBeans + JPA (και deploy στον embedded GlassFish)
NetBeans + Servlets + Facelets
NetBeans + REST (JAX-RS)

Κατά τη γνώμη μου, η αξία αυτών των εκδηλώσεων είναι ανεκτίμητη όταν συνδυάζεται με πρακτικό προσανατολισμό, δίνοντας γρήγορη, συγκεντρωμένη, άμεση πρόσβαση και εμπειρία σε πλήθος τεχνολογίες στη διάρκεια της μιας ημέρας. Με μεγάλη ανυπομονησία, περιμένω ανάλογες εκδηλώσεις και στο 2012.

File triggers στο Linux

2011-12-16T17:20:00.001+02:00

Σήμερα βρέθηκα αντιμέτωπος με την εξής απαίτηση: αρχεία που γίνονται upload μέσω FTP service σε ένα NFS drive, απαγορεύεται να γίνουν delete ή overwrite. Ενώ μπορούμε να απαγορεύσουμε τη δυνατότητα διαγραφής από ένα FTP service, το ίδιο δεν ισχύει με την επανεγγραφή (overwrite) ενός αρχείου. Στην πραγματικότητα, στο Linux έχουμε διάφορες δυνατότητες για να περιορίσουμε την εγγραφή σε ένα αρχείο (πχ δικαιώματα, extended attributes με την εντολή chattr, κλπ) Το να αλλάξουμε αυτά τα δικαιώματα έπειτα από την προσθήκη του αρχείου σε έναν κατάλογο αποτελεί πρόκληση και θυμίζει τη συμπεριφορά ενός trigger. Για καλή μας τύχη, υπάρχει μια σειρά από εργαλεία, που ονομάζεται inotify-tools (https://github.com/rvoicilas/inotify-tools/wiki/), που μας επιτρέπουν να διαχειριστούμε προγραμματιστικά τα συμβάντα που συμβαίνουν σε έναν κατάλογο, όπως αυτό της προσθήκης, μετακίνησης ή διαγραφής αρχείων.

Μόλις εγκαταστήσουμε αυτά τα εργαλεία, μπορούμε να φτιάξουμε το δικό μας script που αλλάζει δικαιώματα σε ένα αρχείο, αμέσως μετά τη δημιουργία του. Θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν το πρόγραμμα inotifywait γι' αυτό το λόγο.

#!/bin/bash
STAGING_DIR=/staging
inotifywait -e create \
-mrq /binaries | while read line; do
chmod -R u-w $STAGING_DIR/`echo "$file" | cut -f3-`
done

Επιπλέον πληροφορίες στο http://www.server-world.info/en/note?os=CentOS_5&p=inotify

Ρύθμιση της Web Cache στο port 80 για Linux

2011-12-08T09:39:00.002+02:00

Οι οδηγίες που ακολουθούν περιγράφουν τη ρύθμιση 11g Web Cache, τμήμα του Oracle Fusion Middleware Web Tier, ώστε να απαντά σε κλήσεις στο port 80. Εξ ορισμού αυτό το port χρειάζεται root access, οπότε μετά την εγκατάσταση θα χρειαστεί να κάνουμε μια μικρή ρύθμιση.

Αρχικά, ορίζουμε ως listening port το 80 και έπειτα επικυρώνουμε τις αλλαγές (apply changes) και σταματάμε την WebCache.

Τώρα από command-line ανατρέχουμε στο directory <WEB_TIER_HOME>/webcache/bin και ως root τρέχουμε το script:

./webcache_setuser.sh setroot <webtier_installation_user>

Με αυτόν τον τρόπο, αλλάζει ο owner του executable webcached και τίθεται το SUID ώστε ο installation user να μπορεί να εκτελέσει την webcache με δικαιώματα υπερχρήστη και να καταλάβει τελικά το port 80. Ξεκινάμε τη webcache ώστε να δούμε τις αλλαγές.

Αλλαγή tablespace σε αντικείμενα LOBs και Oracle Intermedia

2011-12-05T09:27:00.001+02:00

Προκειμένου να μεταφέρουμε LOBs (CLOB, BLOB) σε ένα νέο tablespace, δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε την σύνταξη της εντολής:

alter table <TABLE_NAME> move LOB(<Column blob,clob name>) store as ( TABLESPACE <New tablespace name>);

για παράδειγμα σε έναν πίνακα ονόματι test_lobtable με μια κολόνα xml_file τύπου CLOB:

ALTER TABLE test_lobtable MOVE LOB (xml_file) STORE AS (TABLESPACE lob_data2);

Μια ειδική περίπτωση είναι οι τύποι (datatypes) της βιβλιοθήκης Intermedia που έχουν να κάνουν με χειρισμό εγγράφων, φωτογραφιών, video κλπ. Σε περίπτωση που αποφασίζουμε να αποθηκεύσουμε τα αρχεία μας μέσα στη βάση δεδομένων, τότε οι εντολές που θα χρειαστούμε είναι ενδεικτικά για μια κολόνα MYDOC:

alter table test_lobtable move lob ("MYDOC"."SOURCE"."LOCALDATA") store as (tablespace lob_data2);
alter table test_lobtable move lob ("MYDOC"."COMMENTS") store as (tablespace lob_data2);

Περισσότερες πληροφορίες για τα LOBs και τα data dictionary views που αποκαλύπτουν την διαχείριση τους, θα βρείτε στο: http://www.idevelopment.info/data/Oracle/DBA_tips/LOBs/LOBS_2.shtml

Αναζητώντας βοήθεια στο Weblogic scripting (WLST)

2011-11-25T15:53:00.002+02:00

Το WLST είναι ένα περιβάλλον που μπορούμε να το λειτουργήσουμε και σε interactive mode (αντί του scripting) ώστε να εκτελέσουμε άμεσα κάποιες εντολές. Όπως σε οποιοδήποτε περίπτωση, πολύ συχνά θα χρειαστούμε βοήθεια για τη σύνταξη μιας εντολής. Δεν έχουμε λοιπόν παρά να πληκτρολογήσουμε:

help()

και θα μας εμφανιστούν όλες οι κατηγορίες των θεμάτων για βοήθεια. Για παράδειγμα, τρέχοντας το wlst από ένα SOA instance την ακόλουθη εντολή για την κατηγορία soa, θα πάρουμε πληροφορίες για όλες τις εντολές αυτής της κατηγορίας.
help('soa')

έχει επίσης ενδιαφέρον να ξέρουμε πως το help δέχεται wildcards. Να για παράδειγμα αναλυτικές πληροφορίες για τις συναρτήσεις SCA από την εντολή help('sca*')

Πώς να βρούμε ονόματα αντικειμένων στην Oracle που δεν είναι γραμμένα στα αγγλικά

2011-11-23T14:37:00.001+02:00

Είτε χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο μοντελοποίησης της Oracle βάσης δεδομένων, είτε απευθείας γράφοντας DDL scripts, είτε χρησιμοποιώντας ένα PL/SQL IDE, είναι δυνατόν να μας ξεφύγει στην πληκτρολόγηση ένας ελληνικός χαρακτήρας (ή όχι τουλάχιστον αγγλικός) από την εναλλαγή γλώσσας (language switch) στην ονομασία κάποιου αντικειμένου της βάσης. Σε μια τέτοια θέση βρέθηκα με την ονοματοδοσία ενός foreign key σε μια UTF8 βάση: το ADF έκανε reverse engineer το κλειδί και έφτιαξε ένα association που περιείχε το ελληνικούς χαρακτήρες. Με τη σειρά του o JHeadstart, με βάση τα associations, κατασκευάζει φιλικά μηνύματα του στυλ:
Cannot delete ΧΧΧ while dependent ΥΥΥ exists
που όμως κατά διάρκεια του generation γίνονται ακαταλαβίστικα (σε αυτό φταίει μάλλον ένα bug) και μάλιστα προοδευτικά, έπειτα από πολλαπλά generations, δημιουργούν property files αρκετών MBytes !

Για να βρω αυτές τις περιπτώσεις, χρησιμοποίησα τη συνάρτηση asciistr(http://docs.oracle.com/cd/B28359_01/server.111/b28286/functions006.htm) που μετατρέπει σε ASCII μορφή το όρισμα της, ώστε να μπορούμε να βρούμε χαρακτήρες που δεν εμπίπτουν μέσα στο ASCII αλφάβητο.

select constraint_name, asciistr(constraint_name) from user_constraints where asciistr(constraint_name) like '%\%';

το αποτέλεσμα μου έδειξε το ένοχο constraint, με τον ελληνικό χαρακτήρα 'N':

FK_TRNSPES_TRΝSPE_SP_SPECIES FK_TRNSPES_TR\039DSPE_SP_SPECIES

Αυτόματη εκκίνηση Node Manager, Administrator Server και Managed Server στο Linux

2011-11-15T17:02:00.002+02:00

Ας καταγράψουμε ένα παράδειγμα αυτόματου (automatic) startup script για μια τοπολογία Weblogic με Node Manager, έναν Managed Server και έναν Administrator Server. To περιβάλλον είναι βασισμένο σε Oracle Enterprise Linux 5 (5.6) ενώ το Weblogic domain είναι ρυθμισμένο σε production mode. Προτού ξεκινήσουμε φροντίζουμε να αποθηκεύσουμε για τον Administrator Server μας τα security credentials στο περιβόητο AdminServer/security/boot.properties αρχείο με την δομή:

username=<username>
password=<password>

Έπειτα δημιουργούμε το αρχείο /etc/init.d/weblogic που θα αναλάβει την αυτόματη εκκίνηση των στοιχείων του domain μας. Ενδεικτικά τα περιεχόμενα του έχουν ως εξής:

#! /bin/bash
#
# Automatic start of Weblogic services
#
# chkconfig: 345 20 80
# description: Starts and stops the Oracle Weblogic
#
# /etc/rc.d/init.d/oracle
MIDDLEWARE_HOME=/opt/app/Oracle/Middleware
DOMAIN_HOME=$MIDDLEWARE_HOME/user_projects/domains/my_domain

start() {
echo -n $"Starting Oracle Weblogic: "
# Start Admin Server
/bin/su - weblogic -c "nohup $DOMAIN_HOME/startWebLogic.sh > /dev/null &"
# Start Node Manager
/bin/su - weblogic -c "nohup $MIDDLEWARE_HOME/wlserver_10.3/server/bin/startNodeManager.sh >
/dev/null &"
# Start Managed Server
/bin/su - weblogic -c "nohup $DOMAIN_HOME/bin/startManagedWebLogic.sh managed_server > /dev/null &"
}

stop() {
echo -n $"Stopping Oracle Weblogic: "
# Stop node manager
ps -ef|grep -i NodeManager|grep java |grep -v grep|awk '{print $2}'|xargs kill -9 && sleep 5
# Stop managed server
/bin/su - weblogic -c "nohup $DOMAIN_HOME/bin/stopManagedWebLogic.sh managed_server > /dev/null &"
sleep 15
# Stop admin server
/bin/su - weblogic -c "nohup $DOMAIN_HOME/bin/stopManagedWebLogic.sh AdminServer > /dev/null &"
}

status() {
STATUS=`ps -ef|grep -i weblogic|grep java |wc -l`
echo "Number of weblogic processes running:$STATUS"
}

case $1 in
start)
start
;;
stop)
stop
;;
status)
status
;;
*)
echo "Usage $0 {start|stop|status}" > &2
exit 1
;;
esac

exit 0

Ορίζουμε το script μας ως job της εκκίνησης:
chmod +x /etc/init.d/weblogic
/sbin/chkconfig --add weblogic

Περισσότερες πληροφορίες ή προσεγγίσεις για την αυτόματη εκκίνηση υπηρεσιών του weblogic θα βρείτε εδώ και εδώ.

Locale switching στο JHeadstart και στο ADF

2011-11-11T12:01:00.002+02:00

Μια συνηθισμένη απαίτηση έχει να κάνει με τη δυνατότητα επιλογής γλωσσικού περιβάλλοντος (locale) σε μια ADF εφαρμογή. Μια τέτοια ενέργεια θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάλληλη διαμόρφωση των λεκτικών στοιχείων (labels), ημερομηνιών, αριθμών και ενδεχομένως και δεδομένων (πχ λίστες τιμών) στο περιβάλλον επιλογής του χρήστη. Μου αρέσει πολύ η υποστήριξη αυτής της δυνατότητας από το JHeadstart δίχως να χρειαστεί να γράψουμε γραμμή κώδικα και πρόκειται να την παρουσιάσω καθώς είναι εξαιρετικά χρήσιμη και σε καθαρά ADF projects, αν απλά ανατρέξουμε στον πηγαίο κώδικα της υλοποίησης.

Πρώτα από όλα, την δυνατότητα επιλογής γλώσσας θα τη δίνουμε στους χρήστες μας κατά τη διάρκεια του login. Διαφορετικά μπλέκουμε σε καταστάσεις cancel edit και requery objects αν αυτοί βρίσκονται ήδη σε μια σελίδα με αλλαγές ή που παρουσιάζονται δεδομένα από φιλτραρισμένες λίστες με βάση το locale. Στη login.jspx, αντιγράφουμε κάτω από το πεδία username και password τον παρακάτω κώδικα από το templates/default/misc/file/menuGlobal.vm ώστε να προκύψει και ένα choice list για την επιλογή της γλώσσας. Διορθώνουμε μόνο την ιδιότητα labelAndAccessKey ώστε να ανταποκρίνεται στο λεκτικό της επιλογής μας:

<af:selectOneChoice id="localeSwitcher" immediate="true" autoSubmit="true"
labelAndAccessKey="${JHS.nls('Language','LANGUAGE_SELECTOR_LABEL')}"
valueChangeListener="#{jhsLocaleManager.changeLocale}"
value="#{jhsLocaleManager.currentLocale}">
<af:forEach items="#{jhsLocaleManager.supportedLocales}" var="row">
<af:selectItem value="#{row.locale}" label="#{row.description}"/>
</af:forEach>
</af:selectOneChoice>

Τώρα, ας ορίσουμε τις υποστηριζόμενες γλώσσες. Στο definition file του JHeadstart υπάρχουν οι ανάλογες ρυθμίσεις για το default locale, τα υπόλοιπα υποστηριζόμενα καθώς και τον τρόπο επιλογής του αρχικού.

Παράγοντας τις σελίδες, θα εμφανιστεί στο login και ο επιλογέας γλώσσας με εξ ορισμού τιμή αυτήν του browser μας. Ανάλογα με την επιλογή της γλώσσας, από εδώ και στο εξής στην πλοήγηση μας στην εφαρμογή θα εμφανίζονται τα αντίστοιχα μεταφρασμένα μηνύματα.

Αν θέλουμε επιπλέον να μεταφράσουμε και δεδομένα όπως λίστες τιμών που φιλτράρονται σύμφωνα με τη γλώσσα επιλογής, τότε θα χρειαστεί να δούμε λίγο τα ενδότερα του JHeadstart. Πιο συγκεκριμένα, στοιχεία του συνδεδεμένου χρήστη αποθηκεύονται σε μια session μεταβλητή ονόματι jhsUser (και τύπου: oracle.jheadstart.model.JhsUser) που περιλαμβάνει το πεδίο locale που παίρνει τιμές κατά το login μας (στο παράδειγμα μας 'en' ή 'el') Άρα μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε ως bind variable για φιλτράρισμα με expression της μορφής: adf.userSession.userData.jhsUser.locale.

Πώς να κάνουμε αναζήτηση σε πεδίο πολλαπλών επιλογών στο JHeadstart 11g

2011-11-03T16:37:00.005+02:00

Το παράδειγμα που πρόκειται να περιγράψω αφορά τη ρύθμιση ενός πεδίου ώστε να γίνεται σε αυτό προχωρημένη αναζήτηση (advanced search) ενώ ο χρήστης έχει ορίσει σε αυτό πολλαπλές τιμές (multiple values) ως κριτήρια. Τα βήματα αφορούν την τελευταία παραγωγική έκδοση του JHeadstart (11.1.1.3) ενώ πληροφορίες για κάτι ανάλογο στην έκδοση 10g θα βρείτε εδώ. Τα πράγματα μάλιστα περιπλέκονται λίγο παραπάνω καθώς το πεδίο προς αναζήτηση δεν θα αποτελεί attribute του view object αλλά θα χρησιμοποιείται απλά ως bind variable.

Η προσέγγιση που θα ακολουθήσουμε αφορά την κατασκευή ενός κατάλληλου where clause στο View Object μας, ώστε το bind variable μας να περιλαμβάνει πολλαπλές τιμές. Γι' αυτό το λόγο, θα χρησιμοποιήσουμε την συνάρτηση regexpr_like της Oracle (αντί ενδεχόμενα του τελεστή IN) ώστε να κάνουμε σύγκριση με τις πολλαπλές καταχωρήσεις του χρήστη. Φτιάχνουμε λοιπόν μια έκφραση του στυλ:

WHERE regexpr_like(table_column, :bind_variable)

όπου ο τύπος της bind variable είναι java.lang.String

Για να υποστηριχθεί αυτή η έκφραση από τον εσωτερικό μηχανισμό αναζήτησης του JHeadstart, χρειάζεται να κάνουμε override το JhsApplicationModuleImpl και ειδικά να ξαναγράψουμε (copy-paste) τη συνάρτηση advancedSearch() ώστε στο κομμάτι που γίνεται ο υπολογισμός των bind variables, να περάσουμε τη λογική του regular expression.Πιο συγκεριμένα, ακολουθούν τονισμένες οι γραμμές της αλλαγής, που διαχειρίζονται τις πολλαπλές τιμές:

if (isBindParam) {
// work around for bug 4714529
if (!value.startsWith("[")) { // Array container as parameter.
vo.ensureVariableManager().setVariableValue(attribute, value);
vo.ensureVariableManager().setVariableValue(attribute, value);
vo.setNamedWhereClauseParam(attribute, value);
sLog.info("Search item matches query bind param " +
attribute + ", value set to " + value);
} else { // Array container.
sLog.info("=Array container for search found...." + value);
String attrValue = "^".concat(value.substring(1, value.length() - 1).replaceAll(",", "\\$\\|\\^").replaceAll(" ", "") + "$");
vo.ensureVariableManager().setVariableValue(attribute, attrValue);
vo.ensureVariableManager().setVariableValue(attribute, attrValue);
vo.setNamedWhereClauseParam(attribute, attrValue);
}
Πρακτικά αυτό που συμβαίνει είναι πως το array container της μορφής: "[10, 46]" που περιγράφει τα κλειδιά των στοιχείων που έχει επιλέξει ο χρήστης μετασχηματίζεται σε regular expression ως εξής: "^10$|^46$" ώστε να περάσει ως τιμή στην bind variable μας. Δεν ξεχνάμε να ορίσουμε πως το Application Module μας κληρονομεί από την κλάση που μόλις φτιάξαμε.

Τώρα, στο επίπεδο του JHeadstart, ορίζουμε ένα unbounded πεδίο με Java type String, τύπο εμφάνισης list και φυσικά το αντίστοιχο Domain όπως περιγράφεται και στο JHS Developer's Guide (7.1.7 Using Query Bind Variables in JHeadstart Quick or Advanced Search)

To template του display type "list" του JHeadstart είναι βασισμένο στο af:selectOneListbox component, οπότε το αλλάζουμε σε selectManyListbox για το πεδίο του ενδιαφέροντός μας.

Έχουμε σχεδόν τελειώσει μιας και μπορούμε να κάνουμε αναζήτηση με πολλαπλές επιλογές. Αυτές μεταφέρονται ως java.lang.String array format στο ADF BC και εμείς εφαρμόζουμε τον regular expression μετασχηματισμό μας.

Κάτι τελευταίο έχει να κάνει με τη συμπεριφορά του Reset query button. Για να πάνε όλα σωστά, θα πρέπει να φτιάξουμε το δικό μας JHS Search bean (κληρονομώντας από το JhsSearchBean) με μια μόνη μέθοδο που θα καθαρίζει τα κριτήρια μας και ειδικά τη bind variable μας, πχ:

@Override
public void clearSearchCriteria(ActionEvent event) {
getIterBinding().getViewObject().setNamedWhereClauseParam("SalsSndId", null);
super.clearSearchCriteria(event);
}

Πώς να συμμαζέψουμε (clean up) ένα JHeadstart project

2011-11-01T14:22:00.000+02:00

Αυτό το χρονικό διάστημα αισθάνομαι πολύ τυχερός γιατί ένα καινούργιο project ξεκίνησε βασισμένο στον JHeadstart 11g. Είχα αναφερθεί και στο παρελθόν για την έκδοση JHS 10g ως απαραίτητο συμπλήρωμα ανάπτυξης στο ADF. Στην τελευταία έκδοση (11g) τα πράγματα είναι πιο μπλεγμένα: το ADF έχει γίνει πιο παραγωγικό πλαίσιο παρέχοντας με ευκολία βασικές αλλά και προηγμένες δυνατότητες στο web development. Από την άλλη, υπάρχει ακόμα περιθώριο για αυτοματισμούς και πειθαρχία όπως επιβάλλει το code generation του JHeadstart. Ίσως η συμβολή του να μην είναι τόσο καθοριστική όπως στην έκδοση 10g, αλλά εξακολουθεί να δίνει μεγάλη ευελιξία στις ομάδες ανάπτυξης, ιδίως σε αυτές που κάνουν τα πρώτα τους βήματα σε ADF.

Ένα από τα "παράπονα" που είχα και από την έκδοση 10g είχε να κάνει με τα κατάλοιπα του code generation που πια δεν χρησιμοποιούνται. Για παράδειγμα, στην εξέλιξη του project μας φτιάχνουμε ένα JHeadstart Lov, που έπειτα το εγκαταλείπουμε. Ή φτιάχνουμε μερικές σελίδες πάνω σε κάποια view objects που τελικά δεν χρησιμοποιούμε. Πώς μπορούμε να εντοπίσουμε τέτοια άχρηστα; Πώς μπορούμε να τακτοποιήσουμε τα generated artifacts (pages, task flows) του JHeadstart που είναι ανενεργά;

Μια προσέγγιση είναι να μην κρατάμε τα αρχεία που παράγονται από το JHeadstart σε ένα versioning σύστημα, ώστε να μπορούμε ανά πάσα ώρα και στιγμή να κάνουμε ένα project checkout και ένα καθαρό code generation ολόκληρης της εφαρμογής.Υπάρχουν μειονεκτήματα σε αυτό, καθώς είναι ενάντιο στα best practices. Συχνά επίσης κρατάμε σελίδες που έτσι και αλλιώς έχουμε "παγώσει" από το generation. Αυτόματο build και deployment δεν είναι εφικτό. Έχουμε να κάνουμε με μεγάλο αριθμό αρχείων που δεν γίνονται version και αυτό μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Μια εναλλακτική, είναι να προκαλέσουμε ένα code generation, και να δούμε το timestamp των αρχείων που δεν έχουν μεταβληθεί στο αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα. Αυτό θα μας οδηγήσει στην ανίχνευση παλαιών σελίδων, task flows ή κώδικα που δεν είναι πια απαραίτητος και δεν παράγεται εκ νέου.

Πηγαίνοντας λοιπόν από command line στο ViewController project μας (που λειτουργεί ο JHS) υπάρχουν δυο βασικοί κατάλογοι που γράφει το JHeadstart: ο public_html και ο adfmsrc (για τα page definitions): Για τον μεν πρώτο, μπορούμε να βρούμε τα αρχεία που δεν έχουν αλλάξει τα τελευταία πέντε λεπτά:

cd public_html && find . ! -mmin -5 | grep -v "jheadstart/"

ενώ για τον δεύτερο η εντολή είναι:

cd adfmsrc && find . ! -mmin -30

Έτσι μπορούμε να δούμε τα αρχεία που δεν έχουν μεταβληθεί, να τα εξετάσουμε και ενδεχόμενα να τα διαγράψουμε αν δεν μας είναι πια απαραίτητα.

Port forwarding στο VirtualBox 4

2011-10-27T21:53:00.001+03:00

Είχαμε αναφερθεί στο παρελθόν (http://serafeimk.blogspot.com/2009/09/port-forwarding-virtualbox.html) στη δυνατότητα του VirtualBox να προωθεί TCP αιτήματα εξυπηρέτησης από το host σύστημα στα guests. Στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν από εκείνο το άρθρο, τα πράγματα απλοποιήθηκαν αφάνταστα και πια αυτή η δυνατότητα προσφέρεται από το GUI, χωρίς να χρειάζεται να καταφύγουμε σε CLI. Πιο συγκεκριμένα στην NAT σύνδεσή μας έχει προστεθεί ένα κουμπί για το port forwarding.

Έπειτα, μπορούμε να ορίσουμε την εξωτερική διεύθυνση του host μας που θα δέχεται αιτήσεις, το port το οποίο θα αφορούν καθώς και το port που θα καταλήγουν στο guest σύστημα.

Το παράδειγμα που παραθέτω αφορά HTTP port forwarding για τον Weblogic Server.

Πώς να κάνουμε κλήση Oracle PL/SQL procedure από το EclipseLink

2011-10-21T11:49:00.000+03:00

Πέρα από τον προγραμματισμό σε ADF και BPM, αυτόν τον καιρό συμμετέχω και σε ένα άλλο έργο που ανάμεσα στα άλλα χρειάζεται και ένα lightweight persistence των δεδομένων ενός web service. Είχα πολύ καιρό να ασχοληθώ με EJB 3, οπότε ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία να επιλέξω αυτή την τεχνολογία, και πιο συγκεκριμένα την JPA υλοποίηση του EclipseLink, που έτσι και αλλιώς παρέχεται out of the box από τον JDeveloper. Αν και συνηθισμένος στα declarative χαρακτηριστικά του ADF, βρήκα εξίσου ενδιαφέρον και ευέλικτο το EclipseLink (http://www.eclipse.org/eclipselink/) που έτσι και αλλιώς λόγω των TopLink καταβολών του, δένει αρκετά καλά με την Oracle database. Ακολουθεί ένα παράδειγμα κλήσης μιας Oracle PL/SQL procedure που έχει ως είσοδο μια παράμετρο τύπου String.

public final static void process(EntityManager em, String message) {
JpaEntityManager jpaEntityManager = JpaHelper.getEntityManager(em);
Session session = jpaEntityManager.getActiveSession();

StoredProcedureCall call = new StoredProcedureCall();
call.setProcedureName("GENERAL_PCK.PROCESS");
call.addUnamedArgumentValue(message);
session.executeNonSelectingCall(call);
}

Βελτίωση της απόδοσης μνήμης swap στο Linux

2011-10-20T11:48:00.000+03:00

Αν και το laptop μου διαθέτει 8 GB RAM, o προγραμματισμός στα εργαλεία ανάπτυξης της Oracle παραμένει πολύ απαιτητικός από την άποψη πόρων. Ένα virtual machine που τρέχει το Oracle SOA/BPM Suite καταναλώνει 2 GB μνήμης. O JDeveloper 1G και άλλο ένα 1G ο embedded Weblogic. Firefox, SQL Developer, ANT build scripts ή η εκκίνηση άλλων VMs για διαφορετικά projects και δεν αργούμε να φθάσουμε κάποιες φορές στο swapping της μνήμης. Όταν μάλιστα συμβαίνει αυτό, το σύστημα επιβραδύνει δραματικά τη λειτουργία του, ο δίσκος (ακόμα και ο solid state) καθυστερεί με πολλές εγγραφές και αναγνώσεις ενώ μου έχει συμβεί να κάνει abrupt shutdown και κάποιο virtual machine του VirtualBox μέσα σε αυτήν την κατάσταση.

Ένας ανεκτίμητος βοηθός είναι το kernel module zram (http://compcache.googlecode.com/hg/README - πρώην compcache) που αναλαμβάνει να κάνει συμπίεση στην RAM των περιεχομένων του swap αυξάνοντας έτσι την απόκριση του συστήματος σε τέτοιες ειδικές συνθήκες. Το module έχει ενσωματωθεί στον πυρήνα από την έκδοση 2.6.37 rc 1 και μπόρεσα να το εκμεταλλευτώ στο Ubuntu Maverick Meerkat (10.10) από το PPA mainline kernel repository. Μπορούμε μάλιστα να ορίσουμε ποιο είναι το μέγεθος της συμπιεσμένης μνήμης που θα χρησιμοποιηθεί (o υπολογισμός στην περίπτωση μου έδινε αρχικά άλλα 8GB κατανεμημένα στους δυο επεξεργαστές του Core Duo 2 μου, ενώ αποφάσισα πως 1 GB είναι αρκετό) Εντυπώσεις; Όταν θα ξεκινήσει το swapping, θα προκύψει κάποια μικρή στιγμή παγώματος, αλλά αμέσως μετά το σύστημα θα συμπεριφερθεί δίχως καθυστερήσεις, λειτουργώντας απρόσκοπτα, χωρίς να γίνεται αντιληπτό πως γίνεται υπέρβαση μνήμης. Πραγματικά αξίζει τον κόπο!

Καθαρίζοντας (clean) σκουπίδια στο jazn-data.xml

2011-10-06T15:08:00.002+03:00

Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης μιας ADF εφαρμογής, οι προγραμματιστές φτιάχνουν και αφαιρούν task flows. Ίχνη αυτής της εξέλιξης βρίσκονται στο jazn-data.xml εφόσον τα task flows συνδέονται με security (γεγονός που ισχύει σχεδόν πάντα) Ωστόσο, ο JDeveloper και ειδικά ο security configuration editor για το ADF, ποτέ δεν πρόκειται να μας επισημάνει πως κάποιες εγγραφές στο jazn-data.xml δεν ισχύουν, αφού πια δεν υπάρχουν τα pages, task flows ή regions στα οποία αναφέρονται. Σε ένα έργο που απουσιάζει αυτός ο έλεγχος, δεν θα αργήσει να καταλήξουμε σε ένα τεράστιο jazn-data.xml αρχείο με πολλά στοιχεία του ανενεργά ή λανθασμένα.

Δεν υπάρχει ένας τυποποιημένος και απλός τρόπος να κάνουμε το housekeeping του jazn-data.xml. H μέθοδος που ακολουθώ, στηρίζεται στα εξής βήματα:

1. Από το υπάρχον jazn-data.xml βρίσκουμε όλες τις αναφορές που αναφέρονται σε task flows. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το XPath Search για να ανακτήσουμε όλη τη λίστα των task flows, pages ή regions που είναι αντικείμενα security permissions. Η έκφραση που αναζητώ είναι η "//permission/name/text()". Τον πίνακα των αποτελεσμάτων τον κάνω copy-paste σε ένα αρχείο.

2. Ως προς τη λίστα των ενεργών task flows, με βοήθησαν τα custom build scripts (προσοχή: καμία σχέση με JDeveloper ή ojdeploy) που συγκεντρώνουν σε έναν κατάλογο όλα τα task flows. Με Linux scripting μπορώ να πάρω όλα τα ονόματα των αρχείων, ή καλύτερα των task flows files αν προτιμάτε και να την αποθηκεύσω σε ένα δεύτερο αρχείο.

3. Συγκρίνοντας τα δυο αρχεία, εντοπίζουμε τις διαφορές και τελικά διορθώνουμε το αρχικό μας jazn-data.xml ώστε να περιλαμβάνει μόνο έγκυρες και ισχύουσες εγγραφές.

Εξοικονόμηση αποθηκευτικού χώρου στην Oracle για development environment

2011-10-05T16:37:00.001+03:00

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που μια ομάδα ανάπτυξης διαπιστώνει πως ο database server που χρησιμοποιεί "ξεμένει" από χώρο. Το ίδιο μπορεί επίσης να συμβεί και στο ατομικό μας development environment. Αν και σε φυσιολογικές συνθήκες θα πρέπει να υπάρχει ένας DBA που παρακολουθεί τέτοιου είδους καταστάσεις, υπάρχουν μερικές συμβουλές που μπορούμε να ακολουθήσουμε ώστε να εξοικονομήσουμε χώρο και απόδοση σε μια Oracle βάση δεδομένων.

1. Για παράδειγμα, στην ομάδα που συνεργάζομαι και ο καθένας προγραμματιστής τρέχει το δικό του instance του SOA Suite (επομένως υπάρχει ξεχωριστό repository - σχήμα ανά developer), παρατήρησα πως υπάρχουν συχνά audit logs για την αποσύνδεση από τη βάση, που μάλιστα φθάνουν στα 10ΜΒ σε ημερήσια βάση. Εξ ορισμού, τα audit logs βρίσκονται στον κατάλογο adump και έχουν την επέκταση .aud. Στην περίπτωσή μου, υπήρχαν auditing εγγραφές του τύπου:

SESSIONID:[7] "1639115" ENTRYID:[1] "1" USERID:[9] "DEV02_MDS" ACTION:[3] "102" RETURNCODE:[1] "0" LOGOFF$PREAD:[1] "0" LOGOFF$LREAD:[3] "138" LOGOFF$LWRITE:[1] "4" LOGOFF$DEAD:[1] "0" DBID:[10] "1345676453" SESSIONCPU:[1] "1"

Για τις ανάγκες του development, είναι ασφαλές, κατά περίπτωση, να απενεργοποιήσουμε το auditing της βάσης ως εξής:

alter system set audit_trail=NONE scope=spfile;

και η αλλαγή μας θα γίνει ορατή με το επόμενο restart. Διαφορετικά, αν θέλουμε να κρατήσουμε το auditing, μπορούμε να τρέχουμε ένα cron job για το clean up, καθαρίζοντας αρχεία αρχαιότερα των 10 ημερών με την Linux εντολή:

find /path_audit_logs -mtime +10 -exec rm {} \;

2. Μια άλλη πηγή παραγωγής πολλών MB είναι τα trace files. Μπορούμε εξίσου να καταργήσουμε το tracing με την εντολή:

alter system set trace_enabled=FALSE scope=both;

ή απλά να καθαρίζουμε τα αρχεία σε τακτά χρονικά διαστήματα με την μέθοδο που ήδη περιγράψαμε.

3. Ένα αρχείο που επίσης συχνά έχει μεγάλο μέγεθος είναι το listener.log αφού καταγράφει κάθε προσπάθεια εισόδου στην βάση. Σε περιβάλλον connection pooling και πολλών προγραμματιστών, γρήγορα αυτό το αρχείο "φουσκώνει". Μπορούμε να απενεργοποιήσουμε την λεπτομερή καταγραφή προσθέτοντας στο listener.ora την ακόλουθη γραμμή και να επανεκκινήσουμε τον listener:

LOGGING_LISTENER = OFF

4. Τέλος, θα μπορούσαμε να απενεργοποιήσουμε και το flashback χαρακτηριστικό της Oracle (http://www.dba-oracle.com/t_disable_flashback.htm) ή/και προφανώς το log archiving (που δεν είναι εξ ορισμού επιλεγμένο) ή ακόμα και το recycle bin (http://babudba.blogspot.com/2008/06/how-to-disable-recyclebin-in-oracle-10g.html) ώστε να μειώσουμε τις εγγραφές στον δίσκο.

Παίρνοντας backup projects του JDeveloper

2011-09-28T15:00:00.000+03:00

Έχω φτιάξει ένα cron job, που στο τέλος κάθε εβδομάδας, παίρνει ανάμεσα στα άλλα και backup τον κατάλογο με τα JDeveloper projects μου. Μάλιστα αυτό το backup είναι "έξυπνο" ώστε να μεταφέρονται οι νεώτερες εκδόσεις των αρχείων με την βοήθεια του εργαλείου rsync. Η εντολή μοιάζει με την ακόλουθη:

rsync -azvr --exclude=.svn/ --exclude=classes/ --exclude=deploy/ <my_workdir> <backup_folder>

Επί της ουσίας, δεν αντιγράφονται τα μετα-δεδομένα του Subversion, τα compiled classes καθώς τα deployment units (πχ WARs, EARs, κλπ) Είναι εξαιρετικό το πόσο γρήγορα εκτελείται αυτή η εντολή και συγχρονίζονται οι κατάλογοι !

Βλέποντας τις ιδιότητες ενός guest machine στο VirtualBox

2011-09-26T12:14:00.000+03:00

To VirtualBox διαθέτει ένα γραφικό περιβάλλον στο οποίο μπορούμε να επηρεάσουμε παραμέτρους σχετικά με την συμπεριφορά ενός virtual machine (πχ μνήμη, δίσκους, κλπ) Πέρα από το γραφικό, υπάρχει όμως και μια ισχυρή γραμμή εντολών με την εντολή VBoxManage modifyvm που μας επιτρέπει να ορίσουμε ακόμα περισσότερες παραμέτρους, πολλές από τις οποίες δεν εμφανίζονται καν στην γραφική κονσόλα. Προκειμένου να δούμε όλη τη λίστα της παραμετροποίησης μιας εικονικής μηχανής, αρκεί να πληκτρολογήσουμε:

VBoxManage showvminfo <VM identifier>

Parallel branches σε array payload στο Oracle BPM

2011-09-22T09:13:00.002+03:00

Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις στο Oracle BPM, που έχουμε στη διάθεσή μας ένα payload που περιλαμβάνει πολλές εγγραφές μιας δομής (πίνακα-array ή collection), που όμως διακρίνονται μοναδικά από ένα συγκεκριμένο πεδίο (πχ type), και για τις οποίες θέλουμε να κάνουμε μια παράλληλη επεξεργασία χρησιμοποιώντας ως κριτήριο το μοναδικό πεδίο. Για παράδειγμα, αντλούμε μια σειρά από παραγγελίες και θέλουμε ανάλογα με τον τύπο τους να καλέσουμε κάποια εξειδικευμένα BPEL processes.

Αρχικά λοιπόν, κάνουμε drag-and-drop ένα parallel gateway και για τις περιπτώσεις (cases) που μας ενδιαφέρουν, προσθέτουμε τον ανάλογο αριθμό από exclusive gateways. Αυτά θα παίξουν των κόμβων απόφασης, για το αν θα εκτελεστεί αυτό το κλαδί (branch) του parallel gateway ή όχι.

Έπειτα, σε κάθε exclusive gateway θα δημιουργήσουμε μια συνθήκη (condition) που θα περιγράφει για το αν θα εκτελεστεί μια διαδικασία (με βάση τα περιεχόμενα του payload) ή θα πάμε απευθείας στο τέλος (εφόσον δεν υπάρχει αντικείμενο ενδιαφέροντος στο αρχικό μήνυμα). Εδώ έχουμε τη βοήθεια του XPath που μας επιτρέπει να ορίσουμε συνθήκες για τα περιεχόμενα του payload. Στο παράδειγμα που ακολουθεί, από το array των εγγραφών, επιλέγω μόνο αυτήν που έχει την ιδιότητα emsFileTypeid στην τιμή 7 ώστε στο επόμενο βήμα να διαχειριστώ αυτόν τον τύπο.

Ένα πλήρες διάγραμμα, μπορεί να δείχνει όπως το παρακάτω: Οι συνθήκες βρίσκονται στα exclusive gateways που έχουν ως default διαδρομή το τέλος της παράλληλης διαδικασίας. Αν όμως ισχύει κάποια συνθήκη (ή πολλές ταυτόχρονα) τότε θα ακολουθήσει η επεξεργασία στα βήματα PrepareTypeX, InvokeTypeX, για όσους τύπους είναι παρόντες στο αρχικό μήνυμα, ταυτόχρονα.

Βιβλίο για το Oracle WebCenter

2011-09-20T23:02:00.002+03:00

Η Packt Publishing (http://www.packtpub.com/) έχει βαλθεί να καλύψει με τους τίτλους της όλα τα τεχνολογικά προϊόντα της Oracle. Η τελευταία κυκλοφορία αφορά το Oracle WebCenter 11g (http://www.packtpub.com/oracle-webcenter-11g-ps3-administration-cookbook/book ) και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα καθώς καλύπτει την πιο πρόσφατη διαθέσιμη έκδοση (11g R1 PS3) και περιγράφει με αναλυτικό τρόπο τη δόμηση, λειτουργία και διαχείριση ενός σύγχρονου Portal. Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο στις επόμενες ημέρες.

Πώς να συγχρονίσουμε τις αλλαγές που έχουν συμβεί σε ένα Application Module προτού καλέσουμε μια PL/SQL procedure

2011-09-09T16:26:00.000+03:00

Το παράδειγμα είναι συγκεκριμένο: έχουν συμβεί διάφορες αλλαγές σε ένα ApplicationModule (ή/και σε nested application modules αυτού) και προτού καλέσουμε μια PL/SQL procedure που θα επεξεργαστεί τα δεδομένα που έχουν αλλαχτεί, θέλουμε να διασφαλίσουμε πως αυτά είναι διαθέσιμα στο επίπεδο της βάσης. O συγχρονισμός αυτός επιτυγχάνεται σε επίπεδο application module με την κλήση:

am.postChanges();

Οπτικοποίηση (visualization) εξέλιξης έργου στο Subversion με το gource

2011-09-02T17:27:00.002+03:00

Είχαμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο για την άντληση στατιστικών στοιχείων σχετικά με τα commits στο Subversion (http://serafeimk.blogspot.com/2011/06/subversion.html) Τώρα θα αναφερθούμε στο εξαιρετικό πρόγραμμα gource (http://code.google.com/p/gource) που οπιτκοποιεί με χρήση OpenGL την εξέλιξη των commits στο Subversion. Ως περιβάλλον πειραματισμού χρησιμοποιώ το Ubuntu 10.10 (Maverick Meerkat) που τρέχει ως virtual machine στο VirtualBox.

Αρχικά, κατεβάζουμε τον πηγαίο κώδικα σε μορφή tar.gz από το http://code.google.com/p/gource/downloads/list. Έπειτα αφού κάνουμε αποσυμπιέσουμε το αρχείο, φροντίζουμε στο Ubuntu μας να είναι εγκατεστημένα τα πακέτα (που βρίσκονται ήδη στα Ubuntu αποθετήρια):

subversion
g++
libsdl1.2-dev
libsdl-image1.2-dev
libpcre3-dev
libfreetype6-dev
libglew1.5-dev

Με την γνωστή διαδικασία configure-make-make install εγκαθιστούμε την εφαρμογή. Επειδή το gource στηρίζεται στην OpenGL. έχουμε φροντίσει να δώσουμε δυνατότητες 3D στο virtual machine μας.

Τώρα, εκτελούμε το gource με παράμετρο τον κατάλογο που βρίσκεται ο κώδικας μας (που τηρείται στο subversion) Για παράδειγμα:

gource ~/Projects/myproject

Το gource θα μας εμφανίσει ένα video που δείχνει σε εντυπωσιακή μορφή την εξέλιξη των commits στους κώδικες καθώς και τους commiters.

Μετατροπές του ADF ClobDomain σε java.lang.String

2011-08-25T16:01:00.001+03:00

Σε περίπτωση που θέλουμε να χειριστούμε αντικείμενα τύπου oracle.jbo.domain.ClobDomain στο επίπεδο του ADF BC ώστε να μετατρέψουμε από ή σε τύπο java.lang.String, τα πράγματα έχουν ως εξής:

αρχικοποίηση ClobDomain από String: ClobDomain c = new ClobDomain("string");
αποθήκευση ClobDomain σε μορφή String: String s = c.toString();

Για την απεικόνιση σε μια σελίδα ADF μπορείτε να ανατρέξετε στο: http://jobinesh.blogspot.com/2011/04/converter-for-clobdomain.html

Εκτέλεση εντολών της SQL*Plus από Linux shell

2011-08-19T16:09:00.000+03:00

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος να τρέχουμε εντολές της SQL*Plus μέσα από ένα Linux script είναι να τις συμπεριλάβουμε σε ένα αρχείο, το οποίο θα περάσουμε ως παράμετρο εκτέλεσης του προγράμματος sqlplus. Για παράδειγμα:

sqlplus userid/pwd @myscript.sql

όπως άλλωστε αναφέρεται εδώ. Ίσως η δημιουργία ενός sql script αρχείου είναι καλή αν έχουμε να κάνουμε με ένα μεγάλο σύνολο εντολών, αλλά εξίσου ελκυστική είναι η ιδέα της απευθείας παράθεσης των SQL εντολών που θα εκτελεστούν μέσα από μια ανακατεύθυνση εισόδου στο Linux shell. Για παράδειγμα:

sqlplus userid/pwd << SCRIPT
whenever sqlerror exit SQL.SQLCODE;
drop user dummy_user;
create table ... ;
SCRIPT

H έκφραση SCRIPT ορίζει μια ανακατεύθυνση εισόδου που θα επεκταθεί σε πολλαπλές γραμμές ή αλλιώς σε πολλαπλές SQL εντολές στην περίπτωσή μας.

Τρέχοντας scripts στον SQL Developer χωρίς προβλήματα με ampersand (&)

2011-08-17T16:44:00.001+03:00

Αν δοκιμάσουμε να τρέξουμε ένα script ή μια SQL εντολή στον SQL Developer που όμως περιέχει τον χαρακτήρα ampersand ('&'), θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το ακόλουθο μήνυμα :

Αυτό προκύπτει από το γεγονός πως η εντολή ερμηνεύτηκε πως περιέχει μια μεταβλητή προς αντικατάσταση, οπότε ο SQL Developer μας ζητά την τιμή της. Προκειμένου να αποφύγουμε αυτή τη συμπεριφορά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια από τις set εντολές της SQL*Plus (http://ss64.com/ora/syntax-sqlplus-set.html), που επίσης είναι εφαρμόσιμες στον SQL Developer:

set scan off

ώστε ο χαρακτήρας να ερμηνευτεί σωστά ως έχει και να μην αντικατασταθεί.

Εφαρμογή των τελευταίων εκδόσεων Firefox, Adobe Flash, Seamonkey και LibreOffice στο openSuSE 11.2

2011-08-16T15:52:00.003+03:00

Στο παρελθόν είχαμε μιλήσει για την εγκατάσταση του LibreOffice στο openSuSE 11.2 (http://serafeimk.blogspot.com/2011/05/libreoffice-opensuse-112.html) για το οποίο η επίσημη υποστήριξη για αναβαθμίσεις έχει λήξει στις 12 Μαΐου του 2011. Παρόλο που από συστημική άποψη το project Evergreen προσπαθεί να διατηρήσει το λειτουργικό σύστημα ενημερωμένο σύμφωνα με τα τελευταία σημαντικά patches ή προγράμματα, το ίδιο δεν συμβαίνει με νεώτερες εκδοχές εφαρμογών τρίτων κατασκευαστών, όπως για παράδειγμα της Mozilla ή του LibreOffice. Σε αυτό το άρθρο θα περιγράψω τις ενέργειες που χρειάζονται ώστε να ενημερωθεί το σύστημα για να κάνει χρήση των τελευταίων εκδόσεων των εφαρμογών αυτών, ειδικά για 64-bit αρχιτεκτονικές. Η προσέγγιση που έχω ακολουθήσει είναι συνδυαστική της χρήσης YUM repositories και απευθείας download από τα sites των επιμέρους εφαρμογών. Έχω διαπιστώσει πως σε μερικές περιπτώσεις τα repositories μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στο σύστημα, οπότε προκρίνεται η λύση του απευθείας download και install.

Αναβάθμιση σε Firefox 5.0.1 ενώ η επίσημη έκδοση στο openSuSE 11.2 είναι η σειρά 3.6.*. Κατεβάζουμε το κατάλληλο αρχείο από το server του Mozilla για την αρχιτεκτονική μας. Για παράδειγμα από εδώ: http://releases.mozilla.org/pub/mozilla.org/firefox/releases/latest-5.0/linux-x86_64/ To κάνουμε unzip σε ένα δικό μας directory (πχ κάτω από το /opt) Έπειτα, φτιάχνουμε ένα link για τα υφιστάμενα plugin-ins του συστήματός μας:

ln -s /usr/lib64/browser-plugins /opt/firefox/plugins

με αυτόν τον τρόπο τα βασικά plugins (Java, Adobe Flash) λειτουργούν και στην νέα μας έκδοση. Τέλος, φτιάχνουμε και το link στο executable του Firefox:

unlink /usr/bin/firefox
ln -s /opt/firefox/firefox /usr/bin/firefox

Εφαρμογή του τελευταίου Adobe Flash plugin (πχ 11 Beta για Linux 64) Καταρχήν το κατεβάζουμε από την διεύθυνση http://labs.adobe.com/downloads/flashplayer11.html. Κάνουμε unzip το αρχείο σε ένα φάκελο της επιλογής μας και αντιγράφουμε το libflashplayer.so στον κατάλογο /usr/lib64/browser-plugins. Ξεκινούμε τον Firefox και απενεργοποιούμε το παλαιό (10.3) plugin και ενεργοποιούμε το νεώτερο.

Αναβάθμιση του Seamonkey από την βασική έκδοση 2.0.14 (το οποίο χρησιμοποιώ για την email αλληλογραφία και τον απλό HTML editor του). Αντίστοιχα με τον Firefox, κατεβάζουμε την τελευταία έκδοση από το http://www.seamonkey-project.org/releases/. Στο κάτω μέρος της σελίδας υπάρχει link για την αρχιτεκτονική των 64-bit. Παρομοίως, το κάνουμε unzip στον κατάλογο /opt και επίσης ανανεώνουμε το symbolic link.

unlink /usr/bin/seamonkey
ln -s /opt/seamonkey/seamonkey /usr/bin/seamonkey

Αναβάθμιση στην τελευταία έκδοση του LibreOffice. Εδώ είμαστε τυχεροί, μιας και υπάρχει ένα unstable repository για το 11.2 στην τοποθεσία http://download.opensuse.org/repositories/LibreOffice:/Unstable/openSUSE_Evergreen_11.2/ που σήμερα περιλαμβάνει την έκδοση 3.4.2. Επιλέγουμε λοιπόν τα κατάλληλα πακέτα για αναβάθμιση.

Συνεργασία ομάδων (teamwork) στο Oracle SOA

2011-08-12T00:01:00.001+03:00

Στο έργο που ασχολούμαι αυτόν τον καιρό, η επικοινωνία μεταξύ Oracle ADF (επίπεδο εφαρμογής) και Oracle SOA/BPM Suite (επίπεδο ροών εργασίας και διασύνδεσης) γίνεται διαμέσου business events και του Event Delivery Network (EDN). Παρόλο που το ADF το ίδιο παρέχει άμεση συνδεσιμότητα με τα business events, η υλοποίηση που έχουμε ακολουθήσει ξεκινάει τα γεγονότα από PL/SQL packages. Υπάρχουν διάφορα πλεονεκτήματα σε αυτό:

Τα business events στο ADF προέρχονται αποκλειστικά από entities
Ως συνέπεια του παραπάνω είναι δύσκολο να "κουβαλήσουν" συνδυαστικά attributes, υπολογιζόμενα ή από άλλες οντότητες
Τα namespaces των business events είναι άμεσα συνδεδεμένα με το packaging των ADF entities, γεγονός που δεν είναι πολύ κομψό είτε για λόγους refactoring είτε για reusability από άλλες πηγές πληροφορίας
Ενεργοποιώντας τα business events σε PL/SQL, μπορούμε να ξεκινήσουμε ροές απευθείας από τον embedded Weblogic του JDeveloper, διαφορετικά θα χρειαστεί να "πειράξουμε" τον embedded Weblogic ώστε να περιλαμβάνει τις SOA βιβλιοθήκες

Έχουμε αναφέρει στο παρελθόν (http://serafeimk.blogspot.com/2011/03/testing-business-events-oracle-soa.html) το πώς μπορούμε να ξεκινήσουμε ένα business event από PL/SQL. Στις διαστάσεις ενός ομαδικού development, όπου ο καθένας προγραμματιστής διαθέτει τον δικό του SOA Server ώστε να κάνει έλεγχο των ροών, αλλά από την άλλη μοιράζεται ένα κοινό σχήμα βάσης δεδομένων για τα στοιχεία της εφαρμογής, αυτό αποτελεί πρόκληση: η συνάρτηση edn_publish_event() βρίσκεται σε κάθε ένα SOAINFRA σχήμα και θα πρέπει να καλεστεί κατάλληλα (ανάλογα με την ταυτότητα του ενεργού χρήστη/προγραμματιστή) από το μοναδικό, ενιαίο σχεσιακό σχήμα της εφαρμογής. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα θα χρειαστούμε μερικές ρυθμίσεις στην PL/SQL καθώς και στον Weblogic.

Από την πλευρά της PL/SQL θα πρέπει τα διάφορα SOAINFRA σχήματα να επιτρέψουν την εκτέλεση της συνάρτησης edn_publish_event() στο κύριο σχήμα της εφαρμογής (πχ app_schema)
grant execute on edn_publish_event to app_schema;

Έπειτα στο σχεσιακό μας σχήμα και στην PL/SQL που θα ξεκινήσει το business event, θα γράψουμε μια δυναμική SQL ώστε να προσδιορίσουμε το SOA σχήμα στο οποίο θα καταλήξει το event. Για να διακρίνουμε τους χρήστες/προγραμματιστές μας ως προς τα σχήματα που χρησιμοποιούν θα χρησιμοποιήσουμε το package DBMS_APPLICATION_INFO (http://download.oracle.com/docs/cd/B19306_01/appdev.102/b14258/d_appinf.htm) το οποίο μπορεί να κουβαλήσει σε κάθε session μια εξτρα πληροφορία, ορατή από το v$session, που μπορούμε αυθαίρετα να ορίσουμε. Έτσι λοιπόν, μπορούμε να γράψουμε κάτι σαν το εξής:

l_soa_schema VARCHAR2(32); ... dbms_application_info.read_client_info(l_soa_schema); execute immediate 'begin ' || l_soa_schema || '.edn_publish_event(...';

Αυτό που απομένει είναι τώρα η αρχικοποίηση του client info. Έχοντας την αντιστοίχηση του κάθε ενός προγραμματιστή με ένα SOA σχήμα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη δυνατότητα εκτέλεσης μιας εντολής SQL σε κάθε άνοιγμα νεάς σύνδεσης στο Weblogic. Έτσι, για παράδειγμα μπορούμε να ορίσουμε ως SQL την αρχικοποίηση του session metadata για το τρίτο σχήμα του SOA.

SQL BEGIN DBMS_APPLICATION_INFO.SET_CLIENT_INFO('DEV03_SOAINFRA'); END;

Συνεπώς οποιαδήποτε νέα σύνδεση που ξεκινά από αυτό το connection pool θα έχει το αναγνωριστικό 'DEV03_SOAINFRA' που θα αξιοποιηθεί από την PL/SQL για την εκκίνηση του business event στον κατάλληλο SOA Server.

Ανάλυση XML αρχείων στο Linux

2011-08-05T16:27:00.002+03:00

Είχα αναφερθεί στο παρελθόν (http://serafeimk.blogspot.com/2010/12/xml-metadata-adf.html) στην κατασκευή ενός database repository που θα αποθηκεύει τη δομή μιας ADF εφαρμογής (entities, view object XMLs, σελίδες JSPX, κοκ) ώστε να γίνει αντικείμενο ανάλυσης με κατάλληλα σχεσιακά SQL ερωτήματα. Μια άλλη προσέγγιση (πιο απλή αλλά και κατά περίπτωση πιο περιοριστική) στο ίδιο αντικείμενο έχει να κάνει με απευθείας πρόσβαση στα XML αρχεία μέσα από το σύστημα αρχείων και άμεση επεξεργασία τους. Με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα πως το Linux υπάρχουν διάφορα command-line εργαλεία που επεξεργάζονται αποτελεσματικά την XML. Όλα αυτά μου φέρνουν στο μυαλό το κεφάλαιο του Διομήδη Σπινέλλη με τίτλο "The UNIX Tools Are Your Friends" στο βιβλίο "97 Things Every Programmer Should Know" της O' Reilly, άποψη που φυσικά με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

Ένα από αυτά τα εργαλεία που χρησιμοποίησα λοιπόν είναι το XMLStarlet (http://xmlstar.sourceforge.net/) που επιτρέπει την κατασκευή, διόρθωση, επικύρωση ή αναζήτηση κειμένου σε XML αρχεία και που βρίσκεται στα αποθετήρια τόσο του Ubuntu όσο και του openSuSE. Για παράδειγμα, έστω πως όλα τα command toolbar button μας υποχρεωτικά έχουν εικονίδιο (icon) Θέλοντας να βρούμε τις σελίδες ADF στις οποίες παραβιάζεται αυτός ο κανόνας, αρκεί να γράψουμε:

find . -type f -name "*.js??"| xargs xmlstarlet sel -N af="http://xmlns.oracle.com/adf/faces/rich" -t -m "//af:commandToolbarButton[not(@icon)]" -n -f | sort | uniq

Τέτοιου είδους ερωτήματα μπορούν να φτιαχτούν πολύ εύκολα με τη βοήθεια του XMLStarlet και να αποτελέσουν αντικείμενο ανάλυσης ή αυτοματοποιημένης εκτέλεσης μέσω build scripts. Ενδιαφέρον επίσης εργαλείο είναι το xmllint (http://xmlsoft.org/xmllint.html) που διαθέτει και ένα interactive shell ώστε να επεξεργαστούμε τα αρχεία μας.

Blocking του Flash στον Firefox

2011-08-03T23:00:00.001+03:00

Πολλά έχουν γραφεί για την υποστήριξη του Flash στο Linux και ειδικά στα 64-bit συστήματα. Η αλήθεια είναι πως ακόμα και σήμερα η υποστήριξη που προσφέρει η Adobe απέχει από το να είναι ικανοποιητική ενώ υπάρχουν φορές (αν και σπάνιες) που ο Firefox μου κόλλαγε στις σελίδες με έντονο Flash με αποτέλεσμα να "παγώνει" συνολικά το σύστημα.

Πρόσφατα πήρα την απόφαση να εμποδίσω την αυτόματη εκτέλεση του Flash στις σελίδες που επισκέπτομαι με τον Firefox. Γι' αυτό το λόγο υπάρχει ένα ειδικό πρόσθετο, το Flashblock (https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/flashblock/) που αποτρέπει την εκτέλεση στοιχείων Flash σε μια σελίδα, παρουσιάζοντας μας ενδείξεις για αυτά τα στοιχεία, ώστε να τα ενεργοποιήσουμε επιλεκτικά.

Η επιτάχυνση της περιήγησης στο Web είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Υπάρχουν όμως και sites, όπως για παράδειγμα το Oracle Metalink, που απαιτούν την παρουσία Flash προκειμένου να τα χρησιμοποιήσουμε. Το Flashblock διαθέτει την κατάλληλη επιλογή ώστε να μην είναι ενεργό σε τέτοιου είδους περιπτώσεις.

ADF ΑΝΤ scripts και MDS

2011-07-30T15:44:00.002+03:00

Σε αυτό το άρθρο θα περιγράψω τα απαραίτητα βήματα προκειμένου να γίνει το deploy μιας ADF εφαρμογής, διαμέσου ANT scripts, ώστε παράλληλα να υπάρξει εκμετάλλευση του MDS για την καλύτερη εξατομίκευση (personalization) της εμπειρίας των χρηστών. Υπάρχουν διάφορα σημεία που περιγράφουν το MDS καθώς και οδηγίες ως προς το JDeveloper και το deployment του (http://download.oracle.com/docs/cd/E21764_01/web.1111/b31974/ad_persist.htm#CIHHEHCF) αλλά όχι από την σκοπιά customized ΑΝΤ scripts. Τα παρακάτω βήματα έχουν δοκιμαστεί στην έκδοση 11.1.1.4 του ADF.

Στο web.xml του deployment unit μας θα χρειαστεί να έχουμε τις ακόλουθες γραμμές:

<context-param>
<param-name>
org.apache.myfaces.trinidad.CHANGE_PERSISTENCE
</param-name>
<param-value>
oracle.adf.view.rich.change.FilteredPersistenceChangeManager
</param-value>
</context-param>
<context-param>
<param-name>
oracle.adf.jsp.provider.0
</param-name>
<param-value>
oracle.mds.jsp.MDSJSPProviderHelper
</param-value>
</context-param>

ενώ στο adf-config.xml επισυνάπτουμε κάτι σαν το ακόλουθο (τα πιο σημαντικά σημεία είναι σε έντονη γραφή):

<adf-faces-config xmlns="http://xmlns.oracle.com/adf/faces/config">
<persistent-change-manager>
<persistent-change-manager-class>
oracle.adf.view.rich.change.MDSDocumentChangeManager
</persistent-change-manager-class>
</persistent-change-manager>
<taglib-config>
<taglib uri="http://xmlns.oracle.com/adf/faces/rich">
<tag name="column">
<attribute name="displayIndex">
<persist-changes>
true
</persist-changes>
</attribute>
<attribute name="visible">
<persist-changes>
true
</persist-changes>
</attribute>
<attribute name="width">
<persist-changes>
true
</persist-changes>
</attribute>
</tag>
</taglib>
</taglib-config>
</adf-faces-config>
<adf-mds-config xmlns="http://xmlns.oracle.com/adf/mds/config">
<mds-config xmlns="http://xmlns.oracle.com/mds/config" version="11.1.1.000">
<cust-config>
<match path="/">
<customization-class name="oracle.adf.share.config.ADFUserCC"/>
</match>
</cust-config>
<persistence-config>
<metadata-namespaces>
<namespace metadata-store-usage="mdsstore" path="/persdef"/>
</metadata-namespaces>
<metadata-store-usages>
<metadata-store-usage id="mdsstore" default-cust-store="true" deploy-target="true">
<metadata-store class-name="oracle.mds.persistence.stores.db.DBMetadataStore">
<property name="repository-name" value="@mds.repository@" />
<property name="jndi-datasource" value="@mds.ds@" />
<property name="partition-name" value="@mds.partition@" />
</metadata-store>
</metadata-store-usage>
</metadata-store-usages>
</persistence-config>
</mds-config>
</adf-mds-config>

Έτσι ορίζουμε για ποια components θα χρειαστούμε τις υπηρεσίες του MDS (πχ για το column στο συγκεκριμένο παράδειγμα) Λίγο παρακάτω, προσδιορίζουμε τις πληροφορίες σύνδεσης με το MDS repository, το οποίο φυσικά ήδη έχουμε κάνει register στον Weblogic Server με κάποιο όνομα (repository-name) και με κάποιο jndi datasource. Το partition-name μπορεί να είναι κάτι αυθαίρετο, που θα κατασκευαστεί πρώτη φορά με το deployment της εφαρμογής. Αν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε ένα file-based repository τότε θα έπρεπε να ορίσουμε τις αντίστοιχες γραμμές ως εξής:

<metadata-store class-name="oracle.mds.persistence.stores.file.FileMetadataStore">
<property name="repository-name" value="@mds.repository@" />
<property name="partition-name" value="@mds.partition@" />
<property name="metadata-path" value="@mds.directory@" />

Τα ANT scripts που έχω κατασκευάσει, φροντίζουν να περάσουν όλες τις κατάλληλες παραμέτρους στο mds.repository, mds.ds και mds.partition σύμφωνα με το περιβάλλον προορισμού (πχ development, staging, production)

Κολλήματα στο Thinkpad και η λύση του SysRq

2011-07-25T17:00:00.004+03:00

Παρόλο που το Linux θεωρείται (και στην πραγματικότητα είναι) αρκετό σταθερό και στιβαρό λειτουργικό, δεν λείπουν οι φορές που το σύστημα κολλάει εντελώς και χρειάζεται reboot. Τέτοιου είδους συμπεριφορά, αν και σπάνια, έχω παρατηρήσει με την αναπαραγωγή Flash video στον Firefox, ή απλά με την αναπαραγωγή videο εν γένει. Παρόλο που το ext4 φροντίζει ώστε να υπάρχει αξιοπιστία στο σύστημα αρχείων μας, ποτέ δεν είναι ευχάριστο να χρειαστεί να πατήσεις το Power button ώστε να ξεκολλήσει το laptop σου.

Μια πιο "κόσμια" λύση σε αυτές τις ακραίες περιπτώσεις είναι αυτή του kernel interrupt διαμέσου του πλήκτρου SysRq (http://en.wikipedia.org/wiki/Magic_SysRq_key): διαμέσου ενός συνδυασμού πλήκτρων μπορούμε να επανεκκινήσουμε με ασφάλεια το σύστημά μας. Στο Ubuntu 10.10 (Maverick Meerkat) που χρησιμοποιώ, χρειάστηκε να ακολουθήσω τα ακόλουθα βήματα:

Να προσθέσω την ακόλουθη γραμμή στο αρχείο /etc/sysctl.conf:

kernel.sysrq = 1

Να αλλάξω το keyboard shortcut για τη λήψη φωτογραφιών (screenshots) σε ένα νέο συνδιασμό πλήκτρων, πχ Ctrl + PrintScreen, ώστε να μην έρχεται σε σύγκρουση με τη λειτουργία του SysRq

3. Για να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός στο Thinkpad μου, κρατάμε πατημένα τα πλήκτρα Alt + SysRq / PrintScreen, και έπειτα ακολουθούμε την αλληλουχία των πλήκτρων - συμβάντων (πχ R-E-I-S-U-B) που θέλουμε.

Βιβλία για την Oracle

2011-07-23T00:30:00.000+03:00

Ένας πρόχειρος κατάλογος βιβλίων σχετικών με τα προϊόντα της Oracle βρίσκεται εδώ. Ενώ παλαιότερα υπήρχε μόνο ο εκδοτικός οίκος του Oracle Press τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτύξει δυναμική και άλλες εκδόσεις. Αναμφίβολα ο πιο δραστήριος είναι αυτός της Packt Publishing που προσφέρει ήδη πάνω από 50 τίτλους σε θέματα της Oracle για τους οποίους έχω γράψει συχνά κριτικές. Μάλιστα αυτό τον καιρό τρέχει μια ενδιαφέρουσα εκπτωτική καμπάνια (http://www.packtpub.com/article/50th-oracle-book-offer) για όλους αυτούς τους τίτλους.

Κάνοντας tag κώδικα Java και PL/SQL στο Subversion

2011-07-19T17:20:00.004+03:00

Δεν είναι λίγα τα Java projects που κάνουν ανάπτυξη και σε PL/SQL κώδικα. Ενώ όμως η τήρηση version control είναι εξαιρετικά απλή υπόθεση στον κόσμο της Java (πχ μέσω του Subversion), το ίδιο δεν ισχύει για την PL/SQL μιας και τα εξειδικευμένα SCM συστήματα είναι είτε εξαιρετικά πολύπλοκα είτε ακριβά. Είτε για λόγους καθημερινού backup, είτε για version tagging και releasing, είναι απαραίτητο να κρατάμε συγχρονισμένους τους κώδικες Java και PL/SQL σε ένα κεντρικό σημείο.

Ένα χρήσιμο εργαλείο που επιτρέπει την εξαγωγή metadata από μια Oracle βάση δεδομένων είναι το jipes (http://sourceforge.net/projects/jipes/) Πρόκειται για μια Java εφαρμογή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε standalone είτε μέσω ενός ANT task ώστε ρωτώντας το dictionary της Oracle, να μπορεί να αποθηκεύσει όλους τους ορισμούς των αντικειμένων ενός σχήματος (πχ πίνακες, indexes, packages, κλπ) σε μια δομή καταλόγων. Ένα παράδειγμα χρήσης:

java com.jipes.cm.Builder -m export -s jdbc:oracle:thin:@dbserver:1521:ora -sU schema -sP schema_passwd -schema schema

Μετά θα δημιουργηθούν οι εξής κατάλογοι που θα περιέχουν τα metadata της βάσης μας:

index/
package/
package-body/
procedure/
table/
view/

Εξίσου εύκολη και η χρήση του μέσω ANT. Τα αποτελέσματα μπορούν να γίνουν zip και αμέσως μετά commit και tag στο Subversion ώστε να τα σώσουμε μαζί με τους Java κώδικες.

<taskdef name="jipes-cm" classname="com.jipes.cm.ant.BuildTask"> <classpath> <path location="${project.basedir}/jipes-cm-alldep" /> </classpath> </taskdef> <jipes-cm buildMode="export" sourceURL="${datasource.url}" sourceUser="${datasource.user}" sourcePass="${datasource.pass}" directory="${build.sql.dir}/export" schemaFilter="${datasource.user}"> </jipes-cm>

Δημιουργώντας μια shared library που περιλαμβάνει πολλά JARs στον Weblogic

2011-07-13T15:36:00.001+03:00

Καθώς η ανάπτυξη ενός έργου προχωράει και αντίστοιχα αυξάνεται ο όγκος του, γίνεται πιο επιτακτική η ανάγκη για καλύτερο έλεγχο του deployment process καθώς του κόστους στην απόδοση και την εν γένει λειτουργία των εφαρμογών. Πρόσφατα, για να υποστηρίξουμε μια καινούργια λειτουργικότητα, χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουμε αρκετές νέες βιβλιοθήκες, πολλών mega bytes. Προκειμένου να αποφύγουμε ένα πιο αργό deployment, οι νέες βιβλιοθήκες οργανώθηκαν σε ένα Weblogic shared library που βρίσκεται μονίμως εγκατεστημένο στον server, ενώ το footprint της εφαρμογής ως deployment unit παρέμεινε μικρό. Για να το καταφέρουμε αυτό απλά δημιουργούμε την δομή ενός καταλόγου (folder) με τα εξής περιεχόμενα:

WEB-INF/
lib/ (εδώ αντιγράφουμε τα JARs που χρειαζόμαστε)

Έπειτα δημιουργούμε ένα WAR (πχ mylib.war) από αυτά τα στοιχεία:

jar cvf mylib.war <τοποθεσία καταλόγου>

Όταν θα κάνουμε deployment αυτό το αρχείο στον Weblogic, θα πρέπει να φροντίσουμε να το δηλώσουμε ως library.

Από εκεί και πέρα, στις εφαρμογές μας, και πιο συγκεκριμένα στους deployment descriptors (weblogic.xml ή weblogic-application.xml αναλόγως) δηλώνουμε τη συσχέτιση με την νέα μας βιβλιοθήκη:

<library-ref>
<library-name>mylib>/library-name>
</library-ref>

Ένα μικρό tip για editing Java αρχείων στο JDeveloper

2011-07-07T12:16:00.001+03:00

Όταν επεξεργαζόμαστε μια Java κλάση στον JDeveloper και βρισκόμαστε στην αρχή ή στο τέλος ενός block εντολών που χρησιμοποιούν αγκύλες ({}), τότε μπορούμε με την συντόμευση πληκτρολογίου (keyboard shortcut) "Alt + [" και "Alt + ]" να μεταφερθούμε στην αρχή ή το τέλος του block αντίστοιχα. Μια τέτοια λειτουργία είναι πολύ χρήσιμη σε πολύπλοκες ή εκτενείς δομές διάρθωσης κώδικα. Δυστυχώς, κάτι ανάλογα απουσιάζει στις JSP σελίδες ώστε να μεταφερόμαστε γρήγορα στο starting και το closing tag.

Πολλά ευχαριστώ στον Γιάννη (http://www.tses.gr) για την υπόδειξη.

Νέο βιβλίο για τη μεθοδολογία ανάπτυξης σε ADF

2011-07-04T11:38:00.002+03:00

Πολύ πρόσφατα κυκλοφόρησε ένας νέος τίτλος για το ADF, το "Oracle ADF Enterprise Application Development made simple", του Sten Vesterli από την Packt Publishing (http://link.packtpub.com/jApqTb) Παρόλο που είναι εύκολο να διαφωνήσει κανείς για το αν η ανάπτυξη στο ADF είναι απλή υπόθεση (απεναντίας θα έλεγα πως μια ομάδα που ξεκινά το πρώτο της έργο σε ADF, θα χρειαστεί τουλάχιστον 6 μήνες προκειμένου να φθάσει σε ένα επίπεδο ωριμότητας και παραγωγικότητας) ωστόσο αυτό που διακρίνει το βιβλίο σε σχέση με άλλα, είναι η οριοθέτηση όχι της τεχνολογίας αλλά των δεξιοτήτων, των συνοδευτικών εργαλείων και των φάσεων που θα χρειαστεί ένα έργο βασισμένο στο Oracle ADF. Γι' αυτό το λόγο απευθύνεται περισσότερο θα έλεγα σε architects και project managers και λιγότερο σε τεχνικούς που θέλουν απαντήσεις σε άμεσα, καθημερινά τους θέματα. Για την επίτευξη μιας πληρέστερης γνώμης για το βιβλίο, είναι διαθέσιμο ένα sample κεφάλαιο για download.

Πιο αναλυτικά, το βιβλίο διαθέτει τα ακόλουθα κεφάλαια ενώ ο πίνακας περιεχομένων είναι εδώ:

The ADF Proof of Concept, όπου περιγράφεται το case study καθώς και η γενική περιγραφή της υλοποίησής του ως προς τα συστατικά στοιχεία (entities, lovs, task flows κ.α)
Estimating the Effort, ένα άκρως ενδιαφέρον κεφάλαιο που αφορά την καταγραφή της πολυπλοκότητας ενός use case και την αντιστοίχηση και αποτύπωσή του σε χρονικές εκτιμήσεις για το ADF.
Getting Organized, που αφορά την κατανομή ρόλων και δεξιοτήτων καθώς και τη στελέχωση που είναι απαραίτητη για ένα ADF έργο. Επίσης δίνεται ενδεικτική λίστα των περιφερειακών εργαλειών που θα χρειαστούν στον κύκλο της ανάπτυξης και δοκιμών, naming conventions, δομή οργάνωσης projects και workspaces. Πρόκειται για το πιο πλήρες και σημαντικό τμήμα του βιβλίου.
Productive Teamwork, που περιγράφει συνοπτικά το Subversion και το Oracle Team Productivity Center για διασύνδεση με issue tracking συστήματα (πχ JIRA)
Prepare to Build, που αφορά την κατασκευή templates για task flows και σελίδες καθώς και των framework extension classes, προτού αρχίσει η μαζική διαδικασία παραγωγής. Ίσως εδώ να χρειαζόταν μια πιο ισχυρή επιχειρηματολογία γιατί ένα project πρέπει να ξεκινήσει από αυτούς τους πυλώνες, και τι είδους λειτουργικότητα μπορούμε να αποδώσουμε με αυτά τα στοιχεία.
Building the Enterprise Application, που επιχειρεί να δώσει μια αίσθηση end-to-end ανάπτυξης με το ADF για το case study, από τα ADF BC ως το επίπεδο της σελίδας, βασισμένο στις προηγούμενες αρχές και με την επιπρόσθετη μνεία στα dynamic regions. Κρίμα που δεν δίνεται ο πηγαίος κώδικας (source code) αυτής της εφαρμογής γιατί θα ήταν πραγματικά ανεκτίμητη πηγή αναφοράς !
Testing your Application, που αφορά την χρήση JUnit, Selenium και JMeter για τις δοκιμές της ADF εφαρμογής από διάφορες οπτικές γωνίες.
Look and Feel, που αφορά την χρήση skins και CSS.
Customizing the Functionality, το οποίο έχει να κάνει με το MDS και την παραμετροποίηση της εφαρμογής, κάτι που πραγματικά απουσίαζε από άλλα βιβλία.
Securing your ADF Application, που περιγράφει συνοπτικά το ADF Security.
Package and Deliver, που αναφέρεται στο deployment είτε μέσω JDeveloper ή ANT script (ojdeploy based)
Internationalization, δηλαδή διάθεση της εφαρμογής μας σε διάφορα πολυγλωσσικά περιβάλλοντα.

Σε γενικές γραμμές θα έλεγα πως αυτό το βιβλίο περιέχει το καταστάλαγμα από best practices και consulting expertise που είναι απολύτως απαραίτητο για τις ομάδες που σκέπτονται να προχωρήσουν στο ADF καθώς θα τους βοηθήσει να πάρουν κάποιες αποφάσεις που αφορούν την οργάνωση του έργου, τον χρονοπρογραμματισμό του και να ακολουθήσουν κάποια ασφαλή μονοπάτια στην ανάπτυξη ώστε να αποφύγουν σημαντικούς κινδύνους.

Declarative filtering σε ADF table

2011-06-24T11:47:00.000+03:00

Υπάρχουν πολλαπλά σημεία στο ADF για να φιλτράρουμε εγγραφές: με χρήση view criteria, προγραμματιστικά, επιτρέποντας στους χρήστες μας να χρησιμοποιήσουν filters στα rich tables, σε query listeners, κλπ. Στο επίπεδο του binding υπάρχει μια κρυμμένη δυνατότητα να φιλτράρουμε με δηλωτικό τρόπο τα αποτελέσματα που θα εμφανιστούν σε έναν ADF πίνακα. Ανατρέχουμε λοιπόν στο tree binding του πίνακά μας και ενεργοποιούμε την επιλογή του filtering σύμφωνα με μια δεδομένη κολόνα.

Στην έκδοση που το δοκίμασα (11.1.1.4) η τιμή του filter value δεν επιδέχεται εκφράσεις (πχ or, and) αλλά ρητά μια τιμή. Κατά αυτόν τον τρόπο, θα ζωγραφιστεί ο πίνακας έχοντας φιλτράρει ή αποκρύψει (hide) συγκεκριμένες εγγραφές.

Επιταχύνοντας την απόδοση του embedded Weblogic Server με τον JDeveloper

2011-06-21T15:35:00.001+03:00

Ένας πιο σύντομος και αποδοτικός κύκλος προγραμματισμού είναι πάντα το ζητούμενο και μάλιστα σε σχέση με τα εργαλεία ανάπτυξης. Η περίπτωση του ενσωματωμένου Weblogic στον JDeveloper δεν αποτελεί εξαίρεση: ως οποιοσδήποτε Java Server επιδέχεται διάφορες παραμετροποιήσεις, ενώ μπορούμε και εμείς να βοηθήσουμε τα πράγματα στον τομέα της απόδοσης (performance) με διάφορους τρόπους, όπως:

Με την χρησιμοποίηση ενός solid state δίσκου. Όταν ξεκινά το JVM διαβάζει πολλά JAR αρχεία και πραγματικά έχω δει μεγάλη βελτίωση της ταχύτητας τόσο της εκκίνησης του JDeveloper όσο και του Weblogic όταν βρίσκονται σε τέτοιου είδους αποθηκευτικό μέσο. Η αγορά ενός μικρού SSD (πχ 40GB) δεν είναι δυσβάστακτη ενώ πέρα από τα workstations, υπάρχουν και διάφορα laptops (πχ τα Thinkpad) που επιτρέπουν να χρησιμοποιείτε δυο δίσκους ταυτόχρονα.
Κατά δεύτερο λόγο θα έλεγα πως το development μηχάνημα να έχει επαρκή μνήμη (μεγαλύτερη των 3.5GB) και να τρέχει ένα 64-bit Linux με το ανάλογο 64-bit JDK, τόσο για τον JDeveloper όσο και για το Weblogic
Αρκετός χρόνος στην εκκίνηση του deployment μιας εφαρμογής δαπανιέται είτε στην αρχικοποίηση του security ή στο ανέβασμα και άνοιγμα των data source connections. Αν η εφαρμογή σας δεν αλλάζει κάθε τρεις και λίγο ρόλους, τότε θα πρότεινα να απενεργοποιήσετε την μεταφορά των πληροφοριών του security, αφού προηγηθεί το πρώτο ανέβασμα. Σε οποιαδήποτε περίπτωση αλλαγής της ασφάλειας, ανεβάστε τις νέες ρυθμίσεις. Παρόμοια, χρησιμοποιείτε ένα δηλωμένο data source στο Weblogic server σας και όχι application-wide γεγονός που επιβαρύνει το άνοιγμα/κλείσιμο συνδέσεων κατά τη διάρκεια του (un)deployment.

Ειδικά για τα datasource, θα πρότεινα να ορίσετε σχετικά μικρά μεγέθη για το connection pool, για παράδειγμα 0..5 ώστε να έχετε επαναχρησιμοποίηση πόρων και γρήγορο deployment της εφαρμογής.
Υπάρχουν διάφορα αρχεία που γράφονται όταν βρίσκεται σε λετουργία ο Weblogic ή όταν γίνεται deployment: για παράδειγμα temporary files, log files (του συστήματος ή της εφαρμογής), deployment αρχείων κλπ. Σε σχέση με την εκμετάλλευση του SSD και του Linux, μπορείτε να κάνετε mount επιλεγμένα σημεία (πχ το /tmp, το drs/ ή τα log directories) στο σύστημα αρχείων tmpfs ώστε πρακτικά να γράφονται στην μνήμη και όχι στο δίσκο.
Στο ίδιο μήκος κύματος, μπορείτε να απενεργοποιήσετε το domain log broadcaster του Weblogic μιας και το domain είναι ο server σας.
Το domain που κατασκευάζει o Weblogic περιλαμβάνει διάφορες βιβλιοθήκες. Σύμφωνα με το JConsole, όταν ξεκινά ο Weblogic μου (στην έκδοση 11.1.1.3.0) καταλαμβάνει περί τα 90MB μνήμης. Μπαίνοντας στο Weblogic console, υπάρχουν μια σειρά από βιβλιοθήκες (deployments) που ενδεχομένως δεν χρειάζεστε, όπως wsil-wls.wsm-pm, κλπ Απλά δεν τις κάνουμε target στον Default Server. Με κατάλληλες δοκιμές και tuning, μπορούμε να ξεκινήσουμε το server μας με τουλάχιστον 30% λιγότερη μνήμη.

Και μια που μιλάμε για θέματα μνήμης: αν κάνουμε ένα κατάλληλο profiling του Weblogic μπορούμε να δούμε που κινείται έπειτα από 2-3 deployments ώστε να διαμορφώσουμε κατάλληλα και με μεγαλύτερη ακρίβεια τα μεγέθη στο setDomainEnv.sh (http://adfhowto.blogspot.com/2010/10/increasing-memory-of-embedded-weblogic.html)

Χρησιμοποιώντας τον DbAdapter σε PL/SQL packages στο Oracle SOA Suite

2011-06-14T11:56:00.005+03:00

Το Oracle SOA Suite μας επιτρέπει να προσθέσουμε ως συστατικά στοιχεία των ροών μας (composites) και στοιχεία που βρίσκονται σε μια βάση, όπως για παράδειγμα την κλήση μιας PL/SQL procedure ή function.

Δυστυχώς δεν υπάρχει τρόπος (τουλάχιστον μέχρι την έκδοση 11.1.1.5) ώστε να κατασκευαστούν μαζικά endpoints για όλες τις συναρτήσεις/διαδικασίες ενός database package ή έστω κατόπιν επιλογής. Απεναντίας πρέπει να επαναλάβουμε πολλές φορές τα βήματα.της δημιουργίας ενός database adapter για κάθε συνάρτηση του ενδιαφέροντός μας. Μια καλή προσέγγιση θα ήταν να δημιουργήσουμε ένα ξεχωριστό SCA (composite) που θα ομαδοποιεί όλες τις database procedures που ανήκουν σε ένα PL/SQL package ώστε να λειτουργεί ως wrapper κατά κάποιο τρόπο. Θα χρειαστούμε μια μικρή επεξεργασία σε WSDL ώστε να φθάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ξεκινάμε λοιπόν ένα καινούργιο empty composite και προσθέτουμε προοδευτικά όλα τις procedures που μας ενδιαφέρουν (οι οποίες ενδεχόμενα ανήκουν στο ίδιο PL/SQL package) με την βοήθεια του database adapter.

Αφότου έχουμε προσθέσει δυο συναρτήσεις (πχ Procedure1 και Procedure2) το αποτέλεσμα δείχνει ως εξής στον composite editor μας. Έχουν αντίστοιχα δημιουργηθεί τα wsdl για τις PL/SQL procedures και φυσικά τα συνεπαγόμενα xsd.

Στη συνέχεια δημιουργούμε ένα νέο WSDL document, για παράδειγμα το DBWrapperService. Σαν τοποθεσία αυτού του αρχείου δεν προτιμούμε τον κατάλογο WEB-INF/wsdl αλλά αυτόν που βρίσκεται ήδη το composite.xml και τα υπόλοιπα WSDL του DBAdapter. Αυτό το αρχείο θα αποτελέσει την περιγραφή της υπηρεσίας μας που θα συγκεντρώνει όλες τις PL/SQL μεθόδους και θα αντιπροσωπεύεται από έναν Mediator.

Τώρα θα χρειαστεί να καταφύγουμε στην επεξεργασία του WSDL, ώστε να συμπεριλάβουμε τα external references του Database Adapter που κατασκευάσαμε. Ανοίγουμε λοιπόν το WSDL της πρώτης υπηρεσίας (Procedure1) και ανατρέχουμε στον κώδικά της ώστε να αντιγράψουμε συγκεκριμένες ενότητες στο DBWrapperService WSDL. Αυτά που μας ενδιαφέρουν είναι η δήλωση του namespace, του import του xsd καθώς και αυτή του message type και του operation.

Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία και για τη δεύτερη υπηρεσία μας και το τελικό WSDL πια μοιάζει ως εξής:

Προσθέτουμε στο composite μας ένα Mediator που θα βασίζεται στο WSDL που μόλις διαμορφώσαμε.

Συνδέουμε το mediator με τα services και έχουμε ένα πλήρη διάγραμμα. Το Mediator έχει εξάγει τις δυο μεθόδους από τον DBAdapter σε ένα service, φυσικά διατηρώντας οποιαδήποτε transaction χαρακτηριστικά.

Refresh ενός ADF region όταν αλλάζουν οι παράμετροι εισόδου (input parameters)

2011-06-10T11:29:00.003+03:00

Σύμφωνα με το documentation (http://download.oracle.com/docs/cd/E16162_01/web.1112/e16182/taskflows_regions.htm#CHDEIFBB) όταν χρησιμοποιούμε task flows σε regions, έχουμε διάφορες επιλογές με τις οποίες το task flow μας θα ξανα-εκτελεστεί (refreshed) Η πιο συνηθισμένη και πιο ασφαλής είναι να ορίσουμε στο binding layer την επιλογή Refresh με την τιμή ifNeeded: κατά αυτόν τον τρόπο, οποιαδήποτε αλλαγή των παραμέτρων εισόδου θα οδηγήσει στην εκκίνηση του task flow. Σε μια περίπτωση, χρειάστηκε να ξεκινήσω το task flow κάθε φορά, ανεξάρτητα από το αν έχουν αλλάξει οι παράμετροι εισόδου. Γι' αυτό το λόγο, χρειάστηκε ένα μικρό τρικ: αρχικά όρισα μια νέα παράμετρο στο taskflow, πχ με το όνομα inRefreshMe. Αυτή η παράμετρος είναι προαιρετική και θα συνοδεύει τις υπόλοιπες παραμέτρους του task flow.

Έπειτα σε ένα backing bean, ορισμένο σε request scope, ορίζουμε μια μέθοδο που επιστρέφει ένα random string που τελικά θα ανατεθεί στην input parameter του task flow που μόλις προσθέσαμε.

public String getRandomString() { return UUID.randomUUID().toString(); }

Τέλος, στο binding layer (page definition file) αναθέτουμε στην task flow παράμετρο την τιμή από το managed bean.

Έτσι, κάθε φορά που θα γίνεται κλήση στο region μας, θα εκκινεί το task flow μιας και μια από τις παραμέτρους εισόδου του θα έχει αλλάξει.

Στατιστικά χρήσης του Subversion

2011-06-08T12:09:00.004+03:00

Υπάρχουν διάφορα βοηθήματα για να αντλήσουμε πληροφορίες χρήσης του Subversion στα έργα μας και πρόσφατα χρησιμοποίησα δυο από αυτά. Το πρώτο είναι το mpy-svn-stats (http://mpy-svn-stats.berlios.de/) που μάλιστα βρίσκεται και στα αποθετήρια του Ubuntu. Ο τρόπος χρήσης του είναι εξαιρετικά εύκολος:

mpy-svn-stats -o output-directory svn-url

To πρόγραμμα αυτό κατασκευάζει μια σειρά από γραφήματα και πίνακες που παρουσιάζονται σε μια html σελίδα. Αφορούν τους πιο ενεργούς commiters σε διάφορες διαστάσεις του χρόνου.

Πιο ευέλικτο είναι το SVNPlot (http://code.google.com/p/svnplot/) καθώς αποθηκεύει τα μεταδεδομένα του repository σε μια βάση δεδομένων (sqlite στην περίπτωσή μας ή αν προτιμάτε sqlite3 πακέτο στο Ubuntu) ώστε να κατασκευάσουμε κατά βούληση επιπλέον reports που μας ενδιαφέρουν. Το χρησιμοποιούμε ως εξής:

python svnlog2sqlite.py -v svn-url svn.db

Η διαδικασία γεμίσματος της βάσης θα διαρκέσει αρκετή ώρα, ανάλογα με το μέγεθος του SVN repository. Έπειτα από αυτό, μπορούμε είτε να προχωρήσουμε στην κατασκευή κάποιων βασικών γραφημάτων:

python svnplot.py svn.db output-directory

Αν μάλιστα έχουμε εγκαταστήσει και τον sqlitebrowser (που επίσης παρέχεται με το Ubuntu) μπορούμε να δούμε τη βάση δεδομένων και να φτιάξουμε τα δικά μας queries στο SVN repository.

JDeveloper και SOA projects που χρησιμοποιούν το MDS

2011-05-30T23:30:00.001+03:00

Μια από τις προσεγγίσεις που προτείνεται από την Oracle για την διασύνδεση ροών εργασίας του SOA ή του BPM Suite με υφιστάμενα web services, είναι αυτή του abstract WSDL με την χρήση MDS: αντί να κάνουμε αναφορά σε εξωτερικά web services με την απευθείας χρήση του τελικού WSDL (concrete WSDL) χρησιμοποιούμε ένα αντίγραφό του που μας αποκρύπτει τις πληροφορίες του server που εκτελεί το service. Το WSDL αυτού του τύπου αποθηκεύεται στο MDS και μέσω αυτής της πηγής γίνεται η διασύνδεσή του με τα composites μας. Την ώρα του deployment, απομένει να ορίσουμε την πραγματική τοποθεσία του web service μας. Κατά αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να δουλέψουμε σχεδιαστικά χωρίς να διαμαρτύρεται ο JDeveloper για την σύνδεση στον πάροχο (producer) του web service ενώ στο runtime είναι δουλειά μας να ορίσουμε το τελικό περιβάλλον εκτέλεσης της εξωτερικής υπηρεσίας. Περισσότερες πληροφορίες για αυτήν την πρακτική στο: http://blogs.oracle.com/aia/entry/aia_11g_best_practices_for_dec

Όταν δουλεύουμε με το MDS, πρακτικά συντηρείται ένα αρχείο ορισμών, το adf-config.xml που δηλώνει το MDS repository (σύστημα αρχείων ή βάση δεδομένων) Όταν δουλεύουμε διάφορα projects στον JDeveloper 11.1.1.4 και κάποια από αυτά έχουν να κάνουν με το MDS είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, πως όταν ξεκινά ο JDeveloper 11.1.1.4 προσπαθεί να συνδεθεί, με βάση το adf-config.xml στο MDS repository. Και εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: αν το ενεργό project μας κατά την εκκίνηση του JDeveloper χρησιμοποιεί το MDS, τότε δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα, διαφορετικά εμφανίζονται τυπικά λάθη σαν το ακόλουθο στο message log:

Unable to open an input stream for ORAMDS URL "/soa/shared/workflow/WorkflowTask.xsd". Unable to open an input stream for ORAMDS URL "/soa/shared/workflow/WorkflowCommon.xsd". Unable to open an input stream for ORAMDS URL "/soa/shared/workflow/TaskEvidenceService.xsd". Unable to open an input stream for ORAMDS URL "..".

Έπειτα, αν δοκιμάσουμε να ανοίξουμε μια ροή που χρησιμοποιεί MDS τότε αυτή παρουσιάζεται ως εσφαλμένη.

O μοναδικός τρόπος για να αποφύγουμε τέτοιου είδους λάθη είναι να ξεκινάμε το JDeveloper μας, έχοντας ως αρχικά ενεργό project, αυτό που χρησιμοποιεί το MDS.

Ενεργοποίηση του disclosureListener σε showDetailItem

2011-05-24T23:43:00.001+03:00

Αφορμή για το άρθρο ήταν η παρατήρηση της συμπεριφοράς πως οι disclosureListeners που είχα σε δυο tabs σε μια σελίδα ADF ενεργοποιούνταν ταυτόχρονα, ανεξάρτητα σε ποιο tab είχε γίνει click. Όπως αναγράφει και το documentation του showDetailItem για το τι συμβαίνει onClick στην πλευρά του server:

"On server: the server disclosure event is kicked off to set disclosed to true on item 2 if this first server event is not canceled, another server disclosure event gets kicked off to set disclosed to false for item 1 if neither server event is canceled, the new states get rendered and the user will see the newly disclosed states on the client otherwise, the client looks the same as it was before"

Συνεπώς και δυο disclosureListeners (ενεργό και ανενεργό tab) εκτελούνται. Η λύση; H διευκρίνηση στο backing bean method για το αν ενεργοποιείται το tab, με την μέθοδο isExpanded() ώστε να εκτελεστεί η κατάλληλη business function.

public void prepareSomething(DisclosureEvent disclosureEvent) {
if (disclosureEvent.isExpanded()) {
...
}
}

Βρίσκοντας την ημερομηνία εγκατάστασης ενός Linux συστήματος

2011-05-21T23:46:00.002+03:00

Διαθέτοντας ένα μεγάλο αριθμό από virtual machines βασισμένα στο Linux, μου προέκυψε η απορία για το πότε έκανα την εγκατάστασή τους. Διαπίστωσα πως αυτή η πληροφορία (installation date) διαφέρει από διανομή σε διανομή. Πιο συγκεκριμένα για το Ubuntu ανατρέξτε στον κατάλογο /var/log/installer ώστε να δείτε το πότε στήσατε το μηχάνημα σας.

Τρέχοντας την έκδοση 10.10, επιβεβαιώνω πως η ημερομηνία εγκατάστασης είναι η 16η Οκτωβρίου 2010 (λίγες μέρες δηλαδή μετά την κυκλοφορία)

Για την περίπτωση του openSuSE, βλέπουμε τις πρώτες γραμμές του αρχείου /var/log/zypper.log

2009-11-16 23:45:13 <1> linux-spk(3209) [zypper] main.cc(main):75 ===== Hi, me zypper 1.2.8 built Nov 2 2009 17:44:30 ===== 2009-11-16 23:45:13 <1> linux-spk(3209) [zconfig] ZConfig.cc(_autodetectSystemArchitecture):57 Uname architecture is 'x86_64' 2009-11-16 23:45:13 <1> linux-spk(3209) [zconfig] ZConfig.cc(_autodetectTextLocale):121 Found LANG=en_US.UTF-8 2009-11-16 23:45:13 <1> linux-spk(3209) [zconfig] ZConfig.cc(_autodetectTextLocale):128 Default text locale is 'en_US' 2009-11-16 23:45:13 <1> linux-spk(3209) [zconfig] ZConfig.cc(Impl):234 libzypp: 6.21.2 built Nov 2 2009 17:29:51 2009-11-16 23:45:13 <1> linux-spk(3209) [zypp] IniParser.cc(parse):69 Start parsing /etc/zypp/zypp.conf[g___]

Συνεπώς το openSuSE 11.2 μου το ξεκίνησα στις 16 Νοεμβρίου 2009.

Τέλος για την περίπτωση του CentOS εμπιστευτείτε το timestamp του /root/install.log (17 Ιουλίου 2009 στην περίπτωσή μου)

Localization των μηνυμάτων των human tasks του Oracle SOA Suite

2011-05-19T17:54:00.002+03:00

Δουλεύοντας σε μια εφαρμογή που χρησιμοποιεί ένα custom worklist application, προέκυψε ένα θέμα με την εμφάνιση των κουμπιών των custom workflow actions. Για παράδειγμα, ένα human task ορίζει ως custom outcomes τις ενέργειες: COMPLETE-INCOMPLETE.

Εμφανίζοντας ένα human task notification αυτού του είδους είτε στο default worklist application είτε σε μια custom εφαρμογή, αφενός οι ενέργειες δεν μπορούν να εξατομικευτούν σύμφωνα με το γλωσσικό περιβάλλον του χρήστη και αφετέρου εμφανίζονται όπως ακριβώς τις έχουμε δηλώσει (πχ με κεφαλαία γράμματα)

Η λύση για το customization ή το localization αν προτιμάτε των workflow actions ή εν γένει των workflow labels βρίσκεται στο sample της Oracle https://soasamples.samplecode.oracle.com/files/documents/660/886/workflow-110-workflowCustomizations.zip Βασικά, με αυτόν τον τρόπο παρέχεται πρόσβαση στα resource bundles που χρησιμοποιούνται από το σύστημα. Δεν έχουμε παρά να τα τροποποιήσουμε κατά το δοκούν και να φτιάξουμε ένα JAR από αυτό, που στο τέλος θα πρέπει να το δηλώσουμε στον Enterprise Manager. To αποτέλεσμα (σε αγγλικό περιβάλλον εκτέλεσης):

Πώς μπορούμε να αλλάξουμε προγραμματιστικά το payload ενός human task notification

2011-05-14T00:37:00.001+03:00

Κάτι χρήσιμο, ιδιαίτερα αν κατασκευάζουμε ένα custom worklist για το Oracle SOA Suite, είναι η αλλαγή του payload ενός human task notification. Όταν δηλώνουμε το data μοντέλο ενός human task, φροντίζουμε να προσδιορίσουμε ως editable τις μεταβλητές που μας ενδιαφέρουν.

Μετά, με την χρήση του workflow API (http://download.oracle.com/docs/cd/E12839_01/apirefs.1111/e10660/toc.htm) μπορούμε να χειριστούμε το payload ως στιγμιότυπο της κλάσης org.w3c.Document.

//Get the task query service
ITaskQueryService querySvc = wfSvcClient.getTaskQueryService();
Task task = querySvc.getTaskDetailsById(ctx, taskId);
Element elPayload = task.getPayloadAsElement();
if (elPayload != null && elPayload.getOwnerDocument() != null) {
Document myDoc = elPayload.getOwnerDocument();
Node currentPayload = myDoc.getElementsByTagName("payload").item(0);
}
Για να αλλάξουμε μια μεταβλητή δεν έχουμε παρά να κάνουμε τον κατάλληλο χειρισμό της XML, πχ για ένα string attribute:

Node newParam = myDoc.getElementsByTagName("attributeName");
newParam.setTextContent("newValue");

H τελική αποθήκευση του payload απαιτεί την κλήση στη μέθοδο setPayloadAsElement() καθώς και την ενημέρωση της κατάστασης του human task (πχ "APPROVE", "REJECT")
task.setPayloadAsElement((Element)currentPayload);
ITaskService taskSvc = wfSvcClient.getTaskService();
taskSvc.updateTaskOutcome(ctx, task, action);

LibreOffice και openSuSE 11.2

2011-05-03T22:47:00.000+03:00

Ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν πως το openSuSE είναι από τις πιο στιβαρές, σταθερές και πλούσιες πλατφόρμες για development. Γι' αυτό το λόγο, μόλις ρυθμιστεί κατάλληλα ένα openSuSE σύστημα είναι δύσκολο να το εγκαταλείψεις για κάτι νεώτερο (ενώ το αυτόματο upgrade που επαγγέλλονται όλες οι διανομές μου αποδειχθεί επανειλημμένα ουτοπία). Στα τελευταία 4 χρόνια που τρέχω όλο μου το business σε Linux, έχω αλλάξει μόνο δυο εκδόσεις: τη SLED 10 και το openSuSE 11.2.

Από την άλλη μεριά, υπάρχουν αρκετές μεταβολές στις οποίες πρέπει να προσαρμοστούμε και ανάμεσα σε αυτές είναι η ανάδειξη του LibreOffice ως παράγωγο του OpenOffice που αρχικά ερχόταν εγκατεστημένο με το openSuSE 11.2. Ευτυχώς υπάρχει λύση ως προς αυτό, αφού διατίθεται αποθετήριο με την τελευταία έκδοση του LibreOffice για το 11.2 με αναλυτικές οδηγιές στο http://anl4u.com/how-to-install-libreoffice-in-opensuse.html Μόλις μάλιστα τελειώσουμε με τα βήματα της εγκατάστασης, ας προσθέσουμε από το Yast τα Writer και Draw extensions ώστε να εγκατασταθούν τα πρόσθετα του PDF import και του Google Docs.

Πιο άνετη ανάγνωση σελίδων με το readability Firefox extension

2011-04-29T16:26:00.003+03:00

Καθημερινά μπορεί να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το διάβασμα αρκετών σελίδων. Ένα χρήσιμο πρόσθετο (add-on) του Firefox είναι το readability (https://addons.mozilla.org/en-us/firefox/addon/readability/) που φροντίζει να κάνει τη διαδικασία του διαβάσματος μιας σελίδας πιο άνετη, αφαιρώντας πλαίσια (frames) ή άλλα διακοσμητικά ή διαφημιστικά στοιχεία, προβάλλοντας τη σελίδα μας σε λευκό καμβά, με μεγάλα ευανάγνωστα γράμματα. Μια ενδεικτική αναφορά του πρόσθετου σε μια σελίδα ακολουθεί:

Μειώνοντας σε μέγεθος (compact) ένα Linux δυναμικό image του VirtualBox

2011-04-22T15:29:00.000+03:00

Το να δημιουργήσουμε ένα dynamic expanded virtual disk στο VirtualBox είναι μια πολύ καλή επιλογή, ιδίως όταν οι απαιτήσεις μας σε αποθηκευτικό χώρο δεν είναι εκ των προτέρων γνωστές ή όταν θέλουμε να εξοικονομήσουμε αποθηκευτικό χώρο. Καθώς περνά ο χρόνος, ο εικονικός μας δίσκος και το αντίστοιχο φυσικό αρχείο στο δίσκο, προεκτείνεται όταν γεμίζει δεδομένα και διαγράφουμε αρχεία. Αποτέλεσμα: το φυσικό αρχείο στο δίσκο μας να είναι πολύ μεγαλύτερο της ουσιαστικής ανάγκης μας για αποθήκευση. Το VirtualBox μας δίνει την δυνατότητα να κάνουμε συμπαγή (compact) τον εικονικό μας δίσκο και αυτό το θέμα θα ήθελα να περιγράψω για το περιβάλλον του Linux. Για τα Windows υπάρχουν αντίστοιχες λύσεις (http://forums.virtualbox.org/viewtopic.php?t=2507)

Προτού ξεκινήσουμε τη διαδικασία αυτή, είναι πολύ χρήσιμο να απαλλαγούμε από άχρηστα αρχεία στον δίσκο μας. Ένα εξαιρετικό εργαλείο είναι το JDiskReport (http://www.jgoodies.com/freeware/jdiskreport/) που κάνει ανάλυση στα περιεχόμενα του δίσκου μας και παράγει ενδιαφέρουσες αναφορές, όπως για παράδειγμα για τα μεγαλύτερα αρχεία συνολικά ή ανά κατάλογο.

To JDiskReport είναι γραμμένο σε Java και μπορούμε να το εκτελέσουμε (ως root) ως εξής για να σαρώσουμε όλο το δίσκο μας.

java -Xmx1024m -jar jdiskreport-1.3.2.jar

Με τη βοήθεια των αναφορών, μπορούμε να διαγράψουμε άχρηστα αρχεία ή καταλόγους. Συμπληρωματικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα πρόγραμμα ανίχνευσης πολλαπλών αντιγραφών ενός αρχείου (πχ finddup, FSlint) ώστε να ελευθερώσουμε ακόμα περισσότερο χώρο.

Μετά από όλα αυτά, κάνουμε boot του λειτουργικού σε console (για παράδειγμα περνάμε την παράμετρο init 3 στο grub) και μπαίνουμε ως root. Για κάθε ένα mount partition του δίσκου μας (πχ /, /home) που αντιστοιχεί σε διαφορετικό εικονικό δίσκο (πχ sda1, sda3) κάνουμε τα εξής:

cd partition (πχ cd /)
dd if=/dev/zero of=EMPTY bs=1M

Κατά την εκτέλεση της παραπάνω εντολής, ο δίσκος στο τρέχον partition θα γεμίσει στο 100%, οπότε θα εμφανιστεί και το μήνυμα, που θα αγνοήσουμε.

dd: writing 'EMPTY': No space left on device

Μετά από αυτό σβήνουμε το αρχείο:
rm -rf EMPTY

Και κάνουμε shutdown το virtual machine μας. Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε compact το VirtualBox image μας (πχ linuxvm) ως εξής:
VBoxManage modifyhd --compact linuxvm.vdi

Κλήση WLST script από ANT

2011-04-15T14:53:00.004+03:00

Για να κάνουμε κλήση ενός WLST scipt από ANT, ας ορίσουμε στο property αρχείο μας την μεταβλητή weblogic.lib.dir ως εξής:

weblogic.home.dir={weblogic installation directory}/wlserver_10.3
weblogic.lib.dir=${weblogic.home.dir}/server/lib

Έπειτα, στο target μας ας κάνουμε τα ακόλουθα για να καλέσουμε ένα script (πχ myscript.py)

<taskdef name="wlst"
classname="weblogic.ant.taskdefs.management.WLSTTask">
<classpath>
<pathelement location="${weblogic.lib.dir}/weblogic.jar"/>
</classpath>
</taskdef>

<wlst debug="true" failOnError="true"
filename="myscript.py">
<classpath>
<pathelement location="${weblogic.lib.dir}/weblogic.jar"/>
</classpath>
</wlst>

Κάνοντας τα πρώτα βήματα στα Weblogic scripts

2011-04-13T23:11:00.001+03:00

To scripting στο Weblogic (WLST) είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο διαχείρισης. Από την άλλη όμως, η εκμάθηση του είναι μάλλον δύσκολη υπόθεση (τουλάχιστον στην αρχή) μιας και είναι βασισμένο αφενός στην Jython και αφετέρου πρέπει να διαθέτουμε ειδικές γνώσεις ως προς τις δομές του Weblogic. Για να διευκολύνουμε τη διαδικασία εξοικείωσης με το WLST, μπορούμε να καταγράφουμε ως script, τις ενέργειες που κάνουμε στο Administration Console ώστε να το επεκτείνουμε κατά το δοκούν. H διαδικασία είναι εξαιρετικά απλή: κάνουμε click στο εικονίδιο Record στο πάνω μέρος της Administration Console. To σύστημα μας ειδοποιεί για το προορισμό του αρχείου που θα περιέχει σε μορφή script τις ενέργειες που θα ακολουθήσουν.

Όταν θελήσουμε να δούμε τι καταγράφηκε ως script, θα ξαναπατήσουμε το εικονίδιο Record που θα μας ενημερώσει ξανά για το που βρίσκεται το script αρχείο.

Ο προορισμός του αρχείου είναι στον Weblogic Server, οπότε μπορούμε να το αντιγράψουμε από εκεί. Εναλλακτικά, και ιδίως αν δεν υπάρχει πρόσβαση αρχείων στον Weblogic Server, μπορούμε να κάνουμε click στο μενού Preferences->WLST Script Recording->Control, οπότε θα δούμε το script που μόλις δημιουργήθηκε.

Από εκεί και πέρα, κάθε installation του Weblogic περιλαμβάνει Jython scripts για διάφορες διαχειριστικές λειτουργίες, άρα μπορούμε να αντλήσουμε και έτσι χρήσιμα παραδείγματα, ιδίως αν κάνουμε εγκατάσταση και τα examples. Τέλος κάποιες χρήσιμες αναφορές:

Κάνοντας testing σε business events του Oracle SOA Suite

2011-03-28T22:40:00.003+03:00

Αναμφίβολα ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του Oracle SOA Suite 11g είναι η εκκίνηση και κατανάλωση business events (http://download.oracle.com/docs/cd/E17904_01/integration.1111/e10224/obe_intro.htm#CHDIBHBE) από διάφορα στοιχεία της πλατφόρμας όπως ADF BC, BPEL, BPM και η διακίνησή τους διαμέσου του EDN (Event Delivery Network) Πώς μπορούμε όμως να δοκιμάσουμε, με αυτοματοποιημένο, επαναληπτικό τρόπο ένα business event;

Αν συνδεθούμε στον Enterprise Manager και ανατρέξουμε στα business events που τρέχουν, τότε επιλέγοντας ένα από αυτά, παρουσιάζεται η επιλογή Test.

Πατώντας αυτό το κουμπί, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια οθόνη που θα πρέπει να συμπληρώσουμε το payload του business event. Προτού αναφερθούμε στο τι θα πληκτρολογήσουμε σε αυτήν την περιοχή, ας συγκρατήσουμε δυο πληροφορίες: το όνομα του event και το namespace στο οποίο ανήκει.

Τώρα προκειμένου να μάθουμε τι μορφή του XML payload που προκύπτει από ένα business event, δεν έχουμε παρά να ενεργοποιήσουμε το business event logging (http://www.xenta.nl/blog/2010/05/09/oracle-soa-suite-11g-enable-logging-for-edn-events/) και να παράγουμε ένα δοκιμαστικό μήνυμα ώστε να μπορούμε να το αναπαράγουμε στην συνέχεια. O πίνακας που κρατάει το logging του EDN είναι ο edn_log_messages και βρίσκεται στο SOAINFRA σχήμα.

Έχοντας και αυτή την πληροφορία στα χέρια μας, μπορούμε να συμπληρώσουμε το XML payload στον Enterprise Manager αλλάζοντας απλά το id του μηνύματος (ώστε να διατηρήσουμε την μοναδικότητα των μηνυμάτων) και να πατήσουμε το κουμπί Publish. Επιπρόσθετα, για να κάνουμε έναν αυτοματισμό του testing μας, μπορούμε να στείλουμε απευθείας το XML payload στο message queue που τα διαχειρίζεται με την βοήθεια PL/SQL. Αναλυτικότερα, η PL/SQL procedure του SOAINFRA σχήματος με το signature:

procedure edn_publish_event(namespace in varchar2, local_name in varchar2, payload in clob, priority in binary_integer default 5)

είναι αυτό ακριβώς που ψάχνουμε. Γνωρίζοντας το namespace και το local name του event (που τα "ανακαλύψαμε" στον Enterprise Manager) καθώς και το XML payload, μπορούμε να καλέσουμε την procedure, κάνοντας commit στο τέλος. Το business event θα ξεκινήσει χωρίς να χρειαστεί να έχουμε στη διάθεση μας ένα user interface.

Μετάβαση (migration) από το Evolution στο Seamonkey Mail

2011-03-16T23:58:00.001+02:00

Ως χρήστης του openSuSE 11.2, μέχρι πρόσφατα χρησιμοποιούσα το Gnome Evolution 2.28 για την αλληλογραφία μου. Αν και σε γενικές γραμμές ήμουν ευχαριστημένος, δεν άργησαν να γίνονται ενοχλητικά μερικά προβλήματα. Για παράδειγμα η απόδοση (rendering) HTML μηνυμάτων κάποιες φορές δεν τα κατάφερνε καθόλου καλά. Επίσης το φόρτωμα της αλληλογραφίας άρχισε να καθυστερεί χαρακτηριστικά γράφοντας το μήνυμα "Storing folder" για αρκετά δευτερόλεπτα.

Η αναβάθμιση σε μια επόμενη έκδοση του openSuSE δεν αποτελεί (προς το παρόν) επιλογή μιας και έχω φτιάξει ένα πολύ σταθερό περιβάλλον εργασίας με αρκετές παραμετροποιήσεις. Οπότε, θέλοντας να αλλάξω τον Linux email client κατέληξα στη σουίτα του Seamonkey (http://www.seamonkey-project.org/) που έτσι και αλλιώς χρησιμοποιούσα πριν κάποια χρόνια ως Netscape Communicator.

Η μεταφορά των αρχείων μου από το Evolution ήταν μια ευχάριστη έκπληξη γιατί ολοκληρώθηκε δίχως προβλήματα:

για την μεν μεταφορά του email υπάρχει το ειδικό extension ImportExportTools (https://nic-nac-project.org/~kaosmos/index-en.html) που διαβάζει τα mbox αρχεία του Evolution
ως προς την μεταφορά των contacts, το Evolution επιτρέπει την μαζική αποθήκευση τους σε μορφή vCard (vcf) Υπάρχουν πολλά εργαλεία, όπως για παράδειγμα αυτός ο online μετατροπέας (http://labs.brotherli.ch/vcfconvert/) για την αντιστοίχηση από μορφή vcf σε ldif ώστε να εισαχθεί (import) τελικά στο Seamonkey.

Ένα ακόμα χρήσιμο extension είναι το launchy (http://gemal.dk/mozilla/launchy.html) που μας επιτρέπει να ανοίξουμε ένα link που περιλαμβάνεται σε ένα email, σε browser (πχ Firefox) πλην του default Seamonkey.

Μια εβδομάδα ύστερα από την μετάπτωση είμαι πραγματικά πολύ ικανοποιημένος από την ταχύτητα, τις ρυθμίσεις αναζήτησης και ταξινόμησης και την εν γένει λειτουργικότητα του Seamonkey email.

Αποτρέποντας χρήστες μας από το να συνδεθούν σε εφαρμογές του Oracle Application Server

2011-03-08T17:02:00.001+02:00

Δυστυχώς ο Oracle Application Server (OAS) δεν διαθέτει τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε τις εφαρμογές μας σε Administration mode (όπως κάνει ο Weblogic) ώστε να μην μπορούν να συνδεθούν οι χρήστες μας, αλλά παράλληλα ως διαχειριστές να κάνουμε διάφορες δουλειές. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταματήσουμε την εξυπηρέτηση για συγκεκριμένες εφαρμογές εξ ολοκλήρου, με την εξής σύνταξη:

opmnctl stopproc application=app1 application=app2

Έτσι, παρόλο που το OC4J group μας είναι active, οι χρήστες δεν μπορούν να συνδεθούν στις εφαρμογές app1, app2. Αντίστοιχα, για να ξεκινήσουμε τις εφαρμογές τις οποίες διακόψαμε:

opmnctl startproc application=app1 application=app2

Σε περίπτωση που δουλεύουμε σε cluster, θα χρησιμοποιήσουμε την κατάλληλη σύνταξη:

opmnctl @cluster stopproc application=app1 application=app2

Πόσο χρόνο είναι σε λειτουργία το virtual machine μου;

2011-02-27T12:04:00.000+02:00

Χρησιμοποιώ κατά κόρον virtual machines βασισμένα στο VirtualBox για την ανάπτυξη στα προϊόντα της Oracle. Ανάμεσα σε άλλα, έχω φτιάξει ένα virtual machine που τρέχει CentOS και λειτουργεί ως database server. Πρόκειται για μια εικονική μηχανή που χρησιμοποιώ διαρκώς για πολλά έργα και πρακτικά δεν την κάνω reboot ή shutdown συχνά: όταν τελειώνω με την εργασία μου αποθηκεύω την κατάσταση της μηχανής (save machine state) ώστε γρήγορα να κάνω ανάκτηση (restore) την επόμενη φορά.

Αλήθεια, πόσο χρόνο έχει uptime ένα virtual machine; Εκδίδοντας την εντολή uptime, λαμβάνουμε ένα παραπλανητικό μήνυμα όσον αφορά τη διάρκεια, όπως στην περίπτωσή μου:

11:50:22 up 20:41, 2 users, load average: 0.02, 0.01, 0.00

Οι 20 ώρες ανταποκρίνονται στην "πραγματική" λειτουργία της μηχανής, αθροίζοντας τις ώρες μετά από κάθε restore state μέχρι το επόμενο save state. Για να δούμε την ώρα του τελευταίου reboot, πληκτρολογούμε την εντολή:

last -1 reboot

reboot system boot 2.6.18-194.26.1. Tue Feb 12 16:11 (4+19:44)

wtmp begins Wed Mar 24 17:58:33 2010

Έτσι μαθαίνουμε πως η μηχανή είναι σε λειτουργία από τις 12 Φλεβάρη 2011.

Άντληση πληροφοριών για το περιβάλλον εκτέλεσης μιας ADF εφαρμογής

2011-02-16T14:00:00.000+02:00

Διάφορες, πολύ σημαντικές πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον εκτέλεσης (runtime) και το πλαίσιο (context) λειτουργίας μιας ADF εφαρμογής, βρίσκονται στην κλάση oracle.adf.share.ADFContext.
(το JavaDoc βρίσκεται εδώ) Σε αυτήν την κλάση θα βρούμε διάφορες μεθόδους που μπορούμε άμεσα να εκμεταλλευτούμε από τα ADF BC (Application Modules, View Objects, Entities), όπως για παράδειγμα:

getCurrent(): αντλεί το ADF Context για το ενεργό thread
isHttpContext(): μας δίνει την πληροφορία για το αν τα ADF components μας τρέχουν ως μέρος μιας web εφαρμογής
getSecurityContext(): ώστε να αντλήσουμε πληροφορία σχετικά με το περιβάλλον ασφάλειας της εφαρμογής (πχ. logged-in χρήστης, ρόλους και ομάδες στις οποίες ανήκει, κλπ)
getEnvironment(): σε περίπτωση που το περιβάλλον εκτέλεσης είναι μια web εφαρμογή, τότε αποκτούμε πρόσβαση στα request, session και response objects του servlet/faces runtime context από τα ADF business components. Αν και ακούγεται εξαιρετικά επικίνδυνο, άκομψο και εν γένει bad-practice, αυτή η κλήση μου φάνηκε εξαιρετικά χρήσιμη ώστε να γίνει initialize το workflow context του Oracle BPM, για τον logged-in χρήστη, αφού μπορεί να αρχικοποιηθεί με βάση ένα ενεργό web authenticated session.

Αναιρώντας το master template από μια διαφάνεια του OpenOffice Impress

2011-02-14T00:47:00.004+02:00

Σε μια παρουσίαση που φτιάχνουμε στο OpenOffice Impress, μπορεί να παρουσιαστεί η ανάγκη να εμφανίσουμε μια εικόνα που το μέγεθος καταλαμβάνει μεγάλο κομμάτι της διαφάνειας, καταστρέφοντας ενδεχομένως το βασικό μας layout στο Slide master. Ακολουθεί ένα τέτοιο παράδειγμα, όπου το πάνω πλαίσιο του slide master layout έχει καλυφθεί από την εικόνα που προσθέσαμε.

Ειδικά για αυτές τις περιπτώσεις, η λύση είναι ένα click μακριά: δεξί click στην διαφάνεια μας και έπειτα απενεργοποιούμε την επιλογή "Display Objects From Master".

Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται μια λευκή σελίδα (χωρίς πρότυπο) ώστε να προσθέσουμε εμείς το περιεχόμενο που επιθυμούμε, όπου και όπως θέλουμε.

Εμφάνιση δεδομένων ενός java.util.List σε μια ADF JSF σελίδα

2011-02-07T00:18:00.005+02:00

Δουλεύοντας στην κατασκευή ενός προσαρμοσμένου Oracle BPM worklist application, έχουμε προσθέσει μια μέθοδο στο Application Module με το ακόλουθο signature:

public List getNotificationOutcomes(String notificationId);

Πρόκειται για μια συνάρτηση που επιστρέφει τις δυνατές ενέργειες που μπορούν να πραγματοποιηθούν σε ένα notification. Για παράδειγμα: Approve ή Reject. O τύπος των δεδομένων που περιλαμβάνει η λίστα είναι ο oracle.bpel.services.workflow.task.model.ActionType, που για την ακρίβεια πρόκειται για interface με δυο μεθόδους:

String getDisplayName();
String getAction();

Θέλοντας να εμφανίσουμε λοιπόν σε ένα μενού επιλογών ή σε μια σειρά κουμπιών τα στοιχεία αυτής της λίστας, ώστε ο χρήστης να αλληλεπιδράσει με το human task μας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το af:iterator component αφού στην αρχή κάνουμε drag-and-drop το return type του component μας στην σελίδα μας με την επιλογή εμφάνισης ως ADF read-only table. Παρατηρείστε πως η μεταβλητή των δεδομένων που επιστρέφει η function ονομάζεται ως element στα ADF bindings.

Έπειτα από αυτό, διαπιστώνουμε πως οι τιμές του table μας προέρχονται από ένα collection model που με τη σειρά του πηγάζει από τον τύπο return της συνάρτησής μας στο Application Module.

Αυτή είναι είναι ακριβώς και η μορφή των δεδομένων (collection model) που περιμένει ως είσοδο o af:iterator, που αποτελεί μια παραλλαγή του JSTL foreach tag. Σβήνουμε λοιπόν το af:table και προσθέτουμε το iterator component, για να παράγει για παράδειγμα menu list items.

<af:iterator value="#{bindings.return.collectionModel}" var="actionRow"
rows="#{bindings.return.rangeSize}" id="i1">
<af:commandMenuItem text="#{actionRow.element.displayName}" />
</af:iterator>

Αξίζει σε αυτό το σημείο να σημειωθεί πως "επίτηδες" ο τύπος των αποτελεσμάτων είναι List και όχι σε generic format, πχ List μιας και στον JDeveloper 11.1.1.3 προκύπτει ένα φοβερό μήνυμα του στυλ: MDS-01161: Reference "/java/util/List<...>" has an invalid character

Περί κωδικών σφαλμάτων σε ojdeploy scripts στα Windows και στο Linux

2011-01-29T13:40:00.000+02:00

Μια εξαιρετική περιγραφή του ojdeploy και μάλιστα σε σχέση με ένα ANT script βρίσκεται εδώ (http://jdeveloperfaq.blogspot.com/2010/01/faq-10-how-to-configure-ojdeploy-as-ant.html) Αν μάλιστα κατασκευάσουμε ένα ojdeploy deployment script που θα καλείται από το πρόγραμμα ojdeploy, τότε θα χρειαστεί να χειριστούμε τον κωδικό λάθους που θα προκύψει ώστε να συνεχίσουμε ανάλογα την ροή του script μας. Όπως έχω παρατηρήσει, αν προκύψει compilation error, τότε ο κωδικός που επιστρέφει το ojdeploy είναι το 4, ενώ αν όλα πάνε καλά το 0.

Σε περιβάλλον Linux, θα μπορούσαμε να έχουμε μια ροή script που θα πάει όπως στο παράδειγμα που ακολουθεί. Σε ένα shell script, η έκφραση $? κρατά τον κωδικό λάθους της τελευταίας εντολής, ενώ η ανακατεύθυνση της εξόδου λαθών (error stream) τροφοδοτείται στο standard output (έκφραση 2>&1)

$OJDEPLOY_ROOT/ojdeploy -buildfile ojdeploy-build.xml -define app_root_dir=$DEV_ROOT > $DEV_TMPDIR/ojdeploy.txt 2>&1

if [ "$?" -ne "0" ]; then
echo "ojdeploy failed"
exit 1
else
exit 0
fi

αντίστοιχα στα Windows η μεταβλητή errorlevel διατηρεί το exit code της τελευταίας εντολής.

%OJDEPLOY_ROOT%\ojdeploy -buildfile ojdeploy-build.xml -define app_root_dir=%DEV_ROOT% > %TEMP%/ojdeploy.txt 2>&1

if %errorlevel% LEQ 1 goto done
echo ojdeploy failed
exit /b 1

:done
exit /b 0

Κατέβασμα (download) του documentation του Oracle Fusion Middleware 11.1.1.4

2011-01-20T22:14:00.002+02:00

Έχω μια συγκεντρωτική συνήθεια που θέλει όλο το υλικό και την τεκμηρίωση των εργαλείων και των έργων στο οποίο συμμετέχω να βρίσκεται αποθηκευμένο στο laptop μου. Έτσι, την προηγούμενη εβδομάδα που κυκλοφόρησε η έκδοση 11.1.1.4 του Fusion Middleware θέλησα να κρατήσω τοπικά αντίγραφα της τεκμηρίωσης.

Στις παλαιότερες εκδόσεις της Oracle (9i και 10g τουλάχιστον από όσο γνωρίζω) το documentation προσφερόταν για download ως zip αρχείο. Αυτό όμως έχει αλλάξει και πια η οθόνη του download δεν διαθέτει αυτή την δυνατότητα ενώ είναι φυσικά και διαμορφωμένη πολύ διαφορετικά.

Προκειμένου να κατεβάσουμε (download) όλο το documentation της πιο πρόσφατης έκδοσης στον τοπικό μας δίσκο, δεν έχουμε παρά να εκμεταλλευτούμε το wget ώστε να κάνει crawling στο site της Oracle. Πιο συγκεκριμένα η βασική σελίδα του documentation είναι η http://download.oracle.com/docs/cd/E17904_01/index.htm άρα εκτελούμε την εντολή:

wget -r -np -nc -nH http://download.oracle.com/docs/cd/E17904_01/index.htm

Η διαδικασία θα πάρει αρκετή ώρα και συνολικά θα κατέβουν γύρω στις 100,000 αρχεία συνολικού μεγέθους 2.6 GB. Τα αρχεία αυτά περιλαμβάνουν την τεκμηρίωση σε μορφή html και pdf καθώς και όλα τα JavaDoc των προϊόντων.

Ανάκτηση αποθηκευμένων (saved) passwords από συνδέσεις σε SQL Developer και JDeveloper

2011-01-07T22:28:00.002+02:00

Χρησιμοποιώ τον Oracle SQL Developer για να συνδέομαι σε διάφορες βάσεις πελατών μου. Χθες βρέθηκα στην εξής κατάσταση: χρειάστηκε να τρέξω ένα SQL script σε μια βάση από command-line, για την οποία δεν είχα σημειώσει το password του SYSTEM. Για καλή μου τύχη, είχα βέβαια δημιουργήσει παλαιότερα μια σύνδεση στον SQL Developer, αλλά ως γνωστόν το password δεν εμφανίζεται σε αναγνώσιμη μορφή.

Οι συνδέσεις αποθηκεύονται σε ένα ειδικό αρχείο ονόματι connections.xml και ορίζονται στο HOME του χρήστη. Στην έκδοση 2.1 του SQL Developer βρίσκονται στην διαδρομή $ΗΟΜΕ/.sqldeveloper/system2.1.0.63.73/o.jdeveloper.db.connection.11.1.1.2.36.55.30/connections.xml Ανοίγοντας αυτό το αρχείο, βρίσκουμε σε κρυπτογραφημένη μορφή (encrypted) τα passwords των συνδέσεων μας.

Προκειμένου να αποκωδικοποιήσουμε (decrypt) αυτό το password, υπάρχει μια θαυμάσια απάντηση στο stackoverflow.com (http://stackoverflow.com/questions/1032721/does-anybody-know-what-encrypting-technique-is-jdeveloper-sql-developer-using-to) που συνοψίζεται στην κατασκευή ενός προγράμματος, το οποίο περιμένει ως είσοδο ένα κρυπτογραφημένο password, και τυπώνει την αποκρυπτογραφημένη μορφή του. Ακολουθεί μια τροποποίηση του, ώστε να γίνει πιο γενικό.

import oracle.jdevimpl.db.adapter.DatabaseProviderHelper;
import java.io.*;

class Decode {
String pass = "";

public Decode() {
System.out.print("Please type encrypted password:");
BufferedReader br = new BufferedReader(new InputStreamReader(System.in));
         try {
         String encyptedPass = br.readLine();
         pass = DatabaseProviderHelper.comingIn(encryptedPass);
               System.out.println(pass);
        } catch (IOException ioe) {
         System.out.println("IO error trying to read encrypted password!");
         System.exit(1);
        }
}

public static void main(String[] args){
new Decode();
}
}

To πρόγραμμα που μόλις δημιουργήσαμε θα το κάνουμε compile:
javac -cp $SQL_DEVELOPER_HOME/modules/oracle.adf.model_11.1.1/db-ca.jar:$SQL_DEVELOPER_HOME/modules/oracle.ldap_11.1.1/ojmisc.jar Decode.java

και τελικά θα το τρέξουμε:
java -cp $SQL_DEVELOPER_HOME/modules/oracle.adf.model_11.1.1/db-ca.jar:$SQL_DEVELOPER_HOME/modules/oracle.ldap_11.1.1/ojmisc.jar:. Decode

Επειδή και ο JDeveloper χρησιμοποιεί τον ίδιο αλγόριθμο για να αποθηκεύει τα passwords των συνδέσεων, μπορούμε πάλι να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο πρόγραμμα για να βρούμε την τιμή ενός password.

Εκκίνηση του JDeveloper χωρίς να ανοίγει προηγούμενα επεξεργασμένα αρχεία

2011-01-04T22:35:00.001+02:00

Ο JDeveloper έχει το συνήθειο όταν ξεκινά, να εμφανίζει τους editors των αρχείων που επεξεργαστήκαμε την τελευταία φορά. Για λόγους επιτάχυνσης της εκκίνησης, μπορούμε να αποτρέψουμε αυτή την συμπεριφορά ξεκινώντας με την παράμετρο noreopen, δηλαδή κάπως έτσι:

$JDEV_HOME/jdev/bin/jdev -noreopen

Εύκολος σχηματισμός XPath εκφράσεων με την βοήθεια του JDeveloper

2010-12-29T23:47:00.001+02:00

Έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν (http://serafeimk.blogspot.com/2009/08/jdeveloper-11g-xml-2.html) για τις XML διευκολύνσεις που προσφέρει ο JDeveloper 11g. Μια σημαντική βοήθεια αφορά επίσης και την εμφάνιση της XPath έκφρασης δυναμικά, καθώς πλοηγούμαστε στο κείμενο ενός XML αρχείου. Κατά αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να προσδιορίσουμε και να δοκιμάσουμε την XPath έκφραση που θα χρησιμοποιήσουμε για παράδειγμα σε ένα μετασχηματισμό ενός BPEL process μας.

Ανοίγοντας λοιπόν στον JDeveloper ένα XML αρχείο (διάλεξα το web.xml μιας εφαρμογής) και διαλέγοντας από το μενού Search->XPath Search, εμφανίζεται το πλαίσιο του XPath search. Κάνουμε click σε ένα μικρό εικονίδο που λέει "Copy XPath for current selection"

Από εδώ και στο εξής, καθώς κάνουμε click σε ένα XML element στο αρχείο μας, ενημερώνεται το XPath expression που αντιστοιχεί στην διαδρομή.

Ενσωμάτωση (integration) ενός Java applet σε μια JSF σελίδα

2010-12-27T22:10:00.003+02:00

Αν και τα Java applets είναι εντελώς εκτός μόδας, παρουσιάστηκε η ανάγκη να χρησιμοποιήσω κάποιο από αυτά σε μια ADF JSF εφαρμογή. Πιο συγκεκριμένα, υπήρξε η ανάγκη διασύνδεσης μιας σελίδας ADF με μια web camera οπότε κατέφυγα στην τεχνολογία των Java applets σε συνδυασμό με την βιβλιοθήκη Java Media Framework (JMF - http://www.oracle.com/technetwork/java/javase/tech/index-jsp-140239.html)

Προκειμένου να ενσωματώσουμε ένα Java applet σε μια JSF σελίδα, δεν έχουμε παρά να χρησιμοποιήσουμε την JSP tag library και πιο συγκεκριμένα το συστατικό jsp:plugin, ειδικά για applets. Περισσότερα για το JSP 2.0 tag library βρίσκονται στο: http://java.sun.com/products/jsp/syntax/2.0/syntaxref20.html

O κώδικας στην JSF σελίδα μας θα μοιάζει κάπως έτσι:

<jsp:plugin type="applet" code="mypackage.CameraApplet"
archive="cameraapplet.jar,jmf.jar,mediaplayer.jar" height="300"
width="400" align="bottom"
codebase="../../applet">
<jsp:fallback>
This browser does not support Applets.
</jsp:fallback>
</jsp:plugin>

Σε περίπτωση που θέλουμε να περάσουμε παραμέτρους στο applet, για παράδειγμα κάποια τιμή από τα ADF bindings μας, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το tag jsp:params και να ορίσουμε κατάλληλα την παράμετρο μας ώστε να διαβαστεί από το tag library. Μπορούμε λοιπόν, στην αρχή της σελίδας να κάνουμε τη δήλωση:

<c:set var="adfParamNbr"
value="#{bindings.ParamNbr.inputValue}"/>

που δείχνει σε μια μεταβλητή που αφορά τα bindings. Συνεπώς, η δήλωση του applet θα μεταβληθεί ως εξής ώστε να συμπεριλαμβάνει αυτή την παράμετρο μέσω Unified Expression Language.

<jsp:plugin type="applet" code="com.mni.mednext.view.applet.CameraApplet"
archive="cameraapplet.jar,jmf.jar,mediaplayer.jar" height="300"
width="400" align="bottom"
codebase="../../applet">
<jsp:params>
<jsp:param name="param1" value="${adfParamNbr}" />
</jsp:params>
<jsp:fallback>
This browser does not support Applets.
</jsp:fallback>
</jsp:plugin>

Μια χρήσιμη επιλογή του OpenOffice όταν επεξεργαζόμαστε αρχεία

2010-12-18T16:09:00.003+02:00

Πολύ συχνά όταν επεξεργαζόμαστε αρχεία στο OpenOffice, χρειάζεται να τα αντιπαραβάλλουμε ή να δανειστούμε κάποιο κείμενο από το ένα από αυτά. Έτσι είναι συνηθισμένο να τροποποιήσουμε κατά λάθος αυτό από το οποίο αντλούμε την πληροφορία. Προκειμένου να αποφύγουμε ανάλογες καταστάσεις, όταν ανοίγουμε ένα αρχείο στο OpenOffice, έχουμε την επιλογή να ανοιχτεί μόνο για ανάγνωση (read-only)

Αξιοποιώντας τα XML metadata του ADF

2010-12-11T23:20:00.004+02:00

Έχει περάσει αρκετός καιρός σε σχέση με το τελευταίο άρθρο που είχε να κάνει με την άντληση γνώσης από τα XML αρχεία στα οποία στηρίζεται το ADF (http://serafeimk.blogspot.com/2010/07/xml-artifacts-adf.html) Αυτή τη φορά βρίσκομαι στην πολύ ευχάριστη θέση να περιγράψω την πρόοδο αυτού του έργου, να δώσω παραδείγματα λειτουργίας και να παρουσιάσω τους στόχους για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Η κεντρική ιδέα έχει να κάνει με την κατανόηση της δομής ενός έργου, του κώδικα που περιλαμβάνει και την εξαγωγή ευφυϊας από ένα ADF project. Σε αντίθεση με άλλες τεχνολογίες ή frameworks, το ADF ακολουθώντας μια «περιγραφική» (declarative) προσέγγιση για την επιτάχυνση της ανάπτυξης διαδικτυακών εφαρμογών κάνει μια εκτενή χρήση metadata σε μορφή XML. Η επεξεργασία αυτών των αρχείων μπορεί να μας οδηγήσει σε:

γρήγορη κατανόηση της δομής μιας εφαρμογής
επιβεβαίωση της εφαρμογής κανόνων επιχειρηματικής λογικής (business logic)
έλεγχο ποιότητας (quality assurance) και αντιπαραβολή με ισχύοντες κανόνες προγραμματισμού
καλύτερο προγραμματισμό έργου (project management) γνωρίζοντας σε ρεαλιστικό βαθμό το ποσοστό υλοποίησης
ακριβή ανάλυση επιπτώσεων (impact analysis) σε περίπτωση αλλαγών στον κώδικα καθώς και εξακρίβωση των συσχετίσεων μεταξύ διαφόρων στοιχείων

Σε συνεργασία με τον Δημήτρη Στασινόπουλο (http://dstas.blogspot.com) έχουμε αναπτύξει ένα κορμό που αναλαμβάνει να διαβάσει διαφόρους τύπους XML αρχείων που διαχειρίζεται το ADF (πχ. Entity/view objects, task flows, κλπ) και να αποθηκεύσει τα περιεχόμενα τους, σε μορφή οργανωμένη και αναλυτική σε μια σχεσιακή βάση δεδομένων, ώστε να μπορεί να γίνει αντικείμενο αναφορών (SQL reporting) Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε εδώ πως σε ορισμένες περιπτώση (πχ για τα βασικά ADF objects, όπως entities, view objects, κλπ) η οργάνωση των XML αρχείων ακολουθεί ένα συγκεκριμένο σχήμα (XSD) γεγονός που κάνει πιο εύκολη την ανάγνωσή τους και την κατανόηση της δομής τους.

Ξεκινώντας λοιπόν την κατηγοριοποίηση των στοιχείων που εμπλέκονται στο ADF έχουμε να κάνουμε:

Με περιγραφικά δεδομένα σχετικά με entities, view objects, application modules και εν γένει με αυτό που ονομάζεται ADF Business Components (BC) και αποτυπώνεται σε XML αρχεία
Με Java κλάσεις που επεκτείνουν τις δυνατότητες των ADF components
Αυτόνομες Java κλάσεις που χρησιμοποιούνται για διάφορους λόγους
Property files και bundles
Με task flows που υλοποιούν την λογική του ADF Controller
Με σελίδες JSF που περιγράφουν το user interface
Με αρχεία page definition που είναι υπεύθυνα για το data-binding
JSF backing beans
Με διάφορα βοηθητικά αρχεία σε μορφή XML που αφορούν κάθετους τομείς όπως διαμόρφωση ασφάλειας (πχ. αρχείο jazn-data.xml), οργάνωση δομής του JDeveloper (.jpr και .jws αρχεία), κλπ

Σε πρώτο στάδιο το έργο που έχουμε αναπτύξει εστιάζει στις XML απεικονίσεις των στοιχείων (και όχι σε πηγαίο κώδικα), τις οποίες και τελικά αποθηκεύει σε μια βάση δεδομένων. Για το πώς θα γίνει αυτή η μετατροπή, έχουμε δοκιμάσει δυο τρόπους:

μετατροπή που στηρίζεται στην χρήση ενός λεξικού (dictionary) που αντιστοιχίζει XPath διαδρομές του αρχείου προς ανάγνωση με κολόνες και πίνακες σε μια βάση δεδομένων. Τα πλεονέκτηματα αυτής της μεθόδου έχουν να κάνουν με το μικρό μέγεθος του κώδικα προς συντήρηση, την επεξεργασία απλά του dictionary table για την προσθήκη νέων στοιχείων (δηλαδή διαδρομών), την πιο παραμετροποιημένη αντιστοίχηση στοιχείων XML με database tables, κ.α.
μετατροπή που στηρίζεται σε μια Java-XML binding διαδικασία, σύμφωνα με την οποία, τα σχήματα των αρχείων που θα διαβαστούν έχουν ήδη απεικονιστεί σε Java κλάσεις, οπότε η ανάγνωση ενός αρχείου δημιουργεί μια σειρά από Java objects που τελικά αποθηκεύονται (persist) σε μια βάση. Πλεονεκτήματα αυτής της μεθόδου περιλαμβάνουν την άμεση προσαρμογή σε αλλαγές στα XSDs του ADF, την αναπαράσταση απείρων επιπέδων ιεραρχίας, την μεταφερσιμότητα σε διάφορες βάσεις δεδομένων, την δυνατότητα ανάστροφης διαδρομής και παραγωγής ADF XML από ένα code generator, κ.α.

Λόγω ότι ήδη έχει υλοποιηθεί ένα παλαιότερο έργο στην πρώτη επιλογή, προς το παρόν αυτή η λύση έχει προβάδισμα και μας προσφέρει τα πρώτα αποτελέσματα προς επίδειξη. Αξίζει να σημειωθεί πως και οι δύο λύσεις «πατάνε» καλύτερα όταν υπάρχει ένα XSD σχήμα. Έπειτα από έρευνα σε αυτόν τον τομέα, καταλήξαμε στα εξής συμπεράσματα σχετικά με τις κατηγορίες αρχείων του ADF:

Για την πρώτη κατηγορία (entities, view objects, application modules) υπάρχουν τα συνοδευτικά XSDs στην διαδρομή $MIDDLEWARE_HOME/ racle_common\modules\oracle.adf.model_11.1.1/adfm.jar

Για τη δε κατηγορία των page definitions, βρίσκονται και αυτά στην παραπάνω διαδρομή
Για τα task flows definitions, θα μπορούμε να τα βρούμε στην διαδρομή $MIDDLEWARE_HOME/ racle_common\modules\oracle.adf.model_11.1.1/adf-controller-schema.jar

Για την περίπτωση των JSPX αρχείων δεν υπάρχει αντίστοιχο XSD (αφού η περιγραφή των component tags βρίσκεται σε tld αρχείο) άρα η αποθήκευση ολόκληρου του αρχείου είναι επιβεβλημένη (η ιδέα της αποθήκευσης σε πολλαπλούς πίνακες φαντάζει δύσκολη) καθώς και η χρήση XPath expressions για την άντληση γνώσης.
Η αποτελεσματική επεργασία των Java source αρχείων είναι κάτι που προγραμματίζουμε να δούμε στο επόμενο διάστημα, διαθέτοντας ήδη πολλές ιδέες.

Πέρα από την αποθήκευση σε σχεσιακή μορφή, σώζουμε ταυτόχρονα και την πρωτογενή μορφή των αρχείων του ADF, καθώς έχουμε διαπιστώσει πως πολλά ερωτήματα reporting απαντώνται πιο γρήγορα και αποδοτικά με XPath queries.

Η τελική διαδικασία μπορεί να εκκινηθεί δηλώνοντας μια διαδρομή πάνω στο δίσκο που περιλαμβάνει ένα ADF project και αφότου έχουμε δηλώσει τις πληροφορίες σύνδεσης με την βάση δεδομένων που τελικά θα αποθηκεύσει τα αποτελέσματα. Έπειτα, ένα προς ένα όλα τα αρχεία που έχουν σημασία για το ADF θα διαβαστούν και θα σωθούν στη βάση (σε πρωτογενή και αναλυμένη μορφή). Πρόκειται για μια επεξεργασία που σε ένα μεγάλο έργο (πχ 100 application modules) αναμένεται να κρατήσει κάποιο σοβαρό χρόνο, οπότε κατευθυνόμαστε:

αφενός στην προσέγγιση ενός ANT build script που θα την ξεκινά (ενδεχομένως σε καθημερινή βάση ως τμήμα μιας continuous integration υποδομής)
στην καλύτερη παραμετροποίησή της ώστε να επεξεργάζεται συγκεκριμένες κατηγορίες (πχ entities) ή εν γένει να ενσωματώνει φίλτρα ή να ανανεώνει και να συγκρίνει παλαιότερα τρεξίματα

Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, το ADF project μας βρίσκεται αποθηκευμένο ως «φύλλο και φτερό» σε μια βάση, οπότε μπορούμε να κάνουμε ελεύθερα τα SQL ερωτήματά μας σε ένα απλό και κατανοητό σχήμα. ή να χρησιμοποιήσουμε ερωτήματα βασισμένα στο XPath και στο XQuery ώστε να ρωτήσουμε τη βάση δεδομένων στην αρχική μορφή αποθήκευσης των αρχείων. Σε αυτό το σημείο υπάρχουν δύο ακόμα δυνατότητες:

Άμεσης χρήσης μέσω ενός SQL εργαλείου (πχ SQL Developer) βασικών reports (top-20) που έχουμε κατασκευάσει και αφορούν συχνά σφάλματα βασισμένα σε best practices. Φυσικά μας είναι εύκολο να προσθέσουμε νέα reports κατόπιν απαίτησης.
Χρησιμοποίησης μιας custom Flex-based εφαρμογής που έχουμε φτιάξει ώστε να γίνεται η παραγωγή των παραγωγή των παραπάνω αναφορών και η δημιουργία νέων.

Δουλεύουμε ώστε να έχουμε έτοιμη την πρώτη δοκιμαστική έκδοση στις αρχές Ιανουαρίου 2011, που ενδεχομένως να φιλοξενηθεί σε μια cloud computing υποδομή ώστε να μπορέσει να την ελέγξει κάποιος άμεσα μέσα από το web. Είδωμεν !

Άνοιγμα αρχείων .XSLX στο Linux

2010-11-29T22:00:00.003+02:00

Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε αναφερθεί στη δυνατότητα ανοίγματος αρχείων .docx στο Linux με την χρήση του wine και του Microsoft Word Viewer (http://serafeimk.blogspot.com/2010/11/docx-linux-microsoft-word-viewer-wine.html) Κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και με τα αρχεία του Microsoft Excel, μιας και διατίθεται ο αντίστοιχος viewer που επίσης μπορούμε να εγκαταστήσουμε μέσω wine. Πιο συγκεκριμένα, δοκιμάζοντας να ανοίξω ένα αρχείο .xlsx με το OpenOffice 3.2 έλαβα το ακόλουθο μήνυμα:

Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα κατεβάζουμε το Microsoft Excel Viewer και προχωρούμε στην εγκατάστασή του με την εντολή:

wine ExcelViewer.exe

Ακολουθούν τα βήματα της εγκατάστασης με φωτογραφίες:

Έπειτα, όπως είναι αναμενόμενο, υπάρχει ένα εικονίδιο στην παλέτα των νέων εφαρμογών.

Στο τέλος, μπορούμε να δούμε το Excel αρχείο μας με ακρίβεια στο Linux:

Ubuntu 10.10 και ZTE MF 110

2010-11-25T23:11:00.003+02:00

Εξαιτίας μιας προσφοράς της Cosmote, τελικά απέκτησα το ZTE MF 110 προκειμένου να έχω πρόσβαση στο Internet από το laptop μου ανά πάσα στιγμή (internet on the go)

Αν και οι οδηγίες χρήσεως αναφέρονται στα Microsoft Windows και στο Apple OS X, υπάρχουν αρκετές αναφορές στο δίκτυο για λειτουργία του usb modem σε περιβάλλον Linux, οπότε ξεκίνησα το πείραμα. Η συσκευή αναγνωρίστηκε από το Ubuntu 10.10 ως MF636 (έξοδος από την εντολή lsusb) ενώ άμεσα εμφανίστηκε το παράθυρο εισαγωγής του PIN ώστε να ξεκλειδώσει το modem.

Από εκεί και πέρα, ο ταχύτερος και ασφαλέστερος τρόπος ρύθμισης είναι μέσω του εξαιρετικού προγράμματος Sakis3g (http://www.sakis3g.org/) που μάλιστα διαθέτει και έκδοση για 64-bits. To Sakis3g αναλαμβάνει το δύσκολο έργο της ανίχνευσης της κατάλληλης διαμόρφωσης δίχως ερωτήσεις, γεγονός που αποδεικνύεται επιτυχημένο! Ακολουθεί η πρώτη οθόνη του προγράμματος:

ενώ μετά από λίγο θα μας ζητηθεί το όνομα του δικτύου που θα συνδεθούμε (internet στην περίπτωση της Cosmote)

Έπειτα από μικρή καθυστέρηση, εμφανίζεται το επιβεβαιωτικό μήνυμα και πλέον μπορούμε να απολαύσουμε την πλοήγηση στο δίκτυο!

Πρώτη γνωριμία με το Solaris

2010-11-19T23:08:00.002+02:00

Είναι σίγουρο πως καθώς η οικογένεια των προϊόντων της Oracle μεγαλώνει, τόσο όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τον προγραμματισμό και τις πλατφόρμες λογισμικού θα χρειάζεται να μαθαίνουμε καινούργια πράγματα. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί και το Oracle Solaris, στο οποίο αναμένεται η εταιρεία να επενδύσει πολλά στο μέλλον. Αν και διαθέτει αρκετές ομοιότητες με το Linux, υπάρχουν πολλά πράγματα που στην αρχή θα μας ξενίσουν και θα χρειαστεί να δαπανήσουμε αρκετές ώρες διαβάσματος.

Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία λοιπόν να γνωρίσουμε το Solaris, αποτελεί το Oracle Solaris 11 Express 2010.11 που κυκλοφόρησε αυτήν την εβδομάδα (http://www.oracle.com/technetwork/server-storage/solaris11/downloads/index.html) Πρόκειται για μια ειδική έκδοση που προορίζεται για την εξοικείωση των χρηστών και των προγραμματιστών με ένα πλήθος από καινούργια χαρακτηριστικά που ενσωματώνονται σε αυτό το λειτουργικό σύστημα. Ο καλύτερος τρόπος να το γνωρίσουμε (και αυτός που ακολούθησα) είναι η εγκατάσταση του σε ένα virtual machine, και πιο συγκεκριμένα στο VirtualBox. Χρησιμοποιώντας λοιπόν το Oracle Solaris 11 Express 2010.11 LiveCD for x86, μπορούμε να ξεκινήσουμε μια "ζωντανή" έκδοση και να προχωρήσουμε στην εγκατάσταση του Solaris. Συνιστώ το vm να διαθέτει τουλάχιστον 2GB RAM και πάνω από 8GB χώρο αποθήκευσης.

Το πρόγραμμα της εγκατάστασης ήταν πολύ βατό και δεν θα μας απασχολήσει με πολλές ή δύσκολες ερωτήσεις. Απεναντίας, πολύ σύντομα θα αποκτήσουμε ένα έτοιμο σύστημα στη διάθεσή μας. Η εγκατάσταση των Guest Additions του VirtualBox ήταν επίσης εύκολη υπόθεση. Απλά επιλέγουμε Devices->Install Guest Additions και όλα γίνονται μόνα τους, χωρίς να χρειαστούμε την εγκατάσταση επιπρόσθετων πακέτων. Μάλιστα, με ένα απλό logout από τα X, μπορούμε άμεσα να δουλέψουμε με ενεργά τα guest additions, χωρίς να χρειαστεί restart!

Ως δοκιμαστική έκδοση, περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό υπηρεσιών που ξεκινούν αυτόματα. Η πρώτη αίσθηση είναι πως το boot παίρνει αισθητά αρκετή ώρα, πάνω από 2 λεπτά στο Core Duo 2 επεξεργαστή μου. Και όντως, υπάρχουν πολλά πράγματα που εκτελούνται, γεγονός που το μαρτυρούν οι πάνω από 100 υπηρεσίες έναρξης. Το Solaris διατηρεί αναλυτικά στοιχεία για τον χρόνο εκκίνησής τους και τα συμβάντα που έχουν συμβεί. Είμαι σίγουρος πως με κατάλληλο tuning το boot time μπορεί να μειωθεί δραματικά.

Το Solaris 11 Express διαθέτει μια γκάμα από εξαιρετικές τεχνολογίες για εξερεύνηση, όπως το σύστημα αρχείων ZFS, τα virtualization zones, το διαγνωστικό εργαλείο Dtrace, Firefox 3.6.10, JDK 1.6.21, Gnome 2.30 και πάρα πολλά άλλα. Επιπλέον software (αλλά όχι πολύ πλούσιο σετ) μπορούμε να βρούμε από τον Package Manager. Περισσότερες πληροφορίες για το Solaris μπορούμε να βρούμε στο: http://www.oracle.com/technetwork/server-storage/solaris11/documentation/productdocumentation-178191.html και στο http://docs.sun.com/app/docs/coll/47.16 Καλό ξεκίνημα!

Keyboard shortcuts για τα Lenovo Thinkpads στο Ubuntu 10.10

2010-11-10T22:51:00.002+02:00

Το Ubuntu διαθέτει την καλύτερη αναγνώριση συσκευών ενός υπολογιστή από οποιαδήποτε άλλη διανομή του Linux. Κατά αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να αξιοποιήσουμε διάφορες λειτουργίες του Thinkpad. Έτσι, μπορούμε να αναθέσουμε εργασίες σε συντομεύσεις ειδικών κουμπιών στο περιβάλλον GNOME. Για παράδειγμα, μπορούμε με το πατώντας το πλήκτρο ThinkVantage, να ξεκινούμε το Firefox.

Τα βήματα έχουν ως εξής: Στο μενού System->Preferences θα βρούμε την επιλογή Keyboard Shortcuts που περιγράφει όλες τις διαθέσιμες συντομεύσεις. Ψάχνουμε να βρούμε την επιλογή Launch Web Browser καιι πατάμε μια φορά το πλήκτρο ThnkVantage. Αμέσως μετά έχει καταγραφεί η ενέργεια και το συνοδευτικό ειδικό πλήκτρο (XF86Launch1 στην περίπτωσή μας) Από εδώ και στο εξής, πατώντας αυτό το κουμπί θα εκκινείται ο Firefox.

Κάτι που επίσης έχει ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως η λίστα των keyboard shortcuts είναι επεκτάσιμη και μπορούμε να δηλώσουμε τα δικά μας γεγονότα (πχ ξεκίνημα ενός virtual machine) με τις δικές μας συντομεύσεις.

Άνοιγμα docx αρχείων στο Linux (συνδυασμός Microsoft Word Viewer και Wine)

2010-11-05T22:15:00.005+02:00

Παρόλο που το OpenOffice κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να εμφανίσει με ακρίβεια αρχεία τύπου docx ή εν γένει .doc, δεν είναι λίγες οι φορές που έχει τύχει τα αποτελέσματα να μην είναι τα αναμενόμενα. Λάθη απεικόνισης συμβαίνουν στους πίνακες περιεχόμενων, στη στοίχιση των πεδίων, τα γραφήματα ή στις γραμματοσειρές. Μια εναλλακτική (δωρεάν) προσέγγιση είναι να χρησιμοποιήσουμε το Microsoft Word Viewer. Αφορμή για αυτό το άρθρο αποτέλεσε η δημοσίευση στο http://sotostips.blogspot.com/2010/11/microsoft-word-viewer-compatibility.htm. Εκεί περιγράφεται η εγκατάσταση του Microsoft Word Viewer καθώς και του compatibility pack ώστε να μπορούμε να εμφανίσουμε σε read-only μορφή τύπους αρχείων που υποστηρίζονται από το Microsoft Word, που ανάμεσα στους άλλους περιλαμβάνεται και το docx.

H δική μου προσπάθεια εστιάστηκε στην μεταφορά αυτής της λύσης στο περιβάλλον του Linux και πιο συγκεκριμένα στο openSuSE 11.2 με τη βοήθεια του Windows Emulator wine-1.1.28. Κατεβάζουμε λοιπόν από το site της Microsoft το Word Viewer καθώς και το Compatibility Pack. Έπειτα κάνουμε την εγκατάσταση στο Wine, πρώτα του Word Viewer, με την απλότητα του:

wine wordview_en_us.exe

Με ανάλογο τρόπο εγκαθιστούμε το compatibility pack, παραβλέποντας οποιαδήποτε λάθη εμφανιστούν. Στο τέλος, το Microsoft Word Viewer βρίσκεται στη λίστα των νέων εφαρμογών.

Ας κάνουμε την αντιπαράθεση του Word Viewer με το OpenOffice. Σίγουρα το εργαλείο της Microsoft υπερισχύει στην ακρίβεια της απόδοσης των εγγράφων. Ενδεικτικά σε κάποια κείμενα που δοκίμασα, ακολουθούν συγκριτικές φωτογραφίες. Στο αριστερό παράθυρο είναι το Microsoft Word Viewer στο περιβάλλον του Linux ενώ στο δεξί το OpenOffice, διαβάζοντας το ίδιο κείμενο. Σε γενικές γραμμές, παρατήρησα προβλήματα απεικόνισης της σωστής γραμματοσειράς (πχ θέματα bold χαρακτήρων), εμφάνισης γραφημάτων αλλά και τοποθέτησης πλαισίων.

Προσαρμοσμένο monitoring στο Weblogic 10.3.3

2010-10-28T17:21:00.004+03:00

Στο προηγούμενο άρθρο (http://serafeimk.blogspot.com/2010/10/time-sync-virtualbox.html) είχαμε αναφερθεί έστω και συνοπτικά στον JProfiler για την καταγραφή των εργασιών που λαμβάνουν χώρα σε έναν Application Server. Ως προγραμματιστές εφαρμογών στο Weblogic, μπορούμε κάνουμε monitoring του τι συμβαίνει στο Weblogic Server είτε από το Fusion Middleware Control είτε από την κονσόλα του Weblogic Server, ειδικά αν κάνουμε development. Στην πιο πρόσφατη έκδοση 10.3.3 έχει προστεθεί η δυνατότητα στην κονσόλα να κατασκευάζουμε τα δικά μας γραφήματα παρακολούθησης εργασιών, με βάση την πληροφορία που βρίσκεται στα ΜBeans του Weblogic.

Πιο συγκεκριμένα, η λειτουργία αυτή είναι διαθέσιμη στην πρώτη σελίδα της κονσόλας στην κατηγορία "Charts And Graphs".

Υπάρχουν κάποιες έτοιμες αναφορές και γραφήματα όπως για παράδειγμα το JVM Heap Size, τα JDBC connections, κλπ που απλά πρέπει να τα ενεργοποιήσουμε με την εργαλειοθήκη στο πάνω μέρος της οθόνης.

Το πιο σημαντικό πάντως της υπόθεσης είναι η δυνατότητα κατασκευής της δικής μας αναφοράς, χρησιμοποιώντας ιδιότητες των MBeans του Weblogic από τον Metric Browser. Με απλό drag και drop σε ένα νέο γράφημα, μπορούμε να κατασκευάσουμε το δικό μας dashboard για τα στοιχεία που μας ενδιαφέρουν, και που μπορούν να αφορούν στοιχεία του Server (CPU, JVM, Datasources, JMS, κλπ) ή των εφαρμογών μας.

Γιατί είναι τόσο εύκολο να ξεκινήσεις ένα σύστημα στο Linux

2010-10-22T22:52:00.003+03:00

Αυτές τις ημέρες έκανα την εγκατάσταση του Ubuntu 10.10 και για άλλη μια φορά επιβεβαίωσα πως είναι τόσο εύκολο και γρήγορο να στήνεις ένα Linux σύστημα, ιδίως αν βέβαια αν έχεις μια προηγούμενη εμπερία. Οι λόγοι πολλοί:

οι εγκαταστάτες (installers) των περισσότερων διανομών δεν κάνουν πολλές ερωτήσεις αλλά είναι εξαιρετικά φιλικοί προς τον τελικό χρήστη
η διάρκεια της εγκατάστασης διαρκεί πολύ λίγο, σίγουρα λιγότερο από 20 λεπτά σε ένα μεσαίας δυναμικότητας μηχάνημα
φυσικά πάντα υπάρχει η επιλογή να χρησιμοποιήσουμε ένα Live CD ή USB, ώστε να δοκιμάσουμε μια διανομή ή να κάνουμε τα πειράματα μας με ασφάλεια
Άπαξ και ξεκινήσει το σύστημα μας, μπορούμε σε μια γραμμή εντολών (κυριολεκτικά) να κάνουμε εγκατάσταση όλα τα προγράμματα που μας ενδιαφέρουν. Τόσο το πρόγραμμα apt-get του Ubuntu, όπως και το zypper του openSuSE κάνουν θαύματα. Σκεφτείτε, ιδίως αν προέρχεστε από τον κόσμο των Windows, σε μια εντολή να προκαλείτε την εγκατάσταση του Acrobat Reader, του Winzip, του Firefox, και λοιπών προγραμμάτων που καθημερινά χρειάζεστε. Πραγματικά εντυπωσιακό !
Ειδικά για την περίπτωση του Firefox, υπάρχει ένα extension ονόματι FEBE (Firefox Environment Backup Extension - https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/2109/) που μας επιτρέπει να αποθηκεύσουμε (backup) τις ρυθμίσεις, όπως bookmarks, themes, extensions, ώστε να μπορούμε να τις αποκαταστήσουμε (restore) σε ένα άλλο μηχάνημα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Τέλος τα περισσότερα αρχεία ρυθμίσεων του Linux είναι απλά αρχεία κειμένου. Κατά αυτόν τον τρόπο, είναι εύκολο να αποκαταστήσουμε τροποποιήσεις, απλά με copy και paste.

Ρύθμιση του time sync στο VirtualBox

2010-10-19T16:39:00.002+03:00

Ένα από τα πιο ουσιαστικά προγράμματα που έχω ποτέ χρησιμοποιήσει είναι το JProfiler (http://www.ej-technologies.com/products/jprofiler/overview.html) Το έχω εμπιστευτεί ουκ ολίγες φορές για το profiling JEE εφαρμογών, που συνήθως εκτελούνταν στον Oracle Application Server (φυσικά λειτουργεί και με πολλούς άλλους Application Servers) και πραγματικά με έχει εντυπωσιάσει με τις δυνατότητές του και τη λεπτομέρεια των στοιχείων του. Ενώ όμως είναι ένα προϊόν που το έχω συστήσει σε πολλούς οργανισμούς, οι οποίοι τελικά το έχουν αγοράσει, προσωπικά θεωρώ το development license του υψηλό. Κατά αυτόν τον τρόπο βρίσκομαι στο αδιέξοδο μιας trial version που δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε να ανοίξει τα profiling snapshots που μου στέλνουν οι πελάτες μου.

Εξαιτίας του ότι τρέχω όλο το προγραμματιστικό μου περιβάλλον σε virtual machines του VirtualBox, μπορώ να κάνω ένα τέχνασμα, αλλάζοντας την ημερομηνία του guest vm ώστε να μην διαμαρτύρεται ο JProfiler για την πάροδο της δοκιμαστικής περιόδου. Πιο συγκεκριμένα, έχοντας κλειστό το guest vm, πληκτρολογούμε:

VBoxManage setextradata [VMname] "VBoxInternal/Devices/VMMDev/0/Config/GetHostTimeDisabled" "1"

Έτσι, απορρυθμίζεται το ρολόι του guest από το συγχρονισμό του με τον host. Έπειτα ξεκινούμε το vm μας και αλλάζουμε την ώρα. Ο JProfiler θα εκτελεστεί κανονικά μετά από αυτήν την αλλαγή.

Τερματίζουμε το vm μας και για να επιστρέψουμε στο συγχρονισμό ώρας μεταξύ host και guest στο VirtualBox πληκτρολογούμε:

VBoxManage setextradata [VMname] "VBoxInternal/Devices/VMMDev/0/Config/GetHostTimeDisabled" "0"

Μερικές πληροφορίες για τα Lenovo Thinkpad εκ των έσω

2010-10-13T23:28:00.003+03:00

Εδώ και δυο περίπου χρόνια έχω βασιστεί στο Lenovo Thinkpad T400 για τη δουλεία μου. Αν και έχει περάσει αρκετός καιρός από αυτήν την αγορά, ακόμα δεν αισθάνομαι μειονεκτικά ως προς τις επιδόσεις του, πόσο μάλλον όταν τρέχω τα πάντα σε VirtualBox. Απεναντίας, ίσως γιατί το host λειτουργικό σύστημα είναι Linux, ίσως γιατί η ποιότητα κατασκευής είναι πολύ υψηλή, ίσως γιατί έχω προσθέσει γρήγορους δίσκους και μνήμες, το μηχάνημα με ικανοποιεί απόλυτα στην καθημερινή και επίπονη (ελέω χρησιμοποίησης πολλαπλών Oracle προϊόντων) εργασία μου.

Η κρίση μου αυτή πιστεύω πως αποκτά ιδιαίτερη σημασία, αν αναλογιστεί κανείς πως μετακινούμαι σε καθημερινή βάση, το laptop λειτουργεί σε διάφορα περιβάλλοντα εργασίας, καλώδια δικτύου, πρίζες και καλώδια usb μπαίνουν και βγαίνουν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Χωρίς καμία διάθεση προπαγάνδας, θεωρώ πως είναι το πιο αξιόπιστο laptop που έχει περάσει από τα χέρια μου (και η αλήθεια είναι πως έχουν περάσει ήδη πολλά), το πλέον αθόρυβο, με μεγάλη ανταποδοτική και ανταλλακτική αξία και ταιριάζει αρκετά σε αυτούς που θέλουν να κάνουν προγραμματισμό σε Linux: λόγω του παρελθόντος της IBM, υπάρχει πάρα πολύ καλή υποστήριξη του hardware των thinkpads από τον kernel αλλά και από άλλα συνοδευτικά προγράμματα στο Linux.

Και αν αυτά ισχύουν για το λογισμικό και την εν γένει κατασκευή, τις προάλλες βρέθηκα αντιμέτωπος με την πρόκληση να ανοίξω το laptop ώστε να καθαρίσω την σκόνη που είχει αρχίσει και συσσωρεύεται κοντά στον ανεμιστήρα του. Για αυτήν την αποστολή, αποδείχθηκε πως είχα ως καλό σύμμαχο ένα υπερ-αναλυτικό hardware maintenance manual του Τ400 που περιγράφει και την παραμικρή λεπτομέρεια κατασκευής (http://download.lenovo.com/ibmdl/pub/pc/pccbbs/mobiles_pdf/43y6629_04.pdf). Επίσης έμαθα πως υπάρχει ένα επίσημο site της Lenovo (http://www.lenovoservicetraining.com) που περιγράφει αναλυτικά με φωτογραφίες και με videos διάφορες ειδικές εργασίες συντήρησης.

Τελικά η αφαίρεση της σκόνης ήταν επιτυχής και πραγματικά αποσυναρμολογώντας το Thinkpad το εκτίμησα ακόμη περισσότερο!